zapadnięcie płuca

Zapadnięcie płuca, określane medycznie jako odma płucna (pneumothorax), to stan patologiczny, w którym dochodzi do gromadzenia się powietrza w przestrzeni opłucnowej, powodującego częściowe lub całkowite zapadnięcie się miąższu płucnego. Odma może powstać samoistnie, najczęściej u osób szczupłych, młodych mężczyzn, lub w wyniku urazu, procedury medycznej lub jako powikłanie istniejącej choroby płuc.

Klinicznie manifestuje się nagłym bólem w klatce piersiowej, dusznością oraz kaszlem. W badaniu przedmiotowym stwierdza się osłabienie lub zniesienie szmeru pęcherzykowego po stronie zapadniętego płuca, nadmiernie jawny odgłos opukowy oraz asymetrię ruchomości klatki piersiowej. Diagnostyka opiera się na badaniu radiologicznym klatki piersiowej, które uwidacznia linię opłucnej płucnej oraz brak rysunku naczyniowego obwodowo od tej linii.

Postępowanie terapeutyczne zależy od rozmiaru odmy oraz stanu klinicznego pacjenta. Mała odma samoistna może być leczona zachowawczo, natomiast większe wymagają interwencji – drenażu jamy opłucnowej lub torakoskopu. W przypadku nawracających odm płucnych może być konieczne przeprowadzenie pleurodezy lub resekcji pęcherzy rozedmowych. Nieleczona odma prężna stanowi bezpośrednie zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl