badanie CAMELOT
Badanie CAMELOT (Comparison of Amlodipine vs Enalapril to Limit Occurrences of Thrombosis) to znaczące wieloośrodkowe, randomizowane badanie kliniczne, które porównywało skuteczność amlodypiny, enalaprilu oraz placebo u pacjentów z chorobą wieńcową i prawidłowym ciśnieniem tętniczym.
W badaniu wzięło udział ponad 1900 pacjentów, których obserwowano przez średnio 24 miesiące. Głównym celem było ocena wpływu terapii na częstość występowania incydentów sercowo-naczyniowych. Wyniki wykazały, że amlodypina znacząco redukowała ryzyko niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych w porównaniu do placebo (redukcja o 31%), podczas gdy enalapril wykazał trend w kierunku korzyści, ale nie osiągnął istotności statystycznej.
Badanie CAMELOT miało istotny wpływ na praktykę kliniczną, dostarczając dowodów na korzyści z leczenia antagonistami wapnia u pacjentów z chorobą wieńcową, nawet przy prawidłowych wartościach ciśnienia tętniczego. Wyniki sugerowały, że działanie naczynioprotekcyjne amlodypiny może wykraczać poza sam efekt hipotensyjny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cardilopin 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe, prowadząc do rozkurczu mięśni gładkich naczyń i obniżenia oporu obwodowego, co skutkuje istotnym klinicznie spadkiem ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia utrzymanie efektu hipotensyjnego przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia. W leczeniu choroby niedokrwiennej serca amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm oraz zmniejsza częstość dolegliwości wieńcowych i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. W badaniu CAMELOT (n=1997) stosowanie amlodypiny (5-10 mg) w porównaniu z placebo istotnie zmniejszyło częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03), bez istotnego wpływu na śmiertelność sercowo-naczyniową.
angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, badanie PRAISE, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, tętniczki przedwłosowate, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vilpin 10 mg
Vilpin, zawierający amlodypinę benzenosulfonian w dawkach 5 mg i 10 mg, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych o dominującym działaniu naczyniowym, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Mechanizm działania amlodypiny polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozszerzenia tętniczek przedwłosowatych i dużych tętnic wieńcowych, zmniejszając opór obwodowy i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. W badaniu CAMELOT, obejmującym 1997 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, amlodypina (5-10 mg) istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs. 12,8% placebo, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs. 15,7% placebo, HR 0,73, p=0,03), bez istotnego wpływu na śmiertelność sercowo-naczyniową.
amlodypina benzenosulfonian, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, chlorotalidon, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, digoksyna, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lizynopryl, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, selektywny antagonista wapnia, statyna, tętniczka przedwłosowata, triazotan glicerolu, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vilpin 5 mg
Vilpin zawiera amlodypinę, selektywny antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazujący dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Mechanizm przeciwnadciśnieniowy opiera się na rozkurczu naczyń, co skutkuje obniżeniem oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego, bez gwałtownego spadku ciśnienia po podaniu. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina wydłuża czas wysiłku, opóźnia wystąpienie bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST w EKG, a także zmniejsza częstość napadów dławicowych i zapotrzebowanie na nitroglicerynę. W badaniu CAMELOT (n=1997) stosowanie amlodypiny w dawce 5-10 mg/dobę istotnie zmniejszyło ryzyko niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych o 31% w porównaniu do placebo (HR 0,69; p=0,003), w tym hospitalizacji z powodu dławicy o 42% oraz rewaskularyzacji wieńcowej o 27%. Amlodypina nie wpływa negatywnie na profil lipidowy ani metabolizm, co umożliwia jej stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina, antagonista jonów wapniowych, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie CAMELOT, cholesterol HDL, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk płuc, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlodipine Medreg 10 mg
Amlodypina, będąca wybiórczym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Mechanizm działania polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń i obniżenia oporu obwodowego, a tym samym zmniejszenia obciążenia następczego serca. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia objawów dławicowych oraz zmniejsza częstość napadów i zapotrzebowanie na nitraty. Dawka dobowa 5-10 mg zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny bez gwałtownych spadków ciśnienia. Ponadto lek nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co czyni go bezpiecznym u pacjentów z cukrzycą, astmą oskrzelową czy dną moczanową.
antagonista jonów wapnia, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, digoksyna, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór obwodowy, przerost lewej komory, skurcz tętnic wieńcowych, tętniczka przedwłosowata, TIA, triazotan glicerolu, udar mózgu, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adipine 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie hipotensyjne poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia obciążenia następczego serca. Mechanizm przeciwdławicowy obejmuje rozszerzenie tętniczek przedwłosowatych oraz dużych tętnic wieńcowych, co poprawia perfuzję mięśnia sercowego i zmniejsza jego zapotrzebowanie na tlen. Podawanie amlodypiny w dawce 5-10 mg/dobę u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym zapewnia stabilne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny bez gwałtownych spadków ciśnienia, a także nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co czyni ją bezpieczną u chorych z astmą, cukrzycą i dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, p=0,03), wykazując przewagę nad enalaprilem w redukcji zdarzeń sercowo-naczyniowych (HR 0,69; 95% CI 0,54-0,88; p=0,003).
angina Prinzmetala, antagonista kanału wapniowego, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, badanie PRAISE, ból wieńcowy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, efekt hipotensyjny, efekt rozkurczowy, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, pochodna dihydropirydyny, profil lipidowy osocza, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, rozszerzanie tętnic, tętniczka przedwłosowata, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Finamlox 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej mechanizm hipotensyjny opiera się na rozkurczu mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i zmniejszenia obciążenia następczego serca, bez istotnego wpływu na częstość rytmu serca. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina poprawia ukrwienie mięśnia sercowego przez rozszerzenie tętniczek podwłosowatych oraz dużych tętnic wieńcowych, co zmniejsza niedotlenienie i zapotrzebowanie na tlen. Dawka 5-10 mg/dobę zapewnia stabilne, 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego, bez gwałtownych spadków ciśnienia i negatywnego wpływu na profil metaboliczny, co umożliwia stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, p=0,03) w porównaniu z placebo, co potwierdza jej korzystny wpływ na przebieg choroby niedokrwiennej serca.
W populacji pacjentów z niewydolnością serca (NYHA II-IV) amlodypina nie pogarszała zdolności wysiłkowej, frakcji wyrzutowej LV ani objawów klinicznych, a w badaniach PRAISE i PRAISE-2 nie zwiększała śmiertelności, choć w zaawansowanej niewydolności (NYHA III-IV) wiązała się ze wzrostem ryzyka obrzęku płuc. W badaniu ALLHAT (n=33 357, średni czas obserwacji 4,9 roku) amlodypina (2,5-10 mg/dobę) nie różniła się istotnie pod względem pierwotnego punktu końcowego (zgon z powodu choroby wieńcowej lub zawał niezakończony zgonem) w porównaniu z chlortalidonem (RR 0,98; 95% CI: 0,90-1,07; p=0,65), jednak wykazano wyższą częstość niewydolności serca w grupie amlodypiny (10,2% vs 7,7%; RR 1,38; p<0,001). U dzieci (6-17 lat) amlodypina w dawkach 2,5 mg i 5 mg skutecznie obniżała ciśnienie skurczowe, choć brak jest danych dotyczących długoterminowego wpływu na rozwój i śmiertelność.
amlodypina, angina Prinzmetala, astma oskrzelowa, badanie ALLHAT, badanie CAMELOT, bloker kanału wapniowego, ból wieńcowy, chlortalidon, choroba niedokrwienna serca, dawka leku, digoksyna, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, leczenie hipotensyjne, lizynopryl, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, TIA, udar mózgu, wtórne nadciśnienie tętnicze, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie kliniczne