tętniczki przedwłosowate
Tętniczki przedwłosowate, znane również jako arteriole prekapilarne, stanowią końcowe odgałęzienia tętniczek, które bezpośrednio poprzedzają naczynia włosowate w układzie krwionośnym. Ich średnica wynosi zazwyczaj od 10 do 100 mikrometrów, co czyni je najmniejszymi naczyniami tętniczymi w organizmie.
Kluczową cechą tętniczek przedwłosowatych jest obecność zwieraczy przedwłosowatych (sfinkterów prekapilarnych), które są zbudowane z pojedynczych komórek mięśni gładkich. Te struktury pełnią istotną funkcję regulacyjną, kontrolując przepływ krwi do sieci naczyń włosowatych w zależności od lokalnych potrzeb metabolicznych tkanek.
Tętniczki przedwłosowate odgrywają fundamentalną rolę w regulacji ciśnienia krwi, przepływu krwi przez tkanki oraz wymiany substancji odżywczych i gazów. Ich zdolność do skurczu i rozkurczu umożliwia precyzyjne dostosowanie perfuzji tkanek do aktualnego zapotrzebowania metabolicznego, co jest szczególnie istotne w takich narządach jak mięśnie szkieletowe, serce czy mózg.
Dysfunkcja tętniczek przedwłosowatych może prowadzić do zaburzeń mikrokrążenia, przyczyniając się do rozwoju chorób naczyniowych, nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności narządowej. Z tego względu stanowią one ważny cel terapeutyczny w leczeniu wielu schorzeń układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cardilopin 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe, prowadząc do rozkurczu mięśni gładkich naczyń i obniżenia oporu obwodowego, co skutkuje istotnym klinicznie spadkiem ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia utrzymanie efektu hipotensyjnego przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W leczeniu choroby niedokrwiennej serca amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz zmniejsza częstość dolegliwości wieńcowych i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. W badaniu CAMELOT (n=1997) stosowanie amlodypiny (5-10 mg) w porównaniu z placebo istotnie zmniejszyło częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03), bez istotnego wpływu na śmiertelność sercowo-naczyniową.
angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, badanie PRAISE, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, tętniczki przedwłosowate, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Norvasc 10 mg
Amlodypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, działa głównie poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do ich rozkurczu i obniżenia oporu obwodowego, skutkując klinicznie istotnym spadkiem ciśnienia tętniczego utrzymującym się przez 24 godziny po podaniu dawki dobowej. W badaniu ALLHAT (n=33 357, dawki amlodypiny 2,5-10 mg/dobę) nie wykazano różnic w częstości zgonów z powodu choroby wieńcowej i zawałów serca w porównaniu z chlorotalidonem, jednak odnotowano wyższe ryzyko niewydolności serca (10,2% vs 7,7%, RR 1,38; p<0,001). U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST, a także zmniejsza częstość napadów i zapotrzebowanie na nitraty.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, chlorotalidon, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, digoksyna, diuretyk, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, frakcja wyrzutowa lewej komory, glicerolu triazotan, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lizynopryl, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, napływ jonów wapnia, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, skurcz naczyń wieńcowych, śmiertelność ogólna, tętnice wieńcowe, tętniczki przedwłosowate, udar mózgu, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlozek 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, działa głównie poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia oporu naczyniowego. W terapii nadciśnienia tętniczego podawana raz na dobę, zapewnia klinicznie istotne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny, bez gwałtownego spadku ciśnienia i ryzyka hipotonii ortostatycznej. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina rozszerza tętniczki przedwłosowate, zmniejszając obciążenie następcze serca, oraz tętnice wieńcowe, poprawiając perfuzję mięśnia sercowego, co skutkuje wydłużeniem czasu wysiłku fizycznego, opóźnieniem wystąpienia bólu dławicowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, a także redukcją częstości napadów dławicowych i zapotrzebowania na nitroglicerynę.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, błona mięśniowa naczyń, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, glicerol triazotan, gospodarka węglowodanowa, hipotonia ortostatyczna, inhibitor kanału wapniowego, kwas moczowy, mięsień sercowy, mięśnie gładkie naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie mięśnia sercowego, nitrogliceryna, obciążenie następcze, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie odcinka ST, opór naczyniowy, profil lipidowy, przezbłonowy napływ jonów wapnia, skurcz tętnic wieńcowych, tętnice wieńcowe, tętniczki przedwłosowate, układ sercowo-naczyniowy, wybiórczy antagonista wapnia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ApoAmlo 10 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego. Jej mechanizm działania polega na rozkurczu naczyń, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek charakteryzuje się długotrwałym efektem hipotensyjnym, umożliwiającym skuteczne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki dobowej, bez ryzyka gwałtownego spadku ciśnienia i hipotonii ortostatycznej. W terapii nadciśnienia amlodypina zapewnia stabilną kontrolę ciśnienia zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej.
antagonista jonów wapniowych, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie EKG, beta-bloker, ból wieńcowy, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie naczyniowe, działanie przeciwdławicowe, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, glicerol triazotan, gospodarka węglowodanowa, hipotonia ortostatyczna, inhibitor kanału wapniowego, kontrola glikemii, kwas moczowy, mięsień sercowy, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, nitrogliceryna, obciążenie następcze, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, profil lipidowy osocza, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, skurcz serca, tętnice wieńcowe, tętniczki przedwłosowate - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Norvasc 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn (kod ATC: C08CA01), działa poprzez powolne hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Dostępna jest w dawkach 5 mg i 10 mg (amlodypina bezylan) w preparacie Norvasc. U pacjentów z nadciśnieniem jednorazowa dawka powoduje istotną klinicznie redukcję ciśnienia tętniczego utrzymującą się przez 24 godziny, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina zmniejsza opór obwodowy, redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen oraz rozszerza tętnice wieńcowe, co poprawia perfuzję, szczególnie u chorych z dławicą Prinzmetala. W badaniu CAMELOT (n=1997) stosowanie amlodypiny w dawkach 5-10 mg/dobę istotnie zmniejszyło częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), a także zredukowało pierwotny punkt końcowy złożony (16,6% vs 23,1% placebo, p=0,003). Amlodypina charakteryzuje się neutralnością metaboliczną, co umożliwia jej bezpieczne stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina bezylan, antagonista kanałów wapniowych, astma oskrzelowa, ból wieńcowy, cholesterol HDL, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, digoksyna, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, glicerol triazotan, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, miażdżyca, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, neutralność metaboliczna, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, odcinek ST, opór obwodowy, profil lipidowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, tętnice wieńcowe, tętniczki przedwłosowate, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Normodipine 10 mg
Amlodypina, substancja czynna Normodipine, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazującym dominujące działanie naczyniowe. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co prowadzi do rozkurczu naczyń, obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. W terapii nadciśnienia tętniczego amlodypina podawana raz na dobę zapewnia stabilne, 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego bez gwałtownych spadków. U pacjentów z dusznicą bolesną poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz zmniejsza częstość dolegliwości i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. Lek nie wpływa negatywnie na profil lipidowy i jest bezpieczny u chorych z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, digoksyna, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, dusznica bolesna, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, leczenie hipotensyjne, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, statyna, tętniczki przedwłosowate, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlozek 10 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Amlozek, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazującym dominujące działanie naczyniowe. Dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg, amlodypina hamuje przezbłonowy napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego oraz mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Efekt hipotensyjny utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki dobowej, bez gwałtownego spadku ciśnienia, co jest korzystne w terapii nadciśnienia tętniczego. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina zmniejsza obciążenie następcze poprzez rozszerzenie tętniczek przedwłosowatych oraz poprawia perfuzję wieńcową, rozszerzając tętnice wieńcowe, co skutkuje wydłużeniem czasu wysiłku fizycznego, opóźnieniem wystąpienia bólu dławicowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz zmniejszeniem częstości napadów dławicowych i zapotrzebowania na nitroglicerynę.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista jonów wapnia, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, efekt hipotensyjny, glicerolu triazotan, inhibitor kanału wapniowego, kontrola glikemii, metabolizm puryn, nadciśnienie tętnicze, napływ jonów wapnia, niedotlenienie mięśnia sercowego, nitrogliceryna, obciążenie następcze, obniżenie ciśnienia tętniczego, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, profil lipidowy, rozkurcz mięśni gładkich, skurcz tętnic wieńcowych, tętnice wieńcowe, tętniczki przedwłosowate, wybiórczy antagonista wapnia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cardilopin 10 mg
Cardilopin, zawierający amlodypinę bezylanową w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazującym dominujące działanie naczyniowe. Mechanizm działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu tętniczek przedwłosowatych i wieńcowych, zmniejszając opór obwodowy i poprawiając perfuzję mięśnia sercowego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym amlodypina obniża ciśnienie tętnicze przez całą dobę bez gwałtownych spadków, a u chorych z chorobą niedokrwienną serca wydłuża czas wysiłku fizycznego, opóźnia wystąpienie bólu wieńcowego i zmniejsza zapotrzebowanie na nitroglicerynę. Lek charakteryzuje się brakiem negatywnego wpływu na metabolizm i profil lipidowy, co umożliwia jego stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina bezylan, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, digoksyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, działanie naczyniowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał wapniowy, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, skurcz naczyń wieńcowych, statyna, tętniczki przedwłosowate, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe