efekt rozkurczowy

Efekt rozkurczowy (wazodylatacyjny) to zjawisko polegające na zmniejszeniu napięcia mięśni gładkich w ścianie naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozszerzenia i zwiększenia przepływu krwi. Jest to ważny mechanizm regulujący ciśnienie tętnicze oraz perfuzję tkankową w organizmie.

W praktyce klinicznej efekt rozkurczowy jest wykorzystywany w leczeniu wielu schorzeń sercowo-naczyniowych, w tym nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej czy niewydolności serca. Leki o działaniu wazodylatacyjnym obejmują m.in. inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE-I), antagonisty receptora angiotensyny II (ARB), blokery kanałów wapniowych, azotany oraz leki β-adrenolityczne z właściwościami rozszerzającymi naczynia.

Mechanizmy wywoływania efektu rozkurczowego mogą być różnorodne, m.in. poprzez zwiększenie stężenia tlenku azotu (NO), cyklicznego GMP, hamowanie kanałów wapniowych czy blokowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron. Poszczególne grupy leków wazodylatacyjnych różnią się profilem działania, selektywnością naczyniową oraz zakresem działań niepożądanych, co ma znaczenie przy indywidualizacji terapii.

Efekt rozkurczowy może być również niepożądanym działaniem niektórych leków, prowadząc do hipotonii ortostatycznej, zawrotów głowy czy odruchowej tachykardii. Przy stosowaniu leków o działaniu wazodylatacyjnym istotne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz parametrów hemodynamicznych, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku oraz z wielochorobowością.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl