niedociśnienie tętnicze ortostatyczne

Niedociśnienie tętnicze ortostatyczne (hipotensja ortostatyczna) to stan definiowany jako spadek ciśnienia tętniczego skurczowego o co najmniej 20 mmHg lub/i rozkurczowego o co najmniej 10 mmHg w ciągu 3 minut po zmianie pozycji z leżącej na stojącą. Zjawisko to występuje z powodu nieprawidłowej reakcji układu autonomicznego, który nie jest w stanie odpowiednio skompensować przemieszczenia się krwi do naczyń żylnych kończyn dolnych i jamy brzusznej.

Przyczyny niedociśnienia ortostatycznego mogą być różnorodne, w tym: stosowanie leków hipotensyjnych, diuretyków i niektórych neuroleptyków, odwodnienie, długotrwałe unieruchomienie, niewydolność serca, neuropatia cukrzycowa, choroba Parkinsona, wielosystemowa atrofia czy zespół Shy-Dragera. U osób starszych hipotensja ortostatyczna występuje częściej ze względu na naturalne osłabienie mechanizmów kompensacyjnych układu krążenia.

Klinicznie niedociśnienie ortostatyczne objawia się zawrotami głowy, mroczkami przed oczami, szumem w uszach, uczuciem osłabienia, a w skrajnych przypadkach omdleniem po zmianie pozycji ciała. Diagnostyka obejmuje pomiary ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej, a następnie po 1, 3 i 5 minutach od pionizacji. W leczeniu najważniejsze jest usunięcie przyczyny, modyfikacja farmakoterapii, odpowiednie nawodnienie oraz stosowanie technik stopniowej pionizacji i uciskowej odzieży medycznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl