leki doraźne
Leki doraźne (pro re nata, PRN) to preparaty medyczne stosowane w razie wystąpienia określonych objawów, a nie w sposób regularny według ustalonego schematu dawkowania. Ich celem jest szybkie łagodzenie nagłych objawów lub dolegliwości, gdy pacjent ich potrzebuje.
Do najczęściej stosowanych leków doraźnych należą: analgetyki (przeciwbólowe), leki przeciwgorączkowe, przeciwwymiotne, leki stosowane w napadach duszności, preparaty stosowane w zaburzeniach rytmu serca czy leki przeciwlękowe. W warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych leki doraźne są często zapisywane w dokumentacji medycznej ze skrótem „PRN” lub określeniem „w razie potrzeby”.
Przy przepisywaniu leków doraźnych kluczowe jest dokładne określenie przez lekarza okoliczności ich stosowania, maksymalnej pojedynczej dawki, maksymalnej dawki dobowej oraz minimalnego odstępu czasowego między kolejnymi dawkami. Pacjent powinien być również poinformowany o potencjalnych działaniach niepożądanych oraz interakcjach z innymi przyjmowanymi lekami.
Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu doraźnym leków o potencjale uzależniającym, takich jak opioidy czy benzodiazepiny. Regularna ocena skuteczności i konieczności stosowania leków doraźnych powinna być elementem opieki medycznej, zwłaszcza w przypadku przewlekłego ich używania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Inhibitor C1-esterazy – Właściwości farmakodynamiczne
Inhibitor C1-esterazy to osoczowa glikoproteina o masie 105 kDa, zawierająca 40% węglowodanów, z fizjologicznym stężeniem około 240 mg/l. Pełni kluczową rolę w regulacji klasycznej drogi układu dopełniacza poprzez inaktywację enzymów C1s i C1r w stosunku 1:1, a także hamuje aktywatory układu krzepnięcia (czynnik XIIa) oraz osoczową kallikreinę, co jest istotne w patofizjologii dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE). Suplementacja inhibitora C1-esterazy u pacjentów z HAE przywraca równowagę w kaskadach dopełniacza, krzepnięcia i układu kallikrein-kinin, co skutkuje zmniejszeniem częstości i nasilenia napadów obrzęku.
badanie krzyżowe, bradykinina, działanie niepożądane, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, glikoproteina osoczowa, inhibitor C1-esterazy, kallikreina, kaskada dopełniacza, leki doraźne, odpowiedź na leczenie, populacja pediatryczna, profilaktyka napadów, substytucja enzymatyczna, układ dopełniacza, układ krzepnięcia, znormalizowana liczba napadów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Salflumix Easyhaler, zawierający 50 μg salmeterolu i 250 lub 500 μg flutykazonu propionianu, jest wskazany do leczenia astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. Zalecane dawkowanie to jedna inhalacja dwa razy na dobę, dostosowywana do nasilenia objawów i pory ich występowania (rano lub wieczorem). W przypadku umiarkowanej astmy dopuszcza się krótkotrwałe stosowanie dawki 50 μg salmeterolu + 100 μg flutykazonu dwa razy na dobę jako leczenie początkowe, z późniejszym rozważeniem monoterapii wziewnym kortykosteroidem po uzyskaniu kontroli. Produkt nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12 roku życia oraz pacjentów z ciężką astmą bez wcześniejszego ustalenia odpowiedniej dawki kortykosteroidu. Nie wymaga się modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku ani z niewydolnością nerek; brak danych dotyczących stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
astma oskrzelowa, ciężka astma, drogi oddechowe, flutykazon propionian, inhalator proszkowy, kontrola objawów choroby, kortykosteroid wziewny, leczenie podtrzymujące, leki doraźne, monoterapia kortykosteroidem, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obturacja dróg oddechowych, pleśniawki jamy ustnej, przedawkowanie leku, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, technika inhalacyjna, terapia skojarzona