alergia górnych dróg oddechowych

Alergia górnych dróg oddechowych to nadwrażliwość immunologiczna objawiająca się w obrębie nosa, zatok przynosowych, gardła i krtani. Jest spowodowana nieprawidłową reakcją układu odpornościowego na substancje zazwyczaj nieszkodliwe, takie jak pyłki roślin, roztocza kurzu domowego, pleśnie czy sierść zwierząt.

Objawy kliniczne obejmują: wodnisty wyciek z nosa, blokadę nosa, kichanie, świąd nosa i oczu, łzawienie, kaszel oraz podrażnienie gardła. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić duszność, obrzęk błony śluzowej i zaburzenia snu. Typowym obrazem jest alergiczny nieżyt nosa (rhinitis allergica), który może być sezonowy lub całoroczny.

Diagnostyka obejmuje wywiad alergologiczny, badanie fizykalne, testy skórne (prick-testy), oznaczenie specyficznych IgE w surowicy oraz próby prowokacyjne. Leczenie polega na unikaniu alergenów, farmakoterapii (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy donosowe, leki antyleukotrienowe) oraz w wybranych przypadkach immunoterapii swoistej (odczulanie).

Alergia górnych dróg oddechowych wymaga różnicowania z infekcjami, polipami nosa oraz niealergicznym nieżytem nosa. Nieleczona może prowadzić do powikłań, takich jak zapalenie zatok, upośledzenie słuchu czy rozwój astmy oskrzelowej. Istotne jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.