retencja produktów przemiany materii

Retencja produktów przemiany materii to zjawisko kliniczne polegające na gromadzeniu się w organizmie substancji, które w normalnych warunkach powinny zostać wydalone. Proces ten najczęściej dotyczy mocznika, kreatyniny, kwasu moczowego, amoniaku oraz innych związków azotowych, które są produktami końcowymi metabolizmu białek i aminokwasów.

Najczęstszą przyczyną retencji produktów przemiany materii jest niewydolność nerek, zarówno ostra, jak i przewlekła. W miarę postępu choroby nerek zmniejsza się filtracja kłębuszkowa (GFR), co prowadzi do kumulacji toksyn mocznicowych w organizmie. Inne przyczyny obejmują ciężką niewydolność wątroby, która zaburza metabolizm białek, oraz stany hiperkataboliczne, w których zwiększona jest produkcja metabolitów.

Objawy kliniczne retencji produktów przemiany materii obejmują zmęczenie, nudności, wymioty, zaburzenia świadomości, drgawki, a w skrajnych przypadkach śpiączkę mocznicową. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach laboratoryjnych oceniających stężenia mocznika, kreatyniny oraz wartość GFR, które pozwalają określić stopień niewydolności narządowej i nasilenie retencji.

Leczenie retencji produktów przemiany materii zależy od przyczyny i stopnia nasilenia zaburzeń. Obejmuje ono leczenie choroby podstawowej, ograniczenie podaży białka w diecie, farmakoterapię oraz w przypadkach ciężkich – techniki nerkozastępcze, takie jak hemodializa, dializa otrzewnowa czy hemofiltracja, które usuwają nadmiar toksycznych metabolitów z organizmu.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl