Claritine
Claritine to nazwa handlowa leku przeciwhistaminowego, którego substancją czynną jest loratadyna. Loratadyna należy do grupy selektywnych antagonistów receptora histaminowego H1 drugiej generacji, charakteryzujących się minimalnym działaniem sedatywnym.
Claritine jest stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Lek efektywnie łagodzi takie objawy jak kichanie, wyciek z nosa, swędzenie nosa lub podniebienia, łzawienie i swędzenie oczu oraz świąd i wysypkę skórną.
Loratadyna wykazuje długi okres półtrwania (około 8-14 godzin), co umożliwia stosowanie leku raz na dobę. W przeciwieństwie do starszych leków przeciwhistaminowych, Claritine w zalecanych dawkach bardzo rzadko powoduje senność, ponieważ substancja czynna ma ograniczoną zdolność przenikania przez barierę krew-mózg.
Lek jest dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym jako tabletki, syrop oraz tabletki szybko rozpuszczające się w jamie ustnej, co ułatwia stosowanie u różnych grup pacjentów, w tym u dzieci powyżej 2. roku życia (w odpowiednio dostosowanych dawkach).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Claritine 10 mg
W praktyce klinicznej loratadyna, stosowana w dawce 10 mg (Claritine), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa pod względem wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Badania kliniczne potwierdzają, że loratadyna nie wywiera istotnego klinicznie działania sedatywnego, co odróżnia ją od leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. Niemniej jednak, rzadkie przypadki senności mogą wystąpić, co potencjalnie może zaburzać funkcje psychomotoryczne i zdolność do bezpiecznego wykonywania czynności wymagających wzmożonej koncentracji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów prowadzących pojazdy zawodowo, obsługujących niebezpieczne maszyny lub stosujących inne leki o działaniu sedatywnym.
Claritine, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia, funkcja psychomotoryczna, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, loratadyna, profil bezpieczeństwa, sedacja, senność, zdolność prowadzenia pojazdów, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Claritine 10 mg
Loratadyna (Claritine 10 mg) jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji, stosowanym w terapii alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W dawce 10 mg/dobę wykazuje minimalne działanie sedatywne (senność u 1,2% pacjentów), co stanowi przewagę nad lekami pierwszej generacji. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u około 2% pacjentów, najczęściej obejmując ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%), bezsenność (0,1%), zmęczenie, suchość w jamie ustnej oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Profil bezpieczeństwa u dzieci (2-12 lat) różni się nieco, z wyższą częstością bólu głowy (2,7%) i nerwowości (2,3%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezsenność, ból głowy, Claritine, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, drgawki, enzym wątrobowy, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, objawy alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, właściwość uspokajająca, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Claritine 1 mg/ml
Dawkowanie loratadyny w postaci syropu Claritine powinno być dostosowane do wieku, masy ciała oraz funkcji narządów wewnętrznych pacjenta. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zalecana dawka wynosi 10 mg (10 ml syropu) raz na dobę, podawana niezależnie od posiłków. U dzieci w wieku 2-12 lat dawkowanie zależy od masy ciała: powyżej 30 kg podaje się 10 mg (10 ml), a przy masie ciała 30 kg lub mniej – 5 mg (5 ml) raz na dobę. Bezpieczeństwo stosowania u dzieci poniżej 2 lat nie zostało określone. W przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby konieczne jest zmniejszenie częstotliwości podawania leku do co drugiego dnia, przy zachowaniu odpowiednich dawek (10 mg lub 5 mg w zależności od masy ciała). U pacjentów z niewydolnością nerek oraz osób w podeszłym wieku nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania.
benzoesan sodu, ciężka niewydolność wątroby, Claritine, glikol propylenowy, klirens loratadyny, loratadyna, maltitol, nietolerancja substancji, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie doustne, podawanie leku, sorbitol, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Claritine 10 mg
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania leku Claritine (loratadyna) 10 mg w formie tabletek jest nadwrażliwość na loratadynę lub którykolwiek składnik pomocniczy preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w dawce 71,3 mg na tabletkę, co wyklucza podawanie leku pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W przypadku wcześniejszych reakcji alergicznych na loratadynę lub inne leki przeciwhistaminowe o podobnej strukturze chemicznej, stosowanie Claritine jest kategorycznie przeciwwskazane.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Claritine 10 mg
Lek Claritine zawierający 10 mg loratadyny w postaci tabletek jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci powyżej 12 lat w dawce 10 mg raz na dobę. U dzieci w wieku 2-12 lat dawkowanie zależy od masy ciała: dzieci >30 kg otrzymują 10 mg raz na dobę w formie tabletki, natomiast u dzieci ≤30 kg zaleca się stosowanie syropu, gdyż tabletki 10 mg nie są wskazane. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Lek podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, co ułatwia stosowanie w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Claritine 1 mg/ml
Claritine (loratadyna) w postaci syropu (1 mg/ml) jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji, który w dawce 10 mg/dobę wykazuje minimalne działanie sedatywne. W badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży stosujących lek w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywce idiopatycznej działania niepożądane wystąpiły u około 2% pacjentów. Najczęściej obserwowano senność (1,2%), ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). Rzadziej zgłaszano zmęczenie, suchość w jamie ustnej, nudności, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz wysypkę. U dzieci w wieku 2-12 lat najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i zmęczenie (1%). Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne, drgawki, tachykardię, kołatanie serca, nieprawidłową czynność wątroby (podwyższone enzymy wątrobowe) oraz łysienie. Zgłaszano także nieznane częstości zwiększenie masy ciała, co wymaga monitorowania u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, benzoesan sodu, bezsenność, ból głowy, Claritine, drgawki, enzymy wątrobowe, glikol propylenowy, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, łysienie, maltitol, nadpobudliwość, nerwowość, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, sorbitol, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wysypka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała