alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (AZBŚ, rhinitis allergica) to przewlekłe, zapalne schorzenie górnych dróg oddechowych wywołane reakcją immunologiczną IgE-zależną na alergen. Charakteryzuje się takimi objawami jak: wodnisty wyciek z nosa, świąd, kichanie oraz blokada nosa.
W zależności od czasu trwania objawów wyróżnia się postać sezonową (związaną z okresowym narażeniem na alergeny, np. pyłki roślin) oraz całoroczną (przewlekłą). W klasyfikacji ARIA (Allergic Rhinitis and its Impact on Asthma) wyróżnia się również podział na AZBŚ okresowe i przewlekłe, z uwzględnieniem stopnia nasilenia objawów.
Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie fizykalne, testy skórne, oznaczanie swoistych IgE w surowicy oraz w wybranych przypadkach prowokację donosową. Leczenie opiera się na unikaniu alergenu, farmakoterapii (głównie leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy donosowe, leki antyleukotrienowe) oraz immunoterapii swoistej, która jako jedyna metoda może modyfikować naturalny przebieg choroby.
Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa często współistnieje z innymi chorobami atopowymi, takimi jak astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry czy alergiczne zapalenie spojówek. Nieleczone lub niewłaściwie leczone AZBŚ może prowadzić do powikłań, w tym zapalenia zatok przynosowych, zapalenia ucha środkowego czy pogorszenia kontroli astmy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Peritol 4 mg
Peritol, zawierający 4 mg cyproheptadyny chlorowodorku (odpowiadającego 4,3 mg półtorawodnego chlorowodorku cyproheptadyny) w każdej tabletce, jest lekiem przeciwhistaminowym o szerokim spektrum zastosowań klinicznych. Wskazany jest przede wszystkim w leczeniu chorób alergicznych skóry i błon śluzowych, takich jak ostra i przewlekła pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wysypka polekowa, wyprysk, zapalenie skóry z wypryskiem, kontaktowe zapalenie skóry, neurodermit (atopowe zapalenie skóry), alergiczne i naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, choroba posurowicza oraz miejscowe reakcje alergiczne po ukąszeniach owadów. Ponadto, Peritol jest stosowany w leczeniu naczyniowych bólów głowy, w tym migreny oraz bólów głowy zależnych od histaminy, a także w terapii jadłowstrętu psychicznego (anoreksji) poprzez stymulację apetytu i zwiększenie masy ciała.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anoreksja, atopowe zapalenie skóry, choroba posurowicza, cyproheptadyna chlorowodorek, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwhistaminowy, migrena, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, naczyniowy ból głowy, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, schorzenie alergiczne, świąd, wyprysk, wysypka polekowa, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Cetyryzyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cetyryzyna jest szeroko stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i przewlekłej pokrzywki, a jej bezpieczeństwo w ciąży i laktacji jest istotnym zagadnieniem klinicznym. Dane prospektywne nie wykazują zwiększonej toksyczności dla matki, płodu ani zarodka, a badania przedkliniczne na zwierzętach potwierdzają brak negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród i rozwój pourodzeniowy. Stężenie cetyryzyny w mleku matki wynosi od 25% do 90% stężenia w osoczu, co wymaga ostrożności podczas stosowania u kobiet karmiących piersią, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Preparaty złożone zawierające pseudoefedrynę (np. Cirrus, Cirrus Duo) są przeciwwskazane w ciąży i laktacji ze względu na ryzyko wad rozwojowych i zmniejszenia przepływu maciczno-łożyskowego. W przypadku preparatów zawierających chlorek wapnia (Duozinal) zaleca się ostrożność z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży i laktacji.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, artrezja jelita cienkiego, cetyryzyna, chlorek wapnia, ciąża, dysfagia, działanie naczyniozwężające, działanie niepożądane, działanie toksyczne, jony wapnia, karmienie piersią, krążenie maciczno-łożyskowe, niedrożność jelita cienkiego, okres reprodukcyjny, pierwszy trymestr ciąży, produkt złożony, przenikanie do mleka matki, przewlekła pokrzywka, pseudoefedryna, stężenie w mleku, wada rozwojowa, wrodzone wytrzewienie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aleric Deslo Active 2,5 mg
Aleric Deslo Active (desloratadyna) w dawce 2,5 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest wskazany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 5 mg (2 tabletki 2,5 mg) raz na dobę, natomiast dzieci w wieku 6-11 lat jedną tabletkę 2,5 mg raz na dobę. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Czas trwania terapii zależy od charakteru alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa: w przypadku postaci okresowej leczenie powinno być prowadzone doraźnie, natomiast w postaci przewlekłej możliwe jest kontynuowanie terapii przez cały okres ekspozycji na alergen. Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej to 10 dni.
Tabletki Aleric Deslo Active podaje się doustnie, niezależnie od posiłków, umieszczając je w jamie ustnej, gdzie ulegają natychmiastowemu rozpadowi bez konieczności popijania wodą. Blister należy otworzyć bezpośrednio przed użyciem, a tabletkę wyjąć ostrożnie, bez kruszenia. Preparat zawiera 1,5 mg aspartamu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią. Zaleca się, aby w przypadku konieczności przedłużenia terapii powyżej 10 dni pacjent skonsultował się z lekarzem. Całkowita dobowa dawka desloratadyny nie powinna przekraczać 5 mg.
5 mg, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, Aleric Deslo Active, aspartam, blister, desloratadyna, fenyloketonuria, narażenie na alergen, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka 2, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia desloratadyną - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rupatadine Genoptim 10 mg
Rupatadyna, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji z grupy R06AX28, wykazuje długotrwałe i selektywne działanie antagonizujące obwodowe receptory H₁. Oprócz samej rupatadyny, jej metabolity, w tym desloratadyna i pochodne hydroksylowane, wykazują aktywność przeciwhistaminową, co może wzmacniać efekt terapeutyczny. In vitro wykazano, że rupatadyna hamuje degranulację komórek tucznych indukowaną bodźcami immunologicznymi i nieimmunologicznymi oraz ogranicza uwalnianie cytokin prozapalnych, zwłaszcza TNFα, przez komórki tuczne i monocyty. Badania kliniczne z udziałem 3025 osób (375 zdrowych ochotników i 2650 pacjentów z alergicznym nieżytem nosa oraz przewlekłą pokrzywką idiopatyczną) nie wykazały istotnego wpływu leku na zapis EKG, nawet w dawkach od 2 mg do 100 mg, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa kardiologicznego rupatadyny.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, bąbel pokrzywkowy, cytokina, cytokina prozapalna, degranulacja komórek tucznych, desloratadyna, działanie przeciwhistaminowe, EKG, histamina, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, parametr elektrokardiograficzny, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, receptor H1, receptor histaminowy, rupatadyna, świąd, TNFα, zmiana pokrzywkowa - Leksykon substancji czynnych
Borówka brusznica – Działania niepożądane
Borówka brusznica (Vaccinum vitis-idea L.), obecna w preparatach leczniczych takich jak Urosan fix (0,2 g liścia borówki brusznicy w 2,0 g saszetce), może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu żołądkowo-jelitowego oraz reakcje alergiczne. Do najczęstszych objawów należą nudności, wymioty, biegunka oraz świąd, wysypka, pokrzywka i alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Częstość występowania tych działań jest nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nadwrażliwością na związki goryczowe, u których mogą pojawić się dolegliwości związane z nadkwaśnością żołądka, co może zaostrzać istniejące schorzenia przewodu pokarmowego. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, choć zwykle łagodne, mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami współistniejącymi.
alergia wziewna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, atopia, biegunka, borówka brusznica, choroba wrzodowa, dolegliwość żołądkowa, farmakovigilance, nadkwaśność, nieżyt nosa, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie dermatologiczne, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie żołądka, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Singulair 10 10 mg
Singulair 10 to preparat zawierający montelukast sodowy w dawce 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym beżowym kolorze i kwadratowym kształcie z zaokrąglonymi bokami. Lek jest wskazany jako terapia pomocnicza u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną lub umiarkowaną, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast wykazuje także podwójne działanie u pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym nieżytem nosa, łagodząc objawy obu schorzeń jednocześnie.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, beta-agoniści krótko działający, glikokortykosteroidy wziewne, laktoza jednowodna, montelukast, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, profilaktyka skurczu oskrzeli, skurcz oskrzeli, terapia przeciwastmatyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Lek Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva w postaci aerozolu do nosa jest wskazany do leczenia umiarkowanego do ciężkiego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, zarówno sezonowego, jak i całorocznego, szczególnie gdy monoterapia donosowymi lekami przeciwhistaminowymi lub glikokortykosteroidami nie przynosi zadowalających efektów. Preparat zawiera chlorowodorek azelastyny w dawce 137 µg/dawkę (125 µg azelastyny) oraz propionian flutykazonu 50 µg/dawkę, łącząc działanie przeciwhistaminowe z przeciwzapalnym glikokortykosteroidem. Każde naciśnięcie dozownika (0,14 g) uwalnia także 0,014 mg chlorku benzalkoniowego, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję pomocniczą.
aerozol do nosa, alergen sezonowy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, blokada nosa, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek azelastyny, działanie przeciwhistaminowe, glikokortykosteroid, histamina, lek przeciwhistaminowy, monoterapia, nasilenie umiarkowane do ciężkiego, patofizjologia alergicznego nieżytu nosa, preparat donosowy, propionian flutykazonu, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Deslodyna 0,5 mg/ml
Deslodyna w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml desloratadyny jest wskazana do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki u pacjentów powyżej 1. roku życia, obejmując dorosłych, młodzież oraz dzieci. Preparat skutecznie łagodzi objawy sezonowego i całorocznego alergicznego nieżytu nosa oraz objawy pokrzywki, takie jak bąble pokrzywkowe i świąd skóry. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny i nie zawiera ciał obcych, co ułatwia jego stosowanie u pacjentów pediatrycznych oraz osób z trudnościami w połykaniu tabletek.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hitaxa Fast 5 mg
Desloratadyna, aktywny składnik Hitaxa Fast 5 mg, jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, pozbawionym działania sedatywnego dzięki minimalnemu przenikaniu do OUN. W badaniach in vitro wykazano jej dodatkowe właściwości przeciwzapalne, takie jak hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz inhibicję ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszej weryfikacji. Desloratadyna w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest biorównoważna z konwencjonalną tabletką i dobrze tolerowana. Badania z dawkami do 20 mg/dobę (4-krotność dawki terapeutycznej) oraz nawet 45 mg/dobę (9-krotność dawki) nie wykazały istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, w tym na odstęp QTc w EKG. Interakcje z ketokonazolem i erytromycyną nie powodowały klinicznie istotnych zmian stężenia leku w osoczu.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, biorównoważność, cytokina prozapalna, działanie sedatywne, histamina, interakcja lekowa, kwestionariusz jakości życia, lek przeciwhistaminowy, obwodowy receptor H1, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, receptor histaminowy H1, senność, sprawność psychoruchowa, stan pokrzywkowy, właściwość przeciwalergiczna, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Conaret 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Conaret, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wskazania klinicznego (przewlekła niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym bardzo często bradykardii u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca oraz często nasilania niewydolności serca i niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową częstymi objawami są zawroty głowy, bóle głowy i uczucie zmęczenia, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy). Rzadziej notuje się zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia słuchu, a bardzo rzadko łysienie i nasilenie objawów łuszczycy lub wysypkę łuszczycopodobną.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, enzym wątrobowy, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, trigliceryd, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medrol 16 mg
Medrol, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg lub 16 mg, jest glikokortykosteroidem stosowanym głównie w leczeniu objawowym wielu schorzeń zapalnych i autoimmunologicznych. W reumatologii znajduje zastosowanie w leczeniu zaostrzeń łuszczycowego i reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, ostrych zapaleń kaletki maziowej, pochewki ścięgna oraz dny moczanowej. W chorobach układowych tkanki łącznej, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie wielomięśniowe, polimialgia reumatyczna czy olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, Medrol może być stosowany zarówno w okresach zaostrzeń, jak i jako leczenie podtrzymujące. Ponadto lek jest wskazany w ciężkich chorobach dermatologicznych (np. pęcherzyca, rumień wielopostaciowy, łuszczyca), alergicznych (astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry) oraz w ostrych i przewlekłych procesach zapalnych oka (np. zapalenie błony naczyniowej, zapalenie rogówki). Dawkowanie i podawanie powinny uwzględniać specyfikę choroby oraz indywidualną odpowiedź pacjenta, z uwzględnieniem, że tabletki posiadają linię podziału nieprzeznaczoną do przełamywania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie spojówek, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beryloza, białaczka, białkomocz, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba posurowicza, dnawe zapalenie stawów, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperkalcemia, kontaktowe zapalenie skóry, lek immunosupresyjny, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, małopłytkowość, metyloprednizolon, nadwrażliwość na leki, niedobór erytroblastów, niedoczynność kory nadnerczy, niedokrwistość hemolityczna, nieropne zapalenie tarczycy, obrzęk mózgu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ostra białaczka, pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry, pęcherzyca, polimialgia reumatyczna, półpasiec oczny, pourazowa choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, rumień wielopostaciowy, samoistna plamica małopłytkowa, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, wrodzony przerost nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, współczulne zapalenie błony naczyniowej, wyprysk kontaktowy, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony maziowej, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie nadkłykcia, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie rogówki, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zapalenie wielomięśniowe, zespół Loefflera, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ziarniniak grzybiasty, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Deslo Active 2,5 mg
Desloratadyna w dawce 2,5 mg (Aleric Deslo Active) wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo w badaniach klinicznych u dzieci i dorosłych, z najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy (do 5,9% u nastolatków), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz uczucie zmęczenia (1,2%). W dawce 5 mg/dobę odnotowano wzrost częstości działań niepożądanych o 3% względem placebo. Rzadkie, ale istotne klinicznie działania obejmują reakcje nadwrażliwości (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, arytmia, bradykardia) oraz zaburzenia psychiczne (omamy, agresja, nietypowe zachowanie). Występują również bardzo rzadkie objawy ze strony wątroby, takie jak zapalenie wątroby, żółtaczka i podwyższenie enzymów wątrobowych, wymagające monitorowania parametrów biochemicznych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia zachowania, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rytmu serca, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vividrin 20 mg/ml
Disodowy kromoglikan, zawarty w preparacie Vividrin w stężeniu 20 mg/ml, jest lekiem stabilizującym komórki tuczne poprzez hamowanie ich degranulacji i uwalniania mediatorów reakcji zapalnych, takich jak histamina, kininy, czynniki chemotaktyczne eozynofilów (ECF) i neutrofilów (NCF), a także prostaglandyny i leukotrieny syntetyzowane de novo. Mechanizm ten został potwierdzony zarówno w badaniach in vitro, jak i na modelach zwierzęcych, a klinicznie wykazuje skuteczność w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, skurczu oskrzeli indukowanego przez antygen oraz innych alergii błon śluzowych. Disodowy kromoglikan działa również jako antagonista wapnia, blokując kanały wapniowe związane z receptorem IgE, co zapobiega napływowi jonów wapnia do mastocytów i ich degranulacji.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista wapnia, błona śluzowa, czynnik chemotaktyczny eozynofilów, czynnik chemotaktyczny neutrofilów, degranulacja komórek tucznych, ekspozycja na antygen, eozynofil, histamina, jon wapnia, kanał wapniowy, kinina, komórka tuczna, kromoglikan disodowy, kwas arachidonowy, leukotrien, leukotrien B4, mastocyt, mediator preformowany, mediator reakcji zapalnej, mediator syntetyzowany de novo, natychmiastowa reakcja alergiczna, neutrofil, późna reakcja nadwrażliwości, prostaglandyna, receptor IgE, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli - Leksykon substancji czynnych
Azelastyna – Przeciwwskazania stosowania
Azelastyna, będąca antagonistą receptorów histaminowych H1, jest stosowana głównie w formie aerozoli donosowych oraz kropli do oczu w leczeniu objawów alergicznego nieżytu nosa i zapalenia spojówek. Przeciwwskazania do jej stosowania obejmują nadwrażliwość na azelastynę lub substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy, który występuje w wielu preparatach (np. Dymista, Allerduo, Azel-Drop Alergia). W przypadku preparatów złożonych zawierających azelastynę i flutykazon propionian, przeciwwskazaniem jest również nadwrażliwość na kortykosteroid. Szczególną uwagę należy zwrócić na ograniczenia wiekowe – aerozole donosowe z azelastyną są przeciwwskazane u dzieci poniżej 6 lat (np. Acatar Allergy, Allergodil, Astepro), natomiast dla kropli do oczu nie zawsze określono takie ograniczenia. Dawkowanie i stosowanie u dzieci powinno być zawsze konsultowane z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL).
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie spojówek, azelastyna chlorowodorek, chlorek benzalkoniowy, flutykazon propionian, kortykosteroid, krople do oczu, nadwrażliwość na flutykazon, nadwrażliwość na substancje, podrażnienie oka, postać farmaceutyczna, preparat donosowy, preparat jednoskładnikowy, preparat oczny, reakcja alergiczna, soczewka kontaktowa, substancja pomocnicza, substancja przeciwhistaminowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flixonase 50 mcg/dawkę inh.
Flixonase, zawierający 50 µg flutykazonu propionianu w dawce aerozolu do nosa, jest wskazany do leczenia i profilaktyki alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, obejmującego sezonowe (w tym katar sienny) oraz całoroczne postaci choroby. Lek skutecznie łagodzi objawy takie jak przekrwienie, obrzęk błony śluzowej, wodnisty wyciek, świąd, kichanie, uczucie zatkania nosa oraz zaburzenia węchu. W przypadku sezonowego alergicznego nieżytu nosa zaleca się rozpoczęcie terapii przed sezonem pylenia, natomiast w całorocznym nieżycie leczenie może być długotrwałe, dostosowane do stałej ekspozycji na alergeny środowiskowe.
aerozol donosowy, alergen sezonowy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa całoroczny, alergiczny nieżyt nosa sezonowy, całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorek benzalkoniowy, flutykazonu propionian, infekcja zatok przynosowych, katar sienny, leczenie polipów nosa, niedrożność nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, polip nosa, sezonowe zapalenie błony śluzowej nosa, wyciek z nosa, zaburzenie węchu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lirra 0,5 mg/ml
Lek Lirra w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml zawiera lewocetyryzynę i jest dawkowany w zależności od wieku pacjenta, czynności nerek oraz nasilenia objawów alergicznych. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zalecana dawka wynosi 5 mg (10 ml roztworu) raz na dobę. Dzieci w wieku 6-12 lat otrzymują tę samą dawkę, natomiast dzieci 2-6 lat – 2,5 mg dziennie podzielone na dwie dawki po 1,25 mg (2,5 ml roztworu dwa razy na dobę). Stosowanie u dzieci poniżej 2 lat nie jest zalecane z powodu braku wystarczających danych klinicznych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie dostosowuje się na podstawie klirensu kreatyniny (Clkr), z dawkami od 5 mg raz na dobę przy Clkr ≥ 50 ml/min do 5 mg co trzeci dzień przy Clkr < 30 ml/min; lek jest przeciwwskazany u pacjentów dializowanych (Clkr < 10 ml/min). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby bez niewydolności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, choroba alergiczna, dializoterapia, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, lewocetyryzyna, lewocetyryzyny dichlorowodorek, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekła pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, racemat, roztwór doustny, schyłkowa niewydolność nerek, strzykawka doustna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Lek Allerduo w postaci aerozolu do nosa zawiera 137 mikrogramów azelastyny chlorowodorku (125 mikrogramów azelastyny) oraz 50 mikrogramów flutykazonu propionianu na dawkę (0,14 g zawiesiny). Preparat jest wskazany do leczenia umiarkowanego do ciężkiego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, zarówno sezonowego, jak i całorocznego, u pacjentów, u których monoterapia donosowymi lekami przeciwhistaminowymi lub glikokortykosteroidami nie przyniosła zadowalających efektów. Substancje czynne działają synergistycznie: azelastyna zapewnia szybkie zniesienie objawów alergicznych, natomiast flutykazon wykazuje długotrwałe działanie przeciwzapalne, co przekłada się na skuteczniejszą kontrolę choroby.
aerozol do nosa, alergeny pyłków roślin, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, azelastyna, azelastyny chlorowodorek, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorek benzalkoniowy, duszność, flutykazon, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, glikokortykosteroidy donosowe, lek przeciwhistaminowy, nieżyt nosa, roztocza kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flurhinal
Flutykazon propionian jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym w długotrwałym leczeniu kontrolującym astmę oskrzelową, nie zaś do przerywania ostrych napadów. Terapia powinna być prowadzona według stopniowanego schematu z regularnym monitorowaniem klinicznym i czynnościowym płuc, a wzrost częstości stosowania krótko działających β2-mimetyków wskazuje na pogorszenie kontroli choroby i konieczność rewizji leczenia. U pacjentów z grup ryzyka zaleca się codzienne pomiary szczytowego przepływu wydechowego (PEF). Należy zwrócić uwagę na możliwość paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji flutykazonu, co wymaga natychmiastowego zastosowania leku rozszerzającego oskrzela i przerwania terapii. W przypadku braku odpowiedzi lub ciężkiego zaostrzenia astmy wskazane jest zwiększenie dawki flutykazonu oraz ewentualne włączenie kortykosteroidów ogólnoustrojowych i antybiotyków, jeśli zaostrzenie jest związane z infekcją.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, drgawki, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, hipoglikemia, jadłowstręt, jaskra, kortykosteroid wziewny, nadaktywność psychoruchowa, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rytonawir, szczytowy przepływ wydechowy, wyprysk, wziewny kortykosteroid, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – AlergoTeva 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna leku AlergoTeva, jest długo działającym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, pozbawionym działania sedatywnego dzięki ograniczonej penetracji do ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach in vitro wykazano jej zdolność do hamowania uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszej weryfikacji. W badaniach klinicznych stosowanie dawek do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz nawet 45 mg/dobę przez 10 dni nie wykazało istotnego wpływu na układ krążenia, w tym na odstęp QTc. Desloratadyna w dawce 5 mg/dobę nie zwiększała częstości senności w porównaniu z placebo i nie wpływała negatywnie na sprawność psychomotoryczną, również w połączeniu z alkoholem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, cytokina, desloratadyna, działanie sedatywne, działanie uspokajające, erytromycyna, granulocyt zasadochłonny, histamina, interakcja lekowa, ketokonazol, komórka śródbłonka, komórka tuczna, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, penetracja do OUN, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor H1, receptor histaminowy H1, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sprawność psychoruchowa, zaburzenie sprawności psychoruchowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AlergoTeva 5 mg
Lek AlergoTeva w postaci tabletek powlekanych zawiera 5 mg desloratadyny i jest wskazany do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki u pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Desloratadyna skutecznie łagodzi objawy takie jak wyciek wydzieliny z nosa, kichanie, świąd i przekrwienie błony śluzowej nosa, a także świąd, zaczerwienienie i łzawienie oczu w przypadku alergicznego zapalenia spojówek. W pokrzywce lek redukuje świąd skóry oraz ilość i rozmiar bąbli pokrzywkowych. Preparat jest przeznaczony do stosowania w sezonowym i przewlekłym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz w różnych postaciach pokrzywki, w tym idiopatycznej przewlekłej.
alergen całoroczny, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie spojówek, bąbel pokrzywkowy, desloratadyna, działanie niepożądane, działanie sedatywne, interwencja farmakologiczna, leczenie farmakologiczne, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, pokrzywka, pokrzywka idiopatyczna przewlekła, profil farmakologiczny, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka powlekana, terapia lekowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Aurovitas 10 mg
Montelukast Aurovitas w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych był szeroko badany klinicznie u około 4000 pacjentów i młodzieży powyżej 15 lat z astmą oraz u około 400 pacjentów z astmą i sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Badania obejmowały także dzieci w wieku 2-14 lat stosujące tabletki do rozgryzania i żucia w dawkach 4 mg i 5 mg. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy, a u dzieci bóle brzucha. Profil bezpieczeństwa potwierdzono w długoterminowych badaniach do 2 lat u dorosłych i 6 miesięcy u dzieci. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, montelukast, naciek eozynofilowy, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, świąd, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia uwagi, zaburzenia wątroby, zachowanie samobójcze, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Starazolin redFREE 0,5 mg/ml
Starazolin redFREE to krople do oczu zawierające chlorowodorek tetryzoliny w stężeniu 0,5 mg/ml, dostarczające 21,5 µg substancji czynnej w pojedynczej kropli. Preparat ma postać bezbarwnego roztworu o pH 6,2-6,5 i osmolalności 0,265-0,306 Osmol/kg. Wskazany jest do objawowego leczenia przekrwienia i obrzęku spojówek wywołanych czynnikami drażniącymi, takimi jak dym, kurz, wiatr, chlorowana woda, kosmetyki oraz alergiczne zapalenie spojówek (np. katar sienny, uczulenie na pyłki traw). Mechanizm działania opiera się na agonizmie receptorów alfa-adrenergicznych, prowadząc do obkurczenia naczyń krwionośnych spojówki i szybkiego zmniejszenia przekrwienia oraz obrzęku.
agonista receptorów alfa-adrenergicznych, alergia na pyłki traw, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie spojówek, chlorowodorek tetryzoliny, czynnik drażniący, dyskomfort oka, katar sienny, leczenie objawowe, łzawienie, obkurczenie naczyń krwionośnych, obrzęk spojówek, pieczenie oczu, podrażnienie oka, podrażnienie spojówek, przekrwienie spojówek, reakcja podrażnieniowa, świąd oka, sympatykomimetyk - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bibloc 10 mg
Bisoprolol fumaran, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się częstością i nasileniem w zależności od wskazań terapeutycznych. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca bardzo często obserwuje się bradykardię oraz nasilenie niewydolności serca (≥1/10 i ≥1/100 do <1/10), natomiast u chorych z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową te objawy występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Często pojawiają się dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz uczucie zmęczenia i zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni. Należy monitorować parametry wątrobowe (AlAT, AspAT) oraz stężenie triglicerydów, gdyż rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może dojść do zapalenia wątroby i wzrostu enzymów wątrobowych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, Bibloc, biegunka, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dławica piersiowa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie siły mięśni, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clatra 2,5 mg/ml
Produkt leczniczy Clatra zawiera bilastynę w stężeniu 2,5 mg/ml w postaci roztworu doustnego, przeznaczony do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki u dzieci w wieku 6-11 lat o masie ciała ≥20 kg. Roztwór charakteryzuje się pH 3,0-4,0, jest bezbarwny i przezroczysty, co ułatwia podawanie w pediatrii. Substancje pomocnicze to metylu parahydroksybenzoesan (1,0 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,2 mg/ml) oraz etanol (0,11 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów. Bilastyna działa przeciwhistaminowo, blokując receptory H1, co skutkuje zmniejszeniem objawów takich jak świąd, zaczerwienienie, łzawienie i obrzęk powiek oraz bąble pokrzywkowe.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie nosa całoroczne, alergiczne zapalenie nosa sezonowe, alergiczne zapalenie spojówek, bąbel pokrzywkowy, bilastyna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, metylu parahydroksybenzoesan, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, receptor histaminowy H1 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alerzina 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, będąca pochodną piperazyny i metabolitem hydroksyzyny, wykazuje silne i wysoce selektywne działanie antagonistyczne wobec obwodowych receptorów histaminowych H1. W dawce 10 mg, podawanej raz lub dwa razy na dobę, skutecznie hamuje napływ komórek zapalnych, zwłaszcza eozynofilów, w późnej fazie reakcji alergicznej u pacjentów z nadwrażliwością atopową. Badania kliniczne potwierdziły jej skuteczność w hamowaniu reakcji skórnych typu bąbli pokrzywkowych i zaczerwienienia, a także stabilność działania przeciwhistaminowego bez rozwoju tolerancji w populacji pediatrycznej (dzieci 5-12 lat). Po zakończeniu terapii skóra odzyskuje prawidłową reaktywność na histaminę w ciągu 3 dni, co wskazuje na brak długotrwałego wpływu na funkcje skóry.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora, astma, bąbel pokrzywkowy, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, eozynofil, hydroksyzyna, komórka zapalna, lek przeciwhistaminowy, odstęp QT, pochodna piperazyny, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja zapalna, receptor histaminowy H1, tolerancja lekowa, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Desloratadine Aurovitas 5 mg
Desloratadyna, będąca antagonistą receptorów H1 o kodzie ATC R06AX27, charakteryzuje się wysoką selektywnością działania na obwodowe receptory histaminowe, co eliminuje sedatywne efekty typowe dla innych leków przeciwhistaminowych. Po podaniu doustnym dawka terapeutyczna wynosi 5 mg na dobę, a badania kliniczne wykazały brak wpływu na układ krążenia nawet przy dawkach do 20 mg/dobę przez 14 dni oraz brak wydłużenia odstępu QTc przy dawce 45 mg/dobę przez 10 dni. Desloratadyna hamuje uwalnianie cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresję selektyny P na komórkach śródbłonka, co może przyczyniać się do jej działania przeciwzapalnego, choć wymaga to dalszych badań. Lek nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji z inhibitorami CYP450 (ketokonazol, erytromycyna) oraz nie nasila efektów sedatywnych ani zaburzeń psychomotorycznych, także w połączeniu z alkoholem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora H1, cytokina prozapalna, Desloratadine Aurovitas, desloratadyna, działanie przeciwalergiczne, działanie sedatywne, erytromycyna, granulocyt zasadochłonny, inhibitor cytochromu P450, interleukina, ketokonazol, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, odstęp QTc, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor H1 obwodowy, selektyna P, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sprawność psychoruchowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flutixon Neb
Flutixon Neb jest wskazany do codziennego, profilaktycznego leczenia astmy, z dawkowaniem stopniowo zwiększanym i monitorowaniem odpowiedzi terapeutycznej na podstawie objawów klinicznych oraz badań czynnościowych płuc. Nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy, które wymagają stosowania krótkodziałających beta2-mimetyków wziewnych. W przypadku ciężkiej astmy konieczna jest regularna kontrola, a wzrost częstości stosowania leków ratunkowych sygnalizuje pogorszenie kontroli choroby i wymaga pilnej konsultacji lekarskiej oraz możliwej intensyfikacji leczenia, w tym zwiększenia dawki wziewnych kortykosteroidów lub wprowadzenia steroidów doustnych. U pacjentów z cukrzycą należy monitorować poziom glukozy, a u osób z gruźlicą płuc zachować szczególną ostrożność. Możliwe działania niepożądane obejmują paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia alternatywnego leczenia.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, badanie czynnościowe płuc, beta2-mimetyk wziewny, cechy cushingoidalne, ciężka astma, cukrzyca, depresja, flutykazonu propionian, gruźlica płuc, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwhistaminowy, mineralna gęstość kości, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, rytonawir, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loratadyna Galena 10 mg
Loratadyna Galena 10 mg, stosowana w zalecanej dawce dobowej, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z minimalnym ryzykiem sedacji, co odróżnia ją od leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji. W populacji pediatrycznej (2-12 lat) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) oraz zmęczenie (1%). U dorosłych i młodzieży częstość działań niepożądanych była niewiele wyższa niż placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak senność (1,2%), ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%).
aktywność enzymów wątrobowych, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezsenność, ból głowy, drgawki, enzym wątrobowy, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, loratadyna, łysienie, nerwowość, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Envil katar (1,5 mg + 2,5 mg)/ml
Envil katar to miejscowy aerozol do nosa zawierający mepiraminy maleinian (1,5 mg/ml) oraz fenylefryny chlorowodorek (2,5 mg/ml), klasyfikowany w grupie sympatykomimetyków bez kortykosteroidów (kod ATC: R01A B01). Preparat wykazuje synergistyczne działanie: mepiramina pełni funkcję przeciwhistaminową i przeciwalergiczną, natomiast fenylefryna działa sympatykomimetycznie, powodując skurcz naczyń błony śluzowej nosa i udrożnienie przewodów nosowych oraz ujść zatok przynosowych. Dodatkowo, obecność chlorku cetalkoniowego zapewnia właściwości przeciwbakteryjne, co może zapobiegać wtórnym infekcjom bakteryjnym w stanach zapalnych błony śluzowej nosa.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, chlorek cetalkoniowy, drożność dróg nosowych, działanie przeciwhistaminowe, działanie sympatykomimetyczne, fenylefryna chlorowodorek, infekcja bakteryjna, lek udrożniający nos, mepiramina maleinian, niealergiczny nieżyt nosa, nieżyt nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, skurcz naczyń, skurcz naczyń krwionośnych, stan zapalny błony śluzowej, sympatykomimetyk, właściwości przeciwbakteryjne, zatoki przynosowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Borez 2,5 mg
Produkt leczniczy Borez zawiera bisoprololu fumaranu w dawce 2,5 mg na tabletkę (odpowiadającej 2,12 mg bisoprololu) i jest selektywnym beta-adrenolitykiem stosowanym w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bradykardia (występująca bardzo często, ≥ 1/10) oraz zaostrzenie niewydolności serca (często, ≥ 1/100 do < 1/10), co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. Inne często obserwowane objawy to niedociśnienie tętnicze, uczucie ziębnięcia kończyn, zawroty i bóle głowy, astenia oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie i kurcze mięśni, a także zaburzenia erekcji. Rzadko notuje się zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej, zaburzenia słuchu oraz zmniejszone wydzielanie łez.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, astenia, astma oskrzelowa, bisoprololu fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, hipertriglicerydemia, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, POChP, podwyższone enzymy wątrobowe, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna 5 mg
Desloratadyna, stosowana w dawce 5 mg/dobę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych, obejmujących m.in. alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa oraz przewlekłą pokrzywkę idiopatyczną. Działania niepożądane występowały u około 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (wiek 12-17 lat) ból głowy był najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym (5,9% vs. 6,9% placebo). Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia zachowania, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycjami. Reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy, choć bardzo rzadkie (<1/10 000), stanowią wskazanie do natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, bezsenność, ból brzucha, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisocard 3,75 mg
Bisoprolol fumaran, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z jego wpływem na układ sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwuje się bradykardię (≥1/10), nasilenie niewydolności serca (≥1/100 do <1/10) oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (≥1/1000 do <1/100). Często występują również objawy naczyniowe, takie jak uczucie ziębnięcia kończyn i niedociśnienie tętnicze (≥1/100 do <1/10), a także niedociśnienie ortostatyczne (≥1/1000 do <1/100), co wymaga szczególnej uwagi u osób starszych i przyjmujących inne leki hipotensyjne. W zakresie ośrodkowego układu nerwowego często pojawiają się zawroty głowy i bóle głowy (≥1/100 do <1/10), a rzadziej omdlenia (≥1/10 000 do <1/1 000). Zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu i depresja, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), natomiast koszmary senne i omamy są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, koszmar senny, kurcz mięśniowy, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie mięśniowe, POChP, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dasergin 5 mg
Dasergin, zawierający 5 mg desloratadyny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia objawów alergii u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Zalecana dawka to 1 tabletka (5 mg) raz na dobę, podawana doustnie niezależnie od posiłków. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W przypadku okresowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa leczenie powinno być prowadzone doraźnie, z przerwaniem po ustąpieniu objawów i wznowieniem przy ich nawrocie. Natomiast u pacjentów z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa zaleca się kontynuację terapii przez cały okres narażenia na alergen.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, compliance, desloratadyna, laktoza jednowodna, narażenie na alergen, nietolerancja laktozy, objawy alergiczne, objawy alergii, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podanie doustne, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka powlekana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Conaret 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna preparatu Conaret, jest selektywnym beta-adrenolitykiem o zróżnicowanym profilu bezpieczeństwa zależnym od leczonej jednostki chorobowej. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca bardzo często (>1/10) obserwuje się bradykardię oraz często nasilenie niewydolności serca i niedociśnienie tętnicze. W populacji z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową dominują objawy takie jak zawroty głowy, bóle głowy i uczucie zmęczenia, które zwykle ustępują samoistnie w ciągu 1-2 tygodni terapii. Inne często występujące działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn. Rzadziej obserwuje się zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej, zaburzenia snu, depresję, a także skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP w wywiadzie.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, enzymy wątrobowe, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, miażdżyca tętnic obwodowych, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Desloratadine Genepharm 2,5 mg
Desloratadine Peseri w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawce 2,5 mg jest wskazany do leczenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno okresowego, jak i przewlekłego) oraz pokrzywki. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zaleca się dawkę 5 mg (dwie tabletki 2,5 mg) raz na dobę, natomiast u dzieci w wieku 6-11 lat dawkę 2,5 mg (jedna tabletka) raz na dobę. W przypadku okresowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa leczenie powinno być dostosowane indywidualnie i może być przerywane po ustąpieniu objawów, natomiast w przewlekłym zapaleniu zaleca się kontynuację terapii przez cały okres ekspozycji na alergen. Warto podkreślić, że skuteczność u młodzieży 12-17 lat jest oparta na ograniczonych danych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aleric Deslo Active 5 mg
Aleric Deslo Active, zawierający 5 mg desloratadyny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki u pacjentów od 12. roku życia. Desloratadyna, jako selektywny antagonista receptora H₁, skutecznie łagodzi objawy takie jak kichanie, wodnisty wyciek z nosa, świąd błony śluzowej nosa i oczu, zaczerwienienie, łzawienie oraz uczucie zatkanego nosa w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa. W pokrzywce redukuje natomiast świąd oraz liczbę i wielkość bąbli pokrzywkowych, poprawiając komfort życia pacjentów zarówno w ostrych, jak i przewlekłych postaciach choroby. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, a jego działanie utrzymuje się przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, niezależnie od posiłków.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora histaminowego, bąbel pokrzywkowy, desloratadyna, działanie niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, efekt sedatywny, interakcja lekowa, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, pokrzywka, pokrzywka przewlekła, przekrwienie błony śluzowej nosa, schorzenie wątroby, świąd nosa, tabletka powlekana, wyciek wydzieliny z nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hadmuliv
Produkt leczniczy Hadmuliv zawiera ibuprofen (200 mg) i paracetamol (500 mg) i jest przeznaczony do krótkotrwałego stosowania, nieprzekraczającego 3 dni, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych oraz pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, nerek, wątroby, serca, a także u osób z astmą oskrzelową, alergiami i chorobami układu oddechowego, ze względu na ryzyko powikłań takich jak krwawienia, perforacje, reakcje nadwrażliwości, nefrotoksyczność oraz zaostrzenie chorób współistniejących. Ibuprofen może zwiększać ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych przy dawkach powyżej 1200 mg/dobę, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem, niewydolnością serca czy chorobą niedokrwienną. Należy unikać stosowania dużych dawek (2400 mg/dobę) u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, reakcje skórne czy objawy nadwrażliwości, leczenie należy natychmiast przerwać.
agregacja płytek krwi, agregacja trombocytów, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nefropatia analgetyczna, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk śluzówki nosa, ostra porfiria przerywana, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, poalkoholowa choroba wątroby, POChP, pokrzywka, polip nosa, porfiria, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Gilberta, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Theraflu Zatoki 650 mg + 10 mg
Theraflu Zatoki to preparat zawierający 650 mg paracetamolu oraz 10 mg fenylefryny chlorowodorku, łączący działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe oraz obkurczające błonę śluzową nosa. Paracetamol działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym, co skutkuje łagodzeniem bólu i obniżeniem gorączki, przy minimalnym wpływie na agregację płytek krwi i czas krwawienia, co czyni go bezpieczną alternatywą dla NLPZ u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia. Fenylefryna, będąca aminą sympatykomimetyczną, pobudza receptory alfa-adrenergiczne, prowadząc do obkurczenia naczyń błony śluzowej nosa i redukcji obrzęku oraz przekrwienia, bez istotnego wpływu na receptory beta-adrenergiczne serca i ośrodkowy układ nerwowy, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych sercowo-naczyniowych.
agregacja płytek krwi, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, amina sympatykomimetyczna, czas krwawienia, drożność dróg nosowych, fenylefryny chlorowodorek, lek przeciwzakrzepowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, synteza prostaglandyn, układ sercowo-naczyniowy, zapalenie zatok przynosowych