absorpcja paracetamolu
Absorpcja paracetamolu (acetaminofenu) to proces wchłaniania leku z przewodu pokarmowego do krwioobiegu. Po podaniu doustnym paracetamol jest szybko i prawie całkowicie absorbowany w jelicie cienkim, głównie w dwunastnicy i jelicie czczym, z biodostępnością wynoszącą 70-90%.
Szybkość absorpcji zależy od wielu czynników, w tym od postaci leku (tabletki, zawiesina, syrop), obecności pokarmu w żołądku oraz indywidualnych cech pacjenta. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest zwykle po 30-60 minutach od podania na czczo, natomiast pokarm może opóźnić ten proces o 1-2 godziny, nie wpływając istotnie na całkowitą ilość wchłoniętego leku.
Formy o zmodyfikowanym uwalnianiu charakteryzują się wolniejszą absorpcją, z czasem osiągnięcia stężenia maksymalnego wynoszącym 1-4 godziny. Po absorpcji paracetamol ulega dystrybucji do większości tkanek organizmu, w tym do ośrodkowego układu nerwowego, gdzie wywiera działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn.
Znajomość parametrów absorpcji paracetamolu ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie w przypadkach przedawkowania, gdy konieczne jest szybkie wdrożenie leczenia za pomocą N-acetylocysteiny w celu zapobieżenia uszkodzeniu wątroby.