tętniczki obwodowe

Tętniczki obwodowe to małe naczynia tętnicze o średnicy poniżej 200 μm, stanowiące końcowe odgałęzienia układu tętniczego. Ich ściany zbudowane są z trzech warstw: śródbłonka, warstwy mięśniowej oraz przydanki. Charakteryzują się znaczną zdolnością do skurczu i rozkurczu, co umożliwia regulację przepływu krwi do tkanek.

Tętniczki obwodowe pełnią kluczową rolę w regulacji ciśnienia tętniczego oraz przepływu krwi w mikrokrążeniu. Dzięki obecności komórek mięśni gładkich w warstwie środkowej, mogą one zmieniać swoje światło w odpowiedzi na bodźce humoralne, neurogenne oraz miejscowe, takie jak tlenek azotu, prostacykliny czy endoteliny.

Dysfunkcja tętniczek obwodowych może prowadzić do zaburzeń perfuzji tkanek i narządów. Występuje ona w przebiegu wielu chorób, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, miażdżyca czy choroby autoimmunologiczne (np. twardzina układowa). Diagnostyka obejmuje badania obrazowe mikrokrążenia, kapilaroskopię oraz ocenę reaktywności naczyniowej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sobycombi 10 mg + 5 mg

Sobycombi to lek z grupy beta-adrenolityków w połączeniu z antagonistą wapnia (kod ATC: C07FB07), zawierający bisoprolol (fumaranu) i amlodypinę (bezylanu). Bisoprolol jest wysoce selektywnym beta1-adrenolitykiem, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej, co minimalizuje wpływ na receptory beta2 w oskrzelach i metabolizmie, zapewniając korzystny profil bezpieczeństwa u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Farmakodynamicznie bisoprolol zmniejsza częstość akcji serca, objętość wyrzutową i zużycie tlenu, a przewlekle redukuje opór obwodowy. Amlodypina, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, działa poprzez rozszerzenie mięśni gładkich naczyń, obniżając opór naczyniowy i ciśnienie tętnicze, a także poprawia ukrwienie mięśnia sercowego, szczególnie w dławicy Prinzmetala. Charakteryzuje się długotrwałym działaniem hipotensyjnym (24h), powolnym początkiem działania i neutralnością metaboliczną, co czyni ją bezpieczną u pacjentów z astmą, cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bezylan, bisoprolol, blokada kanału wapniowego, choroba wieńcowa, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, efekt przeciwnadciśnieniowy, fumaran, glicerol triazotan, mięśnie gładkie naczyń, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze, objętość wyrzutowa serca, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2, tętnice wieńcowe, tętniczki obwodowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zahron Combi 10 mg + 5 mg

Zahron Combi to lek łączący rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), klasyfikowany jako inhibitor reduktazy HMG-CoA (kod ATC: C10BX09). Rozuwastatyna działa selektywnie i kompetycyjnie na enzym reduktazę HMG-CoA w wątrobie, hamując biosyntezę cholesterolu poprzez ograniczenie przemiany HMG-CoA do mewalonianu. Efektem jest zwiększenie liczby receptorów LDL na hepatocytach, co poprawia wychwyt i katabolizm LDL oraz hamuje produkcję VLDL, prowadząc do obniżenia stężenia LDL i VLDL w osoczu. Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, blokuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co skutkuje rozluźnieniem naczyń, obniżeniem oporu obwodowego i działaniem przeciwnadciśnieniowym utrzymującym się przez całą dobę po podaniu raz na dobę.
amlodypina, angina Prinzmetala, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, biosynteza cholesterolu, bloker kanałów wapniowych, cukrzyca, dławica odmienna, dna moczanowa, dolegliwość wieńcowa, dusznica bolesna, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt rozluźniający, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, mięsień sercowy, niedokrwienie, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, profil lipidowy osocza, receptor LDL, rozuwastatyna, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczki obwodowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alotendin 5 mg + 10 mg

Alotendin to preparat złożony zawierający bisoprolol (fumaranu) oraz amlodypinę (bezylanu), należący do grupy leków przeciwnadciśnieniowych o kodzie ATC C07FB07. Amlodypina, jako wolno działający antagonista kanałów wapniowych, powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co skutkuje obniżeniem oporu obwodowego i ciśnienia tętniczego, bez wywoływania odruchowej tachykardii. Działa również rozszerzająco na tętnice wieńcowe, poprawiając perfuzję mięśnia sercowego, co jest istotne w leczeniu dławicy piersiowej, w tym dławicy Prinzmetala. Bisoprolol, kardioselektywny beta1-adrenolityk, zmniejsza częstość pracy serca i objętość wyrzutową, co redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Jego długi półokres eliminacji (10-12 godzin) pozwala na skuteczne dawkowanie raz na dobę, a pełne działanie hipotensyjne rozwija się po około 2 tygodniach terapii.
aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, antagonista jonów wapnia, antagonista wapnia, beta-adrenolityk kardioselektywny, bloker kanałów wapniowych, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dusznica bolesna, działanie inotropowo ujemne, lek beta-adrenolityczny, lipidy, mięśnie gładkie oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, objętość wyrzutowa serca, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, receptory beta1-adrenergiczne, receptory beta2-adrenergiczne, rozkurcz mięśni gładkich naczyń, tachykardia odruchowa, tętnice wieńcowe, tętniczki obwodowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacipil 4 mg

Lacydypina, zawarta w preparacie Lacipil, jest wybiórczym antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn o dominującym działaniu naczyniowym, koncentrującym się na mięśniówce gładkiej tętnic. Mechanizm jej działania polega na rozszerzaniu tętniczek obwodowych, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego i w efekcie do redukcji ciśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych wykazano, że doustne podanie dawki 4 mg lacydypiny powoduje nieznaczne wydłużenie odstępu QT w EKG, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca lub stosujących leki wpływające na przewodnictwo elektryczne serca.
antagonista wapnia, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, działanie przeciwmiażdżycowe, efekt przeciwmiażdżycowy, grubość błony wewnętrznej i środkowej, IMT, lacydypina, nadciśnienie tętnicze, odstęp QT, opór obwodowy, powikłania sercowo-naczyniowe, proces miażdżycowy, tętnica szyjna, tętniczki obwodowe, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny, zmiany miażdżycowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacydyna 6 mg

Lacydypina, będąca wybiórczym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje silne działanie naczyniowe poprzez selektywne blokowanie kanałów wapniowych w mięśniach gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm ten prowadzi do rozszerzenia tętniczek obwodowych i zmniejszenia oporu naczyniowego, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego. W badaniach klinicznych u pacjentów po przeszczepie nerki lacydypina wykazała działanie nefroprotekcyjne, zapobiegając ostrym spadkom nerkowego przepływu osocza oraz wskaźnika przesączania kłębuszkowego przez około 6 godzin po podaniu cyklosporyny, mimo braku istotnych różnic w tych parametrach pomiędzy grupami leczonymi i kontrolnymi.
Farmakodynamiczne badania u zdrowych ochotników po podaniu 4 mg lacydypiny wykazały nieznaczne wydłużenie odstępu QTc w zakresie 3,44-9,60 ms, obserwowane zarówno u młodszych, jak i starszych osób, bez towarzyszących klinicznych działań niepożądanych czy zaburzeń rytmu serca. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa kardiologicznego leku. Podsumowując, lacydypina działa poprzez selektywny antagonizm kanałów wapniowych w mięśniach gładkich naczyń, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego oraz wykazuje potencjał nefroprotekcyjny, przy jednoczesnym minimalnym wpływie na przewodnictwo sercowe.
antagonista wapnia, badanie elektrokardiograficzne, bezpieczeństwo kardiologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, działanie nefroprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, kanał wapniowy, lacydypina, mięśnie gładkie naczyń, nerkowy przepływ osocza, odstęp QTc, opór obwodowy naczyń, pochodna dihydropirydyny, przesączanie kłębuszkowe, przeszczep nerki, przewodnictwo elektryczne serca, tętniczki obwodowe, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlodipine Fair-Med 5 mg

Amlodypina, będąca pochodną dihydropirydyny i antagonistą wolnych kanałów wapniowych (ATC: C08CA01), działa poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozkurczu naczyń obwodowych i wieńcowych. W terapii nadciśnienia tętniczego stosowana w dawce pojedynczej 5-10 mg/dobę, skutecznie obniża ciśnienie tętnicze przez 24 godziny, jednak nie jest zalecana w ostrym nadciśnieniu ze względu na powolne rozpoczęcie działania. U pacjentów z dławicą piersiową amlodypina zwiększa tolerancję wysiłku, wydłuża czas do wystąpienia bólu dławicowego i obniżenia odcinka ST o 1 mm, a także zmniejsza częstość napadów i zapotrzebowanie na nitraty. Lek nie wywołuje niekorzystnych efektów metabolicznych, co czyni go bezpiecznym u chorych z astmą, cukrzycą i skazą moczanową.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, digoksyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, inhibitor jonów wapnia, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, przerost lewej komory serca, rewaskularyzacja wieńcowa, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczki obwodowe, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alneta 5 mg

Amlodypina, będąca antagonistą wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje dominujące działanie naczyniowe poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, co prowadzi do rozszerzenia tętniczek obwodowych i wieńcowych. Efekt ten skutkuje obniżeniem całkowitego oporu obwodowego, zmniejszeniem obciążenia następczego serca oraz poprawą perfuzji mięśnia sercowego, co jest korzystne w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. Dawka 5-10 mg podawana raz na dobę zapewnia stabilne, 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego bez gwałtownych spadków. W badaniu CAMELOT (n=1997) amlodypina istotnie zmniejszyła częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, HR 0,58, p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, HR 0,73, p=0,03), potwierdzając jej skuteczność w prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową. Ponadto lek charakteryzuje się neutralnością metaboliczną, co umożliwia stosowanie u pacjentów z cukrzycą, astmą oskrzelową czy dną moczanową.
antagonista wapnia, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, choroba wieńcowa, ciśnienie skurczowe, cukrzyca, digoksyna, dławica odmienna, dławica piersiowa, dna moczanowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor jonów wapnia, lek moczopędny, mięsień sercowy, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, neutralność metaboliczna, niedokrwienie, niewydolność serca, niewydolność serca zastoinowa, obciążenie następcze, obrzęk płuc, opór obwodowy, przerost lewej komory, rewaskularyzacja, skurcz tętnic wieńcowych, tętniczki obwodowe, TIA, udar mózgu, zawał serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg

Vilpin Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl, inhibitor ACE, oraz amlodypinę, antagonista wapnia, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego poprzez zmniejszenie oporu obwodowego i poprawę przepływu nerkowego, bez wpływu na częstość akcji serca. Maksymalny efekt hipotensyjny osiąga po 4-6 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny. Badanie EUROPA wykazało, że dawka 8 mg peryndoprylu (odpowiadająca 10 mg peryndoprylu z argininą) zmniejsza względne ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych o 20% (95% CI 9,4-28,6, p<0,001) u pacjentów z chorobą wieńcową, w tym u osób po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji (22,4% redukcji ryzyka, p<0,001). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane u pacjentów z nefropatią cukrzycową ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i niedociśnienia.
angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca typu 2, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperkaliemia, inhibitor ACE, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór obwodowy, peryndoprylat, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, skurcz tętnic wieńcowych, tętniczki obwodowe, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amlopin 5 mg 5 mg

Amlodypina, będąca selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez rozkurcz mięśni gładkich naczyń, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego utrzymującym się przez całą dobę przy podawaniu raz na dobę. W terapii dławicy piersiowej amlodypina zmniejsza obciążenie następcze serca oraz rozszerza tętnice wieńcowe, co poprawia perfuzję mięśnia sercowego i zmniejsza częstość napadów dławicy oraz zapotrzebowanie na nitroglicerynę. W badaniu CAMELOT (n=1997) stosowanie amlodypiny w dawkach 5-10 mg przez 2 lata istotnie zmniejszyło częstość hospitalizacji z powodu dławicy (7,7% vs 12,8% placebo, HR 0,58; p=0,002) oraz rewaskularyzacji wieńcowej (11,8% vs 15,7% placebo, HR 0,73; p=0,03), bez negatywnego wpływu na profil metaboliczny, co czyni ją bezpieczną u pacjentów z cukrzycą, astmą czy dną moczanową.
antagonista kanałów wapniowych, astma oskrzelowa, chlortalidon, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, digoksyna, diuretyk, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie sercowo-naczyniowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obniżenie odcinka ST, obrzęk płuc, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory serca, przezbłonowy przepływ jonów wapnia, rewaskularyzacja wieńcowa, rozkurcz mięśni gładkich naczyń, skurczowe ciśnienie krwi, statyna, tętniczki obwodowe, tiazydowy lek moczopędny, udar mózgu, zabieg rewaskularyzacyjny, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie krążenia, zawał serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Concoram 5 mg + 5 mg

Concoram to preparat złożony zawierający bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk, oraz amlodypinę, antagonistę kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn. Bisoprolol działa głównie poprzez blokadę receptorów beta1, co prowadzi do zwolnienia częstości pracy serca, zmniejszenia pojemności minutowej oraz redukcji zużycia tlenu przez mięsień sercowy, z maksymalnym efektem po 3-4 godzinach i utrzymującym się działaniem przez 24 godziny. Amlodypina natomiast blokuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń, powodując ich rozkurcz i obniżenie oporu obwodowego, co skutkuje klinicznie istotnym spadkiem ciśnienia tętniczego przez 24 godziny po podaniu dawki raz na dobę. W terapii dławicy piersiowej amlodypina poprawia perfuzję wieńcową oraz zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, wydłużając czas tolerancji wysiłku i opóźniając wystąpienie bólu dławicowego oraz obniżenia odcinka ST o 1 mm.
aktywność reninowa osocza, amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk kardioselektywny, bisoprolol, blokada receptorów beta1-adrenergicznych, bloker kanału wapniowego, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica piersiowa Prinzmetala, dna moczanowa, działanie chronotropowe ujemne, inhibitor jonów wapnia, kanały wapniowe typu L, mięśnie gładkie oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, obniżenie odcinka ST, opór obwodowy, ostra hipotonia, perfuzja wieńcowa, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, receptory beta2, skurcz tętnicy wieńcowej, tętnica wieńcowa, tętniczki obwodowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacipil 2 mg

Lacydypina, substancja czynna leku Lacipil, jest wybiórczym antagonistą kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, wykazującym wysoką selektywność wobec mięśniówki gładkiej naczyń tętniczych. Mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów wapniowych w komórkach mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozszerzenia tętniczek obwodowych i obniżenia oporu obwodowego, a w efekcie do redukcji ciśnienia tętniczego. Jednorazowa dawka 4 mg lacydypiny u zdrowych ochotników powoduje nieznaczne wydłużenie odstępu QT w EKG, co jest typowe dla antagonistów wapnia i nie stanowi przeciwwskazania do stosowania przy zachowaniu ostrożności u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa sercowego.
antagonista wapnia, badanie kliniczne ELSA, ciśnienie tętnicze, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt przeciwmiażdżycowy, efekt wazodylatacyjny, grubość błony wewnętrznej i środkowej, IMT, kanał wapniowy, lacydypina, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze, odstęp QT, opór obwodowy, podwójna ślepa próba, tętniczki obwodowe, zaburzenia przewodnictwa sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramizek Combi 10 mg + 10 mg

Ramizek Combi to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II i wzrostu stężenia bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Działanie ramiprylu obejmuje także redukcję wydzielania aldosteronu. Efekt przeciwnadciśnieniowy pojawia się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się do 24 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Badanie HOPE wykazało, że ramipryl istotnie zmniejsza ryzyko zawału mięśnia sercowego (9,9% vs 12,3%, RR 0,80, p<0,001), zgonu sercowo-naczyniowego (6,1% vs 8,1%, RR 0,74, p<0,001) oraz udaru mózgu (3,4% vs 4,9%, RR 0,68, p<0,001). Subbadanie MICRO-HOPE potwierdziło ochronę nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2, redukując ryzyko jawnej nefropatii o 24% (p=0,027). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i uszkodzenia nerek.
aldosteron, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, ciśnienie tętnicze, dihydropirydyna, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk tiazydowy, dławica odmienna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor napływu jonów wapnia, jon wapnia, kininaza II, konwertaza angiotensyny, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niedokrwienie serca, niewydolność serca, obrzęk płuc, opór tętniczy, ostre uszkodzenie nerek, przerost lewej komory serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła choroba nerek, ramiprylat, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz tętnicy wieńcowej, tętniczki obwodowe, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazokonstrykcja, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Concoram 10 mg + 10 mg

Concoram to preparat złożony zawierający bisoprolol (fumaranu) i amlodypinę (bezylanu), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Amlodypina, jako dihydropirydynowy antagonista kanałów wapniowych, działa poprzez hamowanie napływu jonów Ca²⁺ do mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do rozszerzenia tętniczek obwodowych i wieńcowych, zmniejszając opór obwodowy i poprawiając perfuzję mięśnia sercowego. Dawkowanie amlodypiny raz na dobę zapewnia 24-godzinne obniżenie ciśnienia tętniczego bez ryzyka ostrej hipotonii. Bisoprolol, selektywny β1-adrenolityk, zmniejsza pojemność minutową serca przez zwolnienie częstości akcji serca i redukcję objętości wyrzutowej, co obniża zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Jego farmakokinetyka obejmuje maksymalny efekt po 3-4 godzinach i okres półtrwania 10-12 godzin, umożliwiając dawkowanie raz na dobę. Oba leki wykazują korzystny profil metaboliczny i są bezpieczne u pacjentów z astmą, cukrzycą czy dną moczanową.
aktywność reninowa osocza, amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, bloker kanału wapniowego, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dna moczanowa, działanie inotropowe, hipotonia, inhibitor napływu jonów wapnia, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, objętość wyrzutowa, obniżenie odcinka ST, okres półtrwania, opór obwodowy, opór oskrzelowy, pojemność minutowa serca, profil lipidowy, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, skurcz tętnicy wieńcowej, tętniczki obwodowe