izolat kliniczny
Izolat kliniczny to mikroorganizm (najczęściej bakteria, wirus, grzyb lub pasożyt) wyizolowany bezpośrednio od pacjenta z materiału klinicznego, takiego jak krew, mocz, wymaz z gardła, plwocina czy inne płyny ustrojowe lub tkanki. Jest to szczep mikroorganizmu pozyskany w warunkach diagnostyki medycznej, w przeciwieństwie do szczepów referencyjnych czy laboratoryjnych.
Izolaty kliniczne mają szczególne znaczenie w mikrobiologii medycznej i diagnostyce chorób zakaźnych, ponieważ odzwierciedlają rzeczywiste patogeny występujące w populacji pacjentów. Są one wykorzystywane do identyfikacji czynnika etiologicznego choroby, określenia jego wrażliwości na antybiotyki (antybiogram), a także w badaniach epidemiologicznych i monitorowaniu lekooporności.
W erze narastającej antybiotykooporności, izolaty kliniczne stanowią nieocenione źródło informacji o ewolucji patogenów i mechanizmach nabywania oporności. Kolekcje izolatów klinicznych są przechowywane w bankach mikroorganizmów i służą jako materiał do badań nad nowymi metodami diagnostycznymi oraz terapeutycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Darunavir Zentiva 800 mg
Darunawir, klasyfikowany pod kodem ATC J05AE10, jest inhibitorem proteazy HIV-1 o bardzo wysokiej powinowactwie (KD = 4,5 x 10⁻¹² M), który hamuje rozszczepienie kompleksu poliproteinowego Gag-Pol, zapobiegając powstawaniu dojrzałych cząsteczek wirusa. W badaniach in vitro wykazuje silną aktywność przeciwwirusową wobec różnych szczepów HIV-1 i HIV-2, z medianą EC50 w zakresie 1,2–8,5 nM (0,7–5,0 ng/ml), przy wysokim indeksie selektywności (50% stężenie cytotoksyczne >87 μM). Selekcja opornych szczepów jest powolna (>3 lata), a oporność wiąże się z mutacjami w genie proteazy (V11I, V32I, L33F, I47V, I50V, I54L/M, T74P, L76V, I84V, L89V) i wzrostem FC EC50 powyżej 10, co koreluje ze zmniejszoną odpowiedzią kliniczną. Darunawir wykazuje minimalną oporność krzyżową z innymi inhibitorami proteazy, co potwierdzają badania kliniczne i analizy izolatów opornych na inne leki z tej grupy.
działanie przeciwwirusowe, farmakokinetyka darunawiru, genotypowanie, inhibitor proteazy HIV, inhibitor proteazy HIV-1, izolat kliniczny, komórka CD4+, komórka jednojądrzasta krwi obwodowej, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwretrowirusowy, limfocyt T, makrofag, mutacja oporności, niepowodzenie wirologiczne, odpowiedź wirologiczna, oporność krzyżowa, oporność wirusowa, proteaza HIV-1, stężenie cytotoksyczne, stężenie skuteczne, supresja wirusologiczna, szczep dziki, terapia przeciwretrowirusowa, wiremia, wzmacniacz farmakokinetyczny, zakażenie HIV-1, zakażenie wertykalne, zakażenie wirusowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dalacin 20 mg/g (2%)
Klindamycyna w kremie dopochwowym Dalacin (20 mg/g, 2%) jest antybiotykiem z grupy linkozamidów, działającym bakteriostatycznie poprzez hamowanie syntezy białek na poziomie podjednostki 50S rybosomu bakteryjnego. Fosforan klindamycyny, nieaktywny in vitro, ulega szybkiej hydrolizie in vivo do aktywnej formy. Skuteczność terapii zależy od utrzymania stężenia leku powyżej MIC dla patogenu. Oporność bakterii wynika głównie z modyfikacji miejsca wiązania na rybosomie, z możliwą opornością krzyżową wobec linkozamidów, makrolidów i streptogramin B. Klindamycyna wykazuje aktywność przeciwko typowym patogenom bakteryjnego zapalenia pochwy, takim jak Bacteroides spp., Gardnerella vaginalis, Mobiluncus spp., Mycoplasma hominis i Peptostreptococcus spp. Diagnostyka wrażliwości na klindamycynę w tym wskazaniu nie jest rutynowo wykonywana, a standardowe metody badania wrażliwości opracowano dla innych beztlenowców i Mycoplasma spp. W przypadku szczepów wrażliwych na klindamycynę, ale opornych na erytromycynę, zaleca się wykonanie D-testu w celu wykrycia indukowanej oporności.
antybiotyk linkozamidowy, antybiotykoterapia ogólnoustrojowa, Bacteroides, bakteryjne zakażenie pochwy, bakteryjne zapalenie pochwy, działanie bakteriostatyczne, endometrioza, fosforan klindamycyny, Gardnerella vaginalis, hamowanie syntezy białek bakteryjnych, izolat kliniczny, kandydoza pochwy i sromu, kandydoza skóry, klindamycyna, krwotok maciczny, metoda dwóch krążków, minimalne stężenie hamujące, Mobiluncus, Mycoplasma hominis, nadczynność tarczycy, oporność krzyżowa, Peptostreptococcus, reakcja alergiczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, upławy, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zapalenie pochwy i sromu