pozagonadalny guz zarodkowy

Pozagonadalny guz zarodkowy (ang. extragonadal germ cell tumor, EGCT) to nowotwór wywodzący się z pierwotnych komórek płciowych, który rozwija się poza gonadami. Większość guzów zarodkowych występuje w jądrach lub jajnikach, jednak około 5-10% tych nowotworów lokalizuje się w strukturach pozagonadalnych, najczęściej w śródpiersiu, przestrzeni zaotrzewnowej oraz w okolicy szyszynki i przysadki mózgowej.

Patogeneza pozagonadalnych guzów zarodkowych nie jest w pełni wyjaśniona. Główne teorie dotyczą migracji pierwotnych komórek płciowych w czasie rozwoju embrionalnego lub transformacji nowotworowej pluripotencjalnych komórek pozostałych w lokalizacjach pozagonadalnych. Histologicznie wyróżnia się kilka typów: nasieniak (seminoma/dysgerminoma), nienasieniak (non-seminoma), potworniak (teratoma), rak zarodkowy (embryonal carcinoma), guz pęcherzyka żółtkowego (yolk sac tumor) oraz kosmówczak (choriocarcinoma).

Diagnostyka pozagonadalnych guzów zarodkowych obejmuje badania obrazowe (TK, MRI), ocenę markerów nowotworowych (AFP, beta-hCG, LDH) oraz biopsję zmiany. Leczenie zależy od typu histologicznego, lokalizacji i stopnia zaawansowania nowotworu, ale często opiera się na chemioterapii wielolekowej (najczęściej schemat BEP: bleomycyna, etopozyd, cisplatyna), z ewentualnym uzupełniającym leczeniem chirurgicznym i radioterapią.

Rokowanie w pozagonadalnych guzach zarodkowych jest gorsze niż w przypadku guzów gonadalnych, co wynika z późniejszego rozpoznania (brak wczesnych objawów), trudniejszego dostępu chirurgicznego oraz częstszego występowania typów o większej złośliwości. Pięcioletnie przeżycie waha się od 30% do 80%, zależnie od typu histologicznego, lokalizacji i odpowiedzi na leczenie systemowe.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl