uszkodzenie zarodka i płodu

Uszkodzenie zarodka i płodu (teratogeneza) to zaburzenie prawidłowego rozwoju struktury lub funkcji organizmu w okresie przedurodzeniowym, które może prowadzić do wad wrodzonych, opóźnienia rozwoju lub innych nieprawidłowości. Uszkodzenia te mogą być wywołane przez czynniki egzogenne (zewnętrzne) lub endogenne (wewnętrzne).

Czynniki teratogenne działają najsilniej w okresie organogenezy (między 3. a 8. tygodniem ciąży), kiedy formują się główne narządy. Do najważniejszych czynników zewnętrznych należą: leki (np. talidomid, izotretynoina, niektóre leki przeciwpadaczkowe), alkohol, narkotyki, promieniowanie, infekcje matczyne (toksoplazmoza, różyczka, cytomegalia, kiła, herpes – zespół TORCH), niektóre choroby metaboliczne matki (np. cukrzyca) oraz niedobory żywieniowe (szczególnie kwasu foliowego).

Czynniki genetyczne i chromosomalne stanowią grupę endogennych przyczyn uszkodzeń płodu. Obejmują one aberracje chromosomowe (np. trisomia 21), mutacje pojedynczych genów oraz zaburzenia epigenetyczne. Wady te mogą być dziedziczone lub powstać de novo w trakcie gametogenezy lub wczesnego rozwoju zarodkowego.

Zapobieganie uszkodzeniom zarodka i płodu obejmuje poradnictwo prekoncepcyjne, suplementację kwasu foliowego, unikanie znanych teratogenów, szczepienia ochronne przed ciążą oraz odpowiednią opiekę prenatalną z możliwością diagnostyki prenatalnej. W niektórych przypadkach możliwe jest leczenie wewnątrzmaciczne płodu, choć większość interwencji terapeutycznych odbywa się po urodzeniu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl