hiperplastyczny guz wątrobowy
Hiperplastyczny guz wątrobowy (Focal Nodular Hyperplasia, FNH) to łagodna zmiana ogniskowa wątroby, będąca drugą co do częstości występowania zmianą nienowotworową w tym narządzie. Charakteryzuje się obecnością centralnej blizny gwiaździstej z odchodzącymi od niej przegrodami włóknistymi, dzielącymi guz na segmenty.
Zmiana ta występuje najczęściej u kobiet w wieku 30-50 lat, często wiąże się z przyjmowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych. Zazwyczaj jest bezobjawowa i zostaje wykryta przypadkowo podczas badań obrazowych wykonywanych z innych wskazań. FNH nie ma potencjału złośliwienia ani tendencji do krwawienia.
W diagnostyce hiperplastycznego guza wątrobowego kluczową rolę odgrywają badania obrazowe: USG z kontrastem, tomografia komputerowa wielofazowa oraz rezonans magnetyczny. Charakterystyczny obraz radiologiczny obejmuje wzmocnienie w fazie tętniczej oraz obecność centralnej blizny. W przeciwieństwie do gruczolaka wątrobowokomórkowego, FNH nie wymaga resekcji i zazwyczaj stosuje się postępowanie zachowawcze z okresową kontrolą obrazową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Estazolam TZF 2 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne estazolamu obejmowały długoterminową ocenę karcynogenności na myszach i szczurach, gdzie podawano dawki odpowiednio 0,8; 3; 10 mg/kg/dobę dla myszy oraz 0,5; 2; 10 mg/kg/dobę dla szczurów przez 24 miesiące. Wyniki jednoznacznie wykazały brak działania rakotwórczego substancji u obu gatunków. U samic myszy zaobserwowano wzrost częstości hiperplastycznych guzów wątrobowych przy średnich i wysokich dawkach, jednak zmiany te zostały zinterpretowane jako adaptacyjna odpowiedź hepatocytów, a nie efekt karcynogenny. Dodatkowo, kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania estazolamu.
- Leksykon substancji czynnych
Estazolam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Estazolam wykazuje niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 740 mg/kg u myszy oraz 3200 mg/kg u szczurów po podaniu doustnym. Objawy ostrego zatrucia obejmują senność, zaburzenia ruchowe oraz depresję oddechową. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 0,5-10 mg/kg/dobę podawanych przez 2 lata, nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych u gryzoni, co wskazuje na dobrą tolerancję długotrwałego stosowania. Jednakże, w badaniach 21-dniowych u szczurów podawano estazolam w dawkach 5, 100 i 500 mg/kg, co skutkowało istotnym powiększeniem wątroby oraz wzrostem stężenia cytochromu P-450 i aktywności enzymów wątrobowych (hydroksylazy, demetylazy, S-transferazy glutationu).
badania przedkliniczne, badanie cytogenetyczne, cytochrom P-450, demetylaza, depresja oddechowa, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, estazolam, hiperplastyczny guz wątrobowy, hydroksylaza, pochodna benzodiazepiny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powiększenie wątroby, rozrost guzkowy wątroby, S-transferaza glutationu, senność, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zaburzenia ruchowe