wsparcie krążeniowe
Wsparcie krążeniowe (ang. circulatory support) to zespół działań i metod terapeutycznych mających na celu poprawę funkcji układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z niewydolnością krążenia. Obejmuje szeroki zakres interwencji – od farmakoterapii (leki inotropowe, wazopresory) po zaawansowane metody mechanicznego wspomagania krążenia.
W praktyce klinicznej wsparcie krążeniowe stosuje się najczęściej w stanach wstrząsu kardiogennego, po operacjach kardiochirurgicznych, w zaawansowanej niewydolności serca oraz jako pomost do przeszczepu serca. Metody mechanicznego wsparcia krążenia obejmują kontrapulsację wewnątrzaortalną (IABP), pozaustrojową oksygenację membranową (ECMO), urządzenia wspomagające pracę komór (VAD) oraz całkowite sztuczne serce.
Dobór odpowiedniej metody wsparcia krążeniowego zależy od stanu klinicznego pacjenta, przyczyny niewydolności krążenia, dostępności technologii oraz doświadczenia zespołu medycznego. Wczesne wdrożenie wsparcia krążeniowego u pacjentów z niewydolnością krążenia może znacząco poprawić rokowanie, zapobiegając rozwojowi niewydolności wielonarządowej i zwiększając szanse na przeżycie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Lorabex 1 mg
Przedawkowanie lorazepamu, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi substancjami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się spektrum objawów od łagodnej senności i splątania, przez umiarkowane zaburzenia mowy, ataksję i reakcje paradoksalne, aż po ciężką depresję oddechową, niedociśnienie, śpiączkę i ryzyko zgonu. Diagnostyka i leczenie muszą uwzględniać możliwość politoksykomanii oraz interakcji farmakologicznych, które modyfikują obraz kliniczny i wpływają na wybór terapii. W przypadku przedawkowania dawki lorazepamu oraz czas od przyjęcia leku (do 1-2 godzin) determinują zastosowanie metod eliminacji, takich jak węgiel aktywowany i ewentualne płukanie żołądka, z uwzględnieniem ryzyka aspiracji.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, ataksja, benzodiazepina, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja sercowo-naczyniowa, drgawki, drogi oddechowe, dyzartria, flumazenil, glukuronid lorazepamu, hipotonia, indukcja wymiotów, intubacja, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lorazepam, niedociśnienie, noradrenalina, płukanie żołądka, reakcja paradoksalna, śpiączka, splątanie umysłowe, substancja psychoaktywna, sztuczna wentylacja, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wsparcie krążeniowe, zaburzenia koordynacji ruchowej, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Talidomid – Przedawkowanie
Talidomid, stosowany w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do przedawkowania objawiającego się sennością, drażliwością, pogorszonym samopoczuciem, bólem głowy oraz, w rzadkich przypadkach, nieprawidłowym odruchem podeszwowym, szczególnie u dzieci (np. dawka 700 mg u 2-letniego dziecka). W analizowanych przypadkach dawki przedawkowania sięgały od 350 mg do 14,4 g, przy czym u części pacjentów nie obserwowano żadnych objawów klinicznych. Nie odnotowano zgonów związanych z przedawkowaniem talidomidu, a wszyscy pacjenci powrócili do stanu zdrowia bez długotrwałych następstw. Preparat Thalidomide Accord zawiera 50 mg talidomidu na kapsułkę oraz substancje pomocnicze, takie jak 1,81 mg sodu i 28,8 mg izomaltu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi.