jaskra wrodzona pierwotna

Jaskra wrodzona pierwotna to rzadka, lecz poważna choroba oczu występująca u noworodków i niemowląt, charakteryzująca się nieprawidłowym rozwojem kąta przesączania w oku, co prowadzi do utrudnionego odpływu cieczy wodnistej i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Główne objawy jaskry wrodzonej pierwotnej to powiększenie rogówki (megalocornea), łzawienie, światłowstręt, kurcz powiek oraz charakterystyczne pęknięcia w błonie Descemeta. Bez szybkiego leczenia prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego i może skutkować znacznym upośledzeniem widzenia lub ślepotą.

Diagnostyka obejmuje badanie w narkozie, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, gonioskopię, ultrasonografię oraz badanie dna oka. Leczenie jest przede wszystkim chirurgiczne – najczęściej wykonuje się goniotomię lub trabekulotomię, aby przywrócić prawidłowy odpływ cieczy wodnistej. W niektórych przypadkach stosuje się również farmakoterapię obniżającą ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Rokowanie zależy od momentu rozpoznania i wdrożenia leczenia – wczesna interwencja znacząco poprawia szanse na zachowanie widzenia. Pacjenci wymagają długotrwałej, wielospecjalistycznej opieki okulistycznej oraz regularnych kontroli ciśnienia wewnątrzgałkowego i stanu nerwu wzrokowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl