białko retinoblastomy
Białko retinoblastomy (pRB lub RB1) to kluczowe białko supresorowe nowotworów, odkryte podczas badań nad dziedzicznym nowotworem siatkówki oka – siatkówczakiem (retinoblastoma). Jego główną funkcją jest kontrola cyklu komórkowego, szczególnie w punkcie kontrolnym G1/S, gdzie hamuje ono przejście komórki do fazy S poprzez wiązanie się z czynnikami transkrypcyjnymi z rodziny E2F.
W stanie nieaktywnym (hipofosforylowanym) pRB blokuje postęp cyklu komórkowego. Pod wpływem zewnętrznych sygnałów wzrostowych białko jest fosforylowane przez kompleksy cyklina D-CDK4/6, co prowadzi do uwolnienia czynników E2F i umożliwia ekspresję genów niezbędnych do replikacji DNA. Utrata funkcji pRB, wskutek mutacji w genie RB1 zlokalizowanym na chromosomie 13q14, jest związana z rozwojem nie tylko siatkówczaka, ale również wielu innych nowotworów, w tym kostniakomięsaka, drobnokomórkowego raka płuca czy niektórych typów mięsaków.
Zrozumienie roli białka retinoblastomy w regulacji cyklu komórkowego doprowadziło do opracowania leków przeciwnowotworowych ukierunkowanych na szlak RB-E2F, takich jak inhibitory CDK4/6, które znalazły zastosowanie w terapii niektórych typów raka piersi. Białko RB odgrywa również istotną rolę w procesach różnicowania komórkowego, naprawy DNA oraz apoptozy, co czyni je centralnym elementem mechanizmów ochronnych przed transformacją nowotworową.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mięsak tłuszczakowaty – Patofizjologia i mechanizm
Mięsak tłuszczakowaty (liposarcoma) to złośliwy nowotwór mezenchymalny, najczęstszy wśród mięsaków tkanek miękkich u dorosłych (około 20%). WHO wyróżnia cztery podtypy: WDLPS/ALT, DDLPS, MLS (wraz z wariantem RCL) oraz PLS, z odmiennymi aberracjami genetycznymi i mechanizmami patogenezy. WDLPS/DDLPS cechuje amplifikacja regionu 12q13-15, w tym genów MDM2 (12q15), CDK4 i HMGA2, prowadząca do inaktywacji p53 i deregulacji cyklu komórkowego. DDLPS dodatkowo wykazuje amplifikacje 6q23 i 1p32 oraz mutacje w szlaku JUN/ASK1 i utratę białka Klotho. MLS charakteryzuje się translokacją t(12;16)(q13;p11) lub t(12;22)(q13;q12), tworząc białka fuzyjne FUS-DDIT3 lub EWSR1-DDIT3, które blokują różnicowanie adipocytów i aktywują szlak PI3K/Akt. PLS posiada złożony kariotyp z mutacjami w genach supresorowych (p53, NF1, RB1) i brakiem amplifikacji MDM2/CDK4. W patogenezie istotną rolę odgrywają także mikroRNA (np. miR-133a) oraz eksportyna-1 (XPO1), której inhibicja (KPT-330) hamuje proliferację komórek i przywraca funkcje supresorowe.
aberracja chromosomowa, białko fuzyjne, białko retinoblastomy, chromosom markerowy, chromosom pierścieniowy, cykl komórkowy, degradacja proteasomalna, deregulacja cyklu komórkowego, dobrze zróżnicowany mięsak tłuszczakowaty, fosforylacja oksydacyjna, gen MDM2, inhibitor CDK4/6, inhibitor MDM2, inhibitor szlaku PI3K/mTOR, komórka mezenchymalna, kompleks remodelujący chromatynę, mięsak tkanek miękkich, mięsak tłuszczakowaty, mikroRNA, nowotwór mezenchymalny, nowotwór przerzutowy, odróżnicowany mięsak tłuszczakowaty, pleomorficzny mięsak tłuszczakowaty, śluzowaty mięsak tłuszczakowaty, supresor nowotworowy, szlak sygnałowy PI3K/Akt, szlak YAP/TAZ, transformacja nowotworowa, translokacja chromosomowa, zespół Li-Fraumeni - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego – Patofizjologia i mechanizm
Szczepionka przeciw wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV) oparta na rekombinowanych cząstkach wirusopodobnych (VLP) z białka kapsydu L1 indukuje silną odpowiedź humoralną, generując przeciwciała neutralizujące przeciwko typom HPV objętym szczepionką. Szczepionka dziewięciowalentna (9vHPV) obejmuje serotypy 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58, zapewniając ochronę przed około 90% przypadków raka szyjki macicy oraz innych nowotworów narządów płciowych i odbytu. Miano przeciwciał po szczepieniu jest 10-100 razy wyższe niż po naturalnym zakażeniu, co przekłada się na długotrwałą ochronę immunologiczną, utrzymującą się co najmniej 10 lat. Mechanizm działania polega na prezentacji antygenu VLP przez komórki dendrytyczne, aktywacji limfocytów T pomocniczych i różnicowaniu limfocytów B w komórki plazmatyczne produkujące specyficzne przeciwciała neutralizujące HPV. Szczepionki profilaktyczne nie mają działania terapeutycznego na istniejące zakażenia, jednak trwają badania nad szczepionkami terapeutycznymi celującymi w białka onkogenne E6 i E7, które indukują cytotoksyczną odpowiedź limfocytów T CD8+ przeciwko komórkom zakażonym HPV.
białko retinoblastomy, cząstka wirusopodobna, HPV wysokiego ryzyka, komórka pamięci B, komórka prezentująca antygen, limfocyt T cytotoksyczny, limfocyt T pomocniczy, neoplazja śródnabłonkowa, nowotwór związany z HPV, odpowiedź humoralna, przeciwciało neutralizujące, Saccharomyces cerevisiae, siarczan heparyny, stymulacja układu odpornościowego, szczepionka przeciw HPV, telomeraza, wirus brodawczaka ludzkiego