glutamina
Glutamina to aminokwas endogenny, który w warunkach fizjologicznych może być syntetyzowany w organizmie, jednak w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania metabolicznego staje się aminokwasem warunkowo niezbędnym. Jest najbardziej rozpowszechniony w organizmie człowieka, stanowiąc około 60% całkowitej puli wolnych aminokwasów.
W medycynie glutamina odgrywa kluczową rolę jako substrat energetyczny dla szybko dzielących się komórek, szczególnie enterocytów i komórek układu immunologicznego. Jest niezbędna do utrzymania integralności bariery jelitowej, wspiera funkcje odpornościowe oraz uczestniczy w procesach detoksykacji amoniaku w wątrobie i nerkach poprzez udział w cyklu mocznikowym.
Suplementacja glutaminy znajduje zastosowanie w stanach katabolicznych, takich jak urazy wielonarządowe, oparzenia, sepsa oraz u pacjentów poddawanych intensywnej terapii. Badania kliniczne wskazują na potencjalne korzyści stosowania glutaminy w żywieniu parenteralnym i enteralnym u pacjentów krytycznie chorych, chociaż wyniki nie są jednoznaczne, a najnowsze wytyczne zalecają ostrożność w jej rutynowym stosowaniu.
Niedobór glutaminy może prowadzić do zwiększonej przepuszczalności jelit, zaburzeń funkcji immunologicznych i spowolnienia procesów regeneracyjnych. Z kolei bezpieczeństwo długotrwałej suplementacji dużymi dawkami glutaminy wciąż pozostaje przedmiotem badań klinicznych, szczególnie w kontekście potencjalnego wpływu na procesy nowotworowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Biegunka – Leczenie
Biegunka, definiowana jako częste, wodniste stolce, wymaga przede wszystkim zapobiegania odwodnieniu i wyrównania zaburzeń wodno-elektrolitowych, szczególnie u dzieci i osób starszych. Podstawą terapii jest stosowanie doustnych płynów nawadniających (ORS) zawierających wodę, sól i glukozę, które wspomagają wchłanianie wody w jelitach. W łagodnych przypadkach u dorosłych dopuszcza się również wodę, rozcieńczone soki, napoje izotoniczne lub buliony. W ciężkim odwodnieniu konieczne jest dożylne podawanie płynów. Leki przeciwbiegunkowe, takie jak loperamid (4 mg początkowo, następnie 2 mg po każdym luźnym stolcu, max 16 mg/dobę) oraz difenoksylat z atropiną, mogą być stosowane w niepowikłanej biegunce, z wyłączeniem przypadków z krwistą biegunką, wysoką gorączką lub podejrzeniem infekcji bakteryjnej. Subsalicylan bizmutu wykazuje działanie przeciwzapalne i antybakteryjne, jednak jest przeciwwskazany u dzieci, kobiet w ciąży i osób uczulonych na aspirynę.
azytromycyna, biegunka, biegunka bakteryjna, biegunka krwista, biegunka podróżnych, budezonid, Campylobacter, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciprofloksacyna, Clostridioides difficile, dieta BRAT, difenoksylat, doustne płyny nawadniające, fidaksomycyna, fluorochinolony, glukoza, glutamina, Lactobacillus GG, lactobacillus reuteri, leki immunomodulujące, loperamid, makrolidy, metronidazol, mikroflora jelitowa, nietolerancja pokarmowa, oktreotyd, perystaltyka jelit, racekadotryl, rifaksymina, równowaga wodno-elektrolitowa, Saccharomyces boulardii, Salmonella, sekwestranty kwasów żółciowych, shigella, subsalicylan bizmutu, wankomycyna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hepa-Merz 5 g/10 ml
L-ornityny L-asparaginian, substancja czynna leku Hepa-Merz, jest kluczowym modulatorem metabolicznym w terapii chorób wątroby, zwłaszcza encefalopatii wątrobowej. Mechanizm działania opiera się na stymulacji dwóch głównych szlaków detoksykacji amoniaku: syntezy mocznika w hepatocytach okołowrotnych, gdzie ornityna aktywuje enzymy karbamoilotransferazę ornitynową i syntetazę karbamoilofosforanową oraz służy jako substrat, oraz syntezy glutaminy w hepatocytach okołożylnych, co umożliwia wiązanie amoniaku w formie nietoksycznej. Glutamina pełni podwójną rolę – jako forma eliminacji amoniaku oraz jako aktywator cyklu mocznikowego, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych wskazujące na nasilenie syntezy glutaminy jako główny mechanizm obniżania stężenia amoniaku.
aminokwas aromatyczny, aminokwas o rozgałęzionym łańcuchu, choroba wątroby, cykl mocznikowy, detoksykacja amoniaku, działanie hepatoprotekcyjne, encefalopatia wątrobowa, glutamina, hepatocyt okołowrotny, hepatocyt okołożylny, karbamoilotransferaza ornitynowa, L-ornityny L-asparaginian, podwyższone stężenie amoniaku, stężenie amoniaku we krwi, syntetaza karbamoilofosforanowa, synteza glutaminy, synteza mocznika