skrobia hydroksyetylowana
Skrobia hydroksyetylowana (HES, hydroxyethyl starch) to syntetyczny koloid stosowany jako płyn do uzupełniania objętości wewnątrznaczyniowej. Jest produkowana poprzez estryfikację grup hydroksylowych cząsteczek amylopektyny wodorkami hydroksyetylowymi, co zwiększa jej odporność na degradację enzymatyczną i wydłuża czas retencji w krążeniu.
Preparaty HES różnią się masą cząsteczkową, stopniem podstawienia (DS) i wzorem podstawienia (C2/C6), co wpływa na ich właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Wysokocząsteczkowe HES (>200 kDa) mają dłuższy czas działania, ale wiążą się z większym ryzykiem działań niepożądanych, podczas gdy niskocząsteczkowe (70-130 kDa) są szybciej eliminowane z organizmu.
Skrobia hydroksyetylowana jest stosowana w leczeniu hipowolemii, wstrząsu krwotocznego i hipowolemicznego oraz w celu utrzymania stabilności hemodynamicznej podczas zabiegów chirurgicznych. W ostatnich latach jej zastosowanie zostało znacznie ograniczone ze względu na doniesienia o zwiększonym ryzyku ostrego uszkodzenia nerek, zaburzeń krzepnięcia i śmiertelności, szczególnie u pacjentów z sepsą i w stanie krytycznym.
Europejska Agencja Leków (EMA) oraz FDA wydały ostrzeżenia dotyczące stosowania HES, zalecając ograniczenie jej użycia do krótkotrwałego leczenia hipowolemii spowodowanej ostrą utratą krwi, gdy same krystaloidy nie są wystarczające. Przeciwwskazania obejmują sepsę, oparzenia, niewydolność nerek, krwawienia śródczaszkowe oraz stan krytyczny pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceftriaxon-MIP i.v. 2 g 2 g
Produkt leczniczy Ceftriaxon-MIP dostępny jest w dwóch dawkach: 1 g i 2 g ceftriaksonu sodowego (odpowiednio 1,193 g i 2,386 g substancji czynnej) w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 83 mg (3,6 mmol) lub 166 mg (7,2 mmol) sodu. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych i jest dostępny w opakowaniach od 1 do 25 fiolek. Roztwory do infuzji należy przygotować w 40 ml płynów infuzyjnych bez wapnia, takich jak woda do wstrzykiwań, roztwory chlorku sodu, glukozy, dekstranu lub płyny ze skrobią hydroksyetylowaną. Infuzja dożylna powinna trwać minimum 30 minut. Do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego 1 g ceftriaksonu rozpuszcza się w 10 ml wody do wstrzykiwań, natomiast do podania domięśniowego 1 g preparatu rozpuszcza się w 3,5 ml 1% roztworu chlorowodorku lidokainy, podając w głębokie mięśnie. Dawkę powyżej 1 g należy podzielić na kilka miejsc iniekcji.
amsakryna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, ceftriakson, ceftriakson sodowy, chlorowodorek lidokainy, cytostatyk, flukonazol, infuzja dożylna, jon wapnia, lek przeciwgrzybiczy, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, skrobia hydroksyetylowana, wankomycyna, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceftriaxon-MIP i.v./i.m 1 g 1 g
Ceftriaxon-MIP to antybiotyk z grupy cefalosporyn III generacji, dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 1 g (ceftriakson sodowy 1,193 g, zawartość sodu 83 mg/3,6 mmol) oraz 2 g (ceftriakson sodowy 2,386 g, zawartość sodu 166 mg/7,2 mmol). Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, a roztwory po przygotowaniu mają charakterystyczne żółtawe zabarwienie, które nie wpływa na skuteczność ani tolerancję leku. Ceftriaxon-MIP można podawać dożylnie (infuzja co najmniej 30 minut lub bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne dla dawki 1 g) oraz domięśniowo (1 g rozpuszczone w 3,5 ml 1% roztworu chlorowodorku lidokainy, dawki powyżej 1 g należy podzielić na więcej niż jedno miejsce podania). Do rozpuszczania stosuje się wyłącznie płyny infuzyjne bez wapnia, takie jak woda do wstrzykiwań, roztwory chlorku sodu, glukozy, dekstranu czy skrobi hydroksyetylowanej.
amsakryna, antybiotyk aminoglikozydowy, aseptyka, cefalosporyna III generacji, ceftriakson, chlorowodorek lidokainy, działanie przeciwbakteryjne, flukonazol, infuzja dożylna, korek bromobutylowy, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, roztwór dekstranu, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, skrobia hydroksyetylowana, substancja czynna, wankomycyna, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, żywienie pozajelitowe