profil lipidowy osocza
Profil lipidowy osocza to podstawowe badanie biochemiczne wykorzystywane w diagnostyce zaburzeń gospodarki lipidowej oraz w ocenie ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Obejmuje ono oznaczenie stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu frakcji LDL (tzw. „złego cholesterolu”), cholesterolu frakcji HDL (tzw. „dobrego cholesterolu”) oraz trójglicerydów w osoczu krwi.
Badanie to stanowi kluczowy element oceny ryzyka sercowo-naczyniowego w profilaktyce pierwotnej i wtórnej chorób układu krążenia. Nieprawidłowości w profilu lipidowym, szczególnie podwyższony poziom LDL-C i obniżony HDL-C, są istotnymi modyfikowalnymi czynnikami ryzyka miażdżycy, choroby wieńcowej, zawału serca i udaru mózgu.
Interpretacja wyników profilu lipidowego powinna uwzględniać indywidualne ryzyko sercowo-naczyniowe pacjenta, zgodnie z aktualnymi wytycznymi towarzystw kardiologicznych. Wartości docelowe parametrów lipidowych różnią się w zależności od kategorii ryzyka, do której kwalifikuje się pacjent. U osób z grupy bardzo wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego zaleca się obniżenie stężenia LDL-C nawet poniżej 55 mg/dl (1,4 mmol/l).
Badanie profilu lipidowego powinno być wykonywane na czczo (8-12 godzin po ostatnim posiłku), choć najnowsze wytyczne dopuszczają oznaczanie lipidów również w próbkach pobranych bez wcześniejszego przygotowania pacjenta. Stanowi ono podstawę do wdrożenia odpowiedniego postępowania niefarmakologicznego (modyfikacja stylu życia) i farmakologicznego (najczęściej statyny, ezetimib, inhibitory PCSK9) w celu normalizacji zaburzeń lipidowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlonor 5 mg
Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie przepływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego. Jej efekt hipotensyjny jest stabilny przez całą dobę, bez gwałtownych spadków ciśnienia tętniczego, co jest korzystne w terapii nadciśnienia tętniczego. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina poprawia tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu wieńcowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, a także zmniejsza częstość napadów dławicowych oraz zapotrzebowanie na glicerol triazotan. Lek nie wpływa negatywnie na profil metaboliczny, co umożliwia jego stosowanie u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową. W badaniu CAMELOT (n=1997, 2 lata obserwacji) amlodypina istotnie zmniejszyła ryzyko niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych (16,6% vs 23,1%, HR 0,69, p=0,003), hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8%, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7%, HR 0,73, p=0,03) w porównaniu do placebo.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, ból wieńcowy, chlorotalidon, cholesterol HDL-C, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dihydropirydyna, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmentala, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwdławicowe, efekt hipotensyjny, frakcja wyrzutowa lewej komory, glicerolu triazotan, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor kanału wapniowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, lek moczopędny, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, napad dławicowy, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, profil lipidowy osocza, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, rewaskularyzacja wieńcowa, tętniczka przedwłosowata, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, wtórne nadciśnienie tętnicze, zabieg rewaskularyzacji, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie kliniczne, zdarzenie sercowo-naczyniowe