rozwarstwienie typu A
Rozwarstwienie typu A według klasyfikacji Stanforda to najczęstsza i jednocześnie najbardziej niebezpieczna postać rozwarstwienia aorty, obejmująca aortę wstępującą, niezależnie od miejsca powstania pierwotnego rozdarcia. Stanowi około 60-70% wszystkich przypadków rozwarstwień aorty i charakteryzuje się wysoką śmiertelnością sięgającą 1-2% na godzinę w pierwszej dobie od wystąpienia.
Patofizjologicznie dochodzi do przerwania ciągłości błony wewnętrznej aorty, co umożliwia penetrację krwi między warstwy ściany naczynia i wytworzenie fałszywego kanału. W typie A rozwarstwienie obejmuje aortę wstępującą, co stwarza bezpośrednie zagrożenie zamknięcia ujść tętnic wieńcowych, tamponady serca wskutek pęknięcia do worka osierdziowego lub ostrej niedomykalności zastawki aortalnej.
Rozpoznanie opiera się na badaniach obrazowych, z których złotym standardem jest angio-CT, pozwalające precyzyjnie określić zasięg rozwarstwienia, lokalizację wrót pierwotnych oraz powikłania narządowe. Rozwarstwienie typu A stanowi wskazanie do natychmiastowego leczenia operacyjnego, gdyż leczenie zachowawcze wiąże się z nieakceptowalnie wysoką śmiertelnością. Standardową procedurą chirurgiczną jest wymiana aorty wstępującej z ewentualnym zespoleniem łuku aorty i rekonstrukcją zastawki aortalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rozwarstwienie aorty – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rozwarstwienie aorty jest stanem o wysokiej śmiertelności, sięgającej 40% przed hospitalizacją, z dalszym wzrostem o 1% na godzinę bez leczenia. Śmiertelność wewnątrzszpitalna wynosi około 28% dla typu A i 11-15,7% dla typu B. Czynniki prognostyczne wczesnej śmiertelności obejmują niekontrolowane nadciśnienie (HR 20,69), średnicę aorty ≥4,75 cm (HR 6,30), bezbólowe rozwarstwienie (OR 4,30), podwyższony poziom troponiny T (OR 3,78) oraz małopłytkowość. Powikłania takie jak ostra niewydolność nerek, hipotensja, niedokrwienie trzewi i zajęcie odgałęzień aorty są kluczowymi predyktorami śmiertelności w ostrej fazie rozwarstwienia typu B. Skala ACEF (Age, Creatinine, Ejection Fraction) jest użytecznym narzędziem do oceny ryzyka u pacjentów z ostrym rozwarstwieniem typu A poddawanych wymianie łuku aorty, wykazując związek z 1-rocznym przeżyciem (HR 1,68; 95% CI 1,34-4,91).
białko C-reaktywne, D-dimery, fałszywe światło, małopłytkowość, nadciśnienie, nawracający ból, niewydolność nerek, obrazowanie aorty, rozwarstwienie aorty, rozwarstwienie typu A, rozwarstwienie typu B, średnica aorty, stosunek neutrofili do limfocytów, stratyfikacja ryzyka, tętniak, troponina T, wariant genetyczny, wstrząs - Leksykon chorób i schorzeń
Rozwarstwienie aorty – Leczenie
Rozwarstwienie aorty to stan nagły, wymagający natychmiastowej diagnostyki i leczenia, którego strategia zależy od lokalizacji zmiany (typ A lub B wg klasyfikacji Stanford) oraz stabilności hemodynamicznej pacjenta. Podstawą terapii farmakologicznej jest szybkie obniżenie ciśnienia tętniczego do 100-120 mmHg skurczowego oraz redukcja częstości akcji serca do 60-80/min, głównie za pomocą beta-blokerów (metoprolol, esmolol, labetalol). W przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia dołącza się leki rozszerzające naczynia, takie jak nitroprusydek sodu czy nikardypina, jednak zawsze po podaniu beta-blokerów, aby uniknąć odruchowej tachykardii. Kontrola bólu realizowana jest opioidami (morfina, fentanyl). Rozwarstwienie typu A wymaga pilnej operacji otwartej z usunięciem uszkodzonego odcinka aorty i rekonstrukcją syntetycznym graftem, co znacząco zmniejsza śmiertelność (bez leczenia 50% w 48h). Alternatywnie, u pacjentów z wysokim ryzykiem, stosuje się leczenie endowaskularne (np. Gore Ascending Stent Graft).
antykoagulacja, aorta wstępująca, aorta zstępująca, beta-bloker, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, diltiazem, endoleak, esmolol, fenestracja, głęboka hipotermia, krążenie pozaustrojowe, kurczliwość mięśnia sercowego, labetalol, leczenie endowaskularne, lek rozszerzający naczynia, łuk aorty, metoprolol, niedokrwienie rdzenia kręgowego, niedomykalność zastawki aortalnej, nikardypina, nitrogliceryna, nitroprusydek sodu, paraplegia, rozwarstwienie aorty, rozwarstwienie typu A, rozwarstwienie typu B, stabilność hemodynamiczna, stent-graft, stres hemodynamiczny, światło fałszywe, technika hybrydowa, tętniak pourazowy, TEVAR, warfaryna, zastawka aortalna