nadkomorowe zaburzenia rytmu serca

Nadkomorowe zaburzenia rytmu serca to grupa arytmii, które powstają w przedsionkach lub węźle przedsionkowo-komorowym. Do najczęstszych należą: migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków, częstoskurcz przedsionkowy, częstoskurcz węzłowy nawrotny i zespół Wolffa-Parkinsona-White’a.

Objawy nadkomorowych zaburzeń rytmu obejmują kołatanie serca, osłabienie, zawroty głowy, duszność i ból w klatce piersiowej. Diagnoza opiera się na badaniu EKG, holterze EKG oraz badaniach elektrofizjologicznych. W wielu przypadkach arytmie nadkomorowe nie zagrażają bezpośrednio życiu, jednak nieleczone mogą prowadzić do powikłań, takich jak niewydolność serca czy udar mózgu.

Leczenie nadkomorowych zaburzeń rytmu serca obejmuje farmakoterapię (leki przeciwarytmiczne, beta-blokery, blokery kanału wapniowego), kardiowersję elektryczną, ablację przezskórną oraz, w wybranych przypadkach, implantację urządzeń do elektroterapii serca. Wybór metody terapeutycznej zależy od rodzaju arytmii, nasilenia objawów, chorób współistniejących oraz preferencji pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl