dolegliwości dyspeptyczne
Dolegliwości dyspeptyczne, zwane również dyspepsją, to zespół objawów dotyczących górnego odcinka przewodu pokarmowego. Najczęstsze objawy obejmują uczucie pełności po posiłku, wczesne uczucie sytości, ból lub dyskomfort w nadbrzuszu, nudności, odbijanie, wzdęcia oraz zgagę. Dolegliwości te występują przewlekle lub nawracająco i znacząco wpływają na jakość życia pacjentów.
W praktyce klinicznej wyróżnia się dyspepsję czynnościową (funkcjonalną) oraz organiczną. Dyspepsja czynnościowa diagnozowana jest po wykluczeniu przyczyn organicznych i stanowi około 70% wszystkich przypadków. Dyspepsja organiczna związana jest z chorobami takimi jak choroba wrzodowa, refluks żołądkowo-przełykowy, nowotwory przewodu pokarmowego czy zapalenie trzustki.
Diagnostyka dolegliwości dyspeptycznych obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, w tym gastroskopię, testy na obecność Helicobacter pylori, badania laboratoryjne oraz obrazowe. U pacjentów powyżej 45-50 roku życia lub z objawami alarmowymi (spadek masy ciała, wymioty, dysfagia, krwawienie z przewodu pokarmowego) konieczne jest pilne przeprowadzenie badań endoskopowych.
Leczenie dolegliwości dyspeptycznych zależy od ich przyczyny. W dyspepsji organicznej ukierunkowane jest na chorobę podstawową. W dyspepsji czynnościowej stosuje się inhibitory pompy protonowej, prokinetyki, leki przeciwdepresyjne w małych dawkach oraz modyfikację stylu życia, w tym zmianę diety, redukcję stresu i eliminację używek.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glin wodorotlenek – Wskazania do stosowania
Glin wodorotlenek, obecny w preparacie Gastal w dawce 450 mg (w postaci glinu wodorotlenku z magnezu węglanem) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku na tabletkę, jest stosowany głównie do neutralizacji kwasu solnego w żołądku. Preparat ten znajduje zastosowanie w objawowym leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego, takich jak zgaga i niestrawność, bez współistniejącej choroby organicznej przewodu pokarmowego. Ponadto, glin wodorotlenek jest wskazany w terapii wspomagającej w stanach patologicznych, takich jak nieżyt żołądka, choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, choroba refluksowa przełyku oraz przepuklina rozworu przełykowego, gdzie neutralizacja kwasu przyczynia się do łagodzenia objawów.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dolegliwości dyspeptyczne, glin wodorotlenek, kwas solny, magnez węglan, magnez wodorotlenek, nadkwaśność soku żołądkowego, nieżyt żołądka, objawy dyspeptyczne, owrzodzenie błony śluzowej, pieczenie w nadbrzuszu, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, tabletki do ssania, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga i niestrawność - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rumianek fix –
Rumianek FIX to tradycyjny produkt leczniczy roślinny zawierający 1,5 g kwiatów rumianku (Matricaria recutita L.) w każdej saszetce, przeznaczony do stosowania doustnego i zewnętrznego. Doustnie jest wskazany w objawowym leczeniu łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak wzdęcia i łagodne skurcze mięśni gładkich przewodu pokarmowego. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w leczeniu niewielkich owrzodzeń i stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej oraz gardła. Zewnętrznie Rumianek FIX stosuje się w leczeniu podrażnień skóry i błon śluzowych w okolicach odbytu i narządów płciowych, a także w łagodnych stanach zapalnych skóry, oparzeniach słonecznych, powierzchniowych ranach i niewielkich czyrakach. Przed zastosowaniem w tych wskazaniach konieczne jest wykluczenie poważniejszych schorzeń przez lekarza.
afta, czyrak, dolegliwości dyspeptyczne, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, Matricaria recutita, narządy płciowe, okolica odbytu, oparzenie słoneczne, owrzodzenie błony śluzowej, podrażnienie błony śluzowej, produkt leczniczy roślinny, rana powierzchniowa, rumianek lekarski, skurcz mięśni gładkich, stan zapalny, uczucie pełności, wzdęcie, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Karczoch – Wskazania do stosowania
Karczoch (Cynara scolymus L.) jest roślinnym składnikiem leczniczym stosowanym głównie w terapii zaburzeń trawiennych, takich jak niestrawność z objawami wzdęć, uczucia pełności i dyskomfortu w nadbrzuszu. Preparaty zawierające wyciąg z ziela karczocha, np. Cynacholin (4,88 g/5 ml, wyciąg gęsty 2-4:1, 40-50% etanolu), są rekomendowane dla pacjentów powyżej 12 roku życia z dyspepsją. Karczoch wykazuje również działanie wspomagające funkcje wątroby, szczególnie w przypadkach niedostatecznego wydzielania żółci, co znajduje zastosowanie w preparatach takich jak Hepatosan fix (0,4 g ziela karczocha w saszetce 2,0 g). W preparatach złożonych, np. Cholitol (nalewka 11% karczocha, 58-63% etanolu), karczoch współdziała z innymi roślinnymi składnikami, co może potęgować efekt terapeutyczny w zaburzeniach trawiennych.
dolegliwości dyspeptyczne, dyskomfort w nadbrzuszu, dyspepsja, efekt synergistyczny, ekstrakt z karczocha, funkcja wątroby, karczoch, nalewka z karczocha, niedostateczne wydzielanie żółci, niestrawność, preparat złożony, uczucie pełności, wyciąg z karczocha, wyciąg z ziela, wzdęcia brzucha, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia trawienne, ziele karczocha - Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Dawkowanie i sposób podawania
Ranitydyna, jako antagonista receptorów H2, jest stosowana w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak choroba wrzodowa dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy czy zespół Zollingera-Ellisona. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wskazania, postaci farmaceutycznej oraz indywidualnych cech pacjenta. Standardowo w chorobie wrzodowej dwunastnicy stosuje się 150 mg ranitydyny dwa razy na dobę lub 300 mg jednorazowo przed snem przez 4-8 tygodni. W terapii zakażenia Helicobacter pylori ranitydynę łączy się z amoksycyliną (750 mg 3x/dobę) i metronidazolem (500 mg 3x/dobę) przez 2 tygodnie, a następnie kontynuuje ranitydynę przez kolejne 2 tygodnie. W przypadku refluksowego zapalenia przełyku dawka może być zwiększona do 150 mg cztery razy na dobę przez 12 tygodni. Dla pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) zaleca się redukcję dawki do 150 mg/dobę doustnie lub 25-50 mg co 18-24 godziny w postaci parenteralnej, a u pacjentów dializowanych podanie 150 mg po dializie.
amoksycylina, antagonista receptorów histaminowych H₂, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dolegliwości dyspeptyczne, Helicobacter pylori, klirens kreatyniny, krwawienie z owrzodzenia, metronidazol, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie stresowe, pacjenci dializowani, podanie parenteralne, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, terapia trójlekowa, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zapalenie przełyku, zespół Mendelsona, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amol –
Amol jest złożonym produktem leczniczym dostępnym w formie płynu doustnego oraz płynu do stosowania na skórę, przeznaczonym dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat. W trakcie wywiadu medycznego należy zwrócić uwagę na prawidłowe dawkowanie i sposób aplikacji, które różnią się w zależności od drogi podania i wskazania klinicznego. Preparat nie powinien być stosowany pod opatrunkiem okluzyjnym ani w formie okładów ze względu na ryzyko nadmiernej absorpcji i nasilenia działań niepożądanych. W przypadku aplikacji zewnętrznej, Amol stosuje się nierozcieńczony, nacierając niewielką ilość kilka razy na dobę w dolegliwościach takich jak przeziębienie, bóle głowy czy mięśni, lub jednorazowo na miejsce ukąszenia owadów. Doustnie podaje się 10-15 kropli z płynem lub cukrem, doraźnie do 3 razy na dobę, w dolegliwościach dyspeptycznych.
ból głowy, ból mięśniowy, choroba wątroby, dolegliwości dyspeptyczne, działanie niepożądane, etanol, mentol, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, opatrunek okluzyjny, płyn doustny, płyn na skórę, produkt leczniczy złożony, przeziębienie, ukąszenie owada, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Raphacholin C –
Raphacholin C to lek złożony, zawierający wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej z węglem aktywnym (150 mg), wyciąg gęsty z ziela karczocha (47 mg), kwas dehydrocholowy (40 mg) oraz olejek eteryczny miętowy (15 mg). Preparat wykazuje działanie żółciotwórcze, żółciopędne, hepatoprotekcyjne oraz rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, co wspomaga procesy trawienne i łagodzi objawy dyspeptyczne. Wskazania do stosowania obejmują niestrawność (dyspepsję), dolegliwości związane z nieprawidłową czynnością wątroby i dróg żółciowych, takie jak wzdęcia, bóle w prawym podżebrzu, odbijania, nudności, zaparcia oraz zaburzenia kurczliwości pęcherzyka żółciowego. Lek jest szczególnie zalecany u pacjentów z dyskinezą dróg żółciowych, po spożyciu tłustych posiłków oraz w stanach związanych ze stresem lub nieprawidłową dietą.
ból brzucha, dolegliwości dyspeptyczne, dolegliwości trawienne, dysfunkcja pęcherzyka żółciowego, dyskineza dróg żółciowych, dyspepsja, działanie hepatoprotekcyjne, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, kurczliwość pęcherzyka żółciowego, kwas dehydrocholowy, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, odbijanie, olejek miętowy, regeneracja komórek wątrobowych, wyciąg z karczocha, wyciąg z rzodkwi czarnej, wydzielanie żółci, wzdęcia, zaparcia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranigast Pro 75 mg
Ranigast PRO w postaci tabletek powlekanych zawiera 75 mg ranitydyny (84 mg chlorowodorku ranitydyny) i jest wskazany do doraźnego leczenia dolegliwości dyspeptycznych u pacjentów powyżej 16 roku życia. Zalecana dawka to 1 tabletka przy wystąpieniu objawów niestrawności, z możliwością podania dodatkowej tabletki po upływie 1 godziny, jeśli dolegliwości utrzymują się lub nawracają, przy czym maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 150 mg (2 tabletki). Terapia nie powinna trwać dłużej niż 2 tygodnie, aby uniknąć maskowania poważniejszych schorzeń; w przypadku braku poprawy po tym czasie konieczna jest ponowna ocena diagnostyczna przez lekarza. Tabletkę należy podawać doustnie, połykając ją w całości i popijając niewielką ilością wody, bez rozgryzania czy dzielenia, co mogłoby wpłynąć na farmakokinetykę leku.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ambroksol Hasco Max 60 mg
Ambroksol Hasco Max w dawce 60 mg, zawierający ambroksolu chlorowodorek, charakteryzuje się szerokim indeksem terapeutycznym, jednak przedawkowanie może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują przede wszystkim dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, dyspepsja), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, senność lub pobudzenie) oraz reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka). Nie zidentyfikowano swoistych objawów toksyczności ambroksolu, a dostępne dane pochodzą głównie z przypadków nieumyślnego przedawkowania i zgłoszeń klinicznych.
ambroksol, ambroksolu chlorowodorek, dolegliwości dyspeptyczne, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, leczenie objawowe, leczenie przeciwalergiczne, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, objawy przewodu pokarmowego, objawy układu nerwowego, parametry życiowe, pokrzywka, profil działań niepożądanych, przedawkowanie ambroksolu, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, stan neurologiczny, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Laboratoria PolfaŁódź Przeziębienie i Grypa smak cytrynowy 500 mg + 300 mg + 200 mg
Produkt leczniczy Laboratoria PolfaŁódź PRZEZIĘBIENIE I GRYPA o smaku cytrynowym to preparat złożony, zawierający 500 mg kwasu acetylosalicylowego, 300 mg kwasu askorbowego oraz 200 mg wapnia w postaci 1,55 g wapnia laktoglukonianu. Kwas acetylosalicylowy działa przeciwgorączkowo, przeciwbólowo i przeciwzapalnie poprzez inhibicję cyklooksygenazy I, co hamuje syntezę prostaglandyn i prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych oraz zwiększonej utraty ciepła. Ponadto wykazuje działanie antyagregacyjne przez blokowanie uwalniania ADP i tromboksanu A2 z płytek krwi. Kwas askorbowy uzupełnia niedobory witaminy C, wspierając syntezę kolagenu, funkcję naczyń włosowatych oraz rozwój tkanki łącznej, co jest istotne w przebiegu infekcji wirusowych. Wapń laktoglukonian wykazuje działanie przeciwwysiękowe, przeciwobrzękowe, przeciwzapalne i przeciwalergiczne, zmniejszając przepuszczalność naczyń i wspomagając mechanizmy obronne organizmu oraz procesy krzepnięcia krwi.
dolegliwości dyspeptyczne, działanie alkalizujące, działanie antyagregacyjne, działanie przeciwwysiękowe, hamowanie agregacji płytek, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibicja cyklooksygenazy, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, kwas adenozynodifosforowy, kwas askorbowy, mechanizmy obronne organizmu, naczynia włosowate, obrzęk błony śluzowej nosa, opioidowe leki przeciwbólowe, podwyższona temperatura ciała, procesy oksydoredukcyjne, przebudowa kości, przepuszczalność naczyń krwionośnych, rozszerzenie naczyń obwodowych, stany grypopodobne, synteza kolagenu, synteza prostaglandyn, tkanka łączna, tromboksan A2 - Leksykon substancji czynnych
Korzeń rzewienia – Wskazania do stosowania
Korzeń rzewienia (Rhei radix) jest surowcem roślinnym o udokumentowanym działaniu w leczeniu niestrawności, głównie dzięki zawartości związków antranoidowych, standaryzowanych w preparacie Digestonic na poziomie 0,35-0,50 mg/g w przeliczeniu na reinę. Działanie tych związków obejmuje regulację perystaltyki jelit oraz stymulację wydzielania soków trawiennych i żółci, co sprzyja poprawie procesów trawiennych. Preparat Digestonic, będący płynem doustnym o zawartości alkoholu 60,0-68,0% (V/V), zawiera korzeń rzewienia w stężeniu 2,86 części na 1 ml wyciągu, w połączeniu z innymi roślinnymi składnikami wspomagającymi trawienie, takimi jak ziele dziurawca, kwiat rumianku czy liść mięty pieprzowej.
dolegliwości dyspeptyczne, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie żołądkowe, efekt synergistyczny, interakcje lekowe, korzeń rzewienia, kwiat rumianku, liść mięty pieprzowej, niestrawność, owoc kolendry, owoc kopru włoskiego, owoc róży, perystaltyka jelit, płyn doustny, preparat ziołowy złożony, soki trawienne, uczucie pełności poposiłkowe, wydzielanie żółci, wzdęcia, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia trawienia, ziele dziurawca, związki antranoidowe - Leksykon substancji czynnych
Olejek cytronelowy – Wskazania do stosowania
Olejek cytronelowy (Citronellae aetheroleum) jest składnikiem wieloskładnikowych preparatów leczniczych, takich jak Amol (1,00 mg/g olejku cytronelowego) oraz Aromatol (0,1 g/100 g olejku cytronelowego). Wykazuje działanie terapeutyczne przy zewnętrznym stosowaniu w leczeniu objawów infekcji górnych dróg oddechowych (poprawa samopoczucia), bólów głowy, bólów mięśniowych oraz łagodzeniu dolegliwości po ukąszeniach owadów. Preparaty te stosuje się miejscowo w formie nacierań, inhalacji parowych (Aromatol) oraz płukań gardła (Aromatol). Olejek cytronelowy działa w synergii z innymi olejkami eterycznymi, m.in. mentolem, olejkiem goździkowym, cynamonowym i miętowym, co wzmacnia jego efekt terapeutyczny.
ból głowy, ból mięśniowy, dolegliwości dyspeptyczne, dyskomfort nadbrzusza, infekcja górnych dróg oddechowych, inhalacja parowa, lewomentol, mentol, niestrawność, olejek cynamonowca, olejek cynamonowy, olejek cytronelowy, olejek cytrynowy, olejek goździkowy, olejek lawendowy, olejek mięty pieprzowej, olejek mięty polnej, płukanie gardła, płukanie jamy ustnej, płyn doustny, płyn na skórę, przeziębienie, stan zapalny miejscowy, ukąszenie owadów, wzdęcie, zaburzenie trawienne - Leksykon substancji czynnych
Olejek cytrynowy – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek cytrynowy (Limonis aetheroleum) jest składnikiem preparatów złożonych stosowanych doustnie, miejscowo na skórę, w inhalacjach parowych oraz do płukania i aplikacji na błony śluzowe jamy ustnej. W dolegliwościach trawiennych (dyspeptycznych) zaleca się dawkę 10-15 kropli preparatu (np. Amol 5,70 mg/g, Argol Essenza Balsamica 0,290 g/100g, Aromatol 0,57 g/100g) doustnie do 3 razy na dobę. W łagodzeniu objawów przeziębienia i grypy stosuje się podobne dawki doustne lub miejscowo na skórę (nacieranie 10-15 kropli w okolice szyi, karku, klatki piersiowej i pleców). Inhalacje parowe wykonuje się z 2,5-5 ml preparatu na filiżankę (150-200 ml) gorącej wody, do 3 razy dziennie. Płukania jamy ustnej i gardła stosuje się 2,5-5 ml preparatu w letniej lub ciepłej wodzie, 1-3 razy dziennie, a miejscowo na błony śluzowe nanosi się kilka kropli preparatu lub stosuje aerozol do 3 razy dziennie. Preparaty przeznaczone są dla osób powyżej 12 roku życia, brak danych dotyczących bezpieczeństwa u dzieci młodszych.
afty, bóle stawowo-mięśniowe, chrypka, dolegliwości dyspeptyczne, inhalacja parowa, migrena, nadwrażliwość, nieżyt górnych dróg oddechowych, olejek cytrynowy, opatrunek okluzyjny, owrzodzenie błony śluzowej, płukanie jamy ustnej, preparat złożony, przedawkowanie, przeziębienie, stan zapalny gardła, ukąszenia owadów, wzdęcia - Leksykon substancji czynnych
Sok ze świeżego ziela pokrzywy – Działania niepożądane
Sok ze świeżego ziela pokrzywy (Urticae herbae succus), stosowany w preparacie Succus Urticae Phytopharm (2,425 g/2,5 ml, płyn doustny), może wywoływać działania niepożądane o nieustalonej częstotliwości występowania. Do najczęściej obserwowanych należą łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka, które mają charakter przejściowy i ustępują po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki. Ponadto, u pacjentów predysponowanych mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym świąd, wysypka i pokrzywka, wynikające z indywidualnej nadwrażliwości na składniki pokrzywy lub inne substancje zawarte w preparacie. Ze względu na brak precyzyjnych danych dotyczących częstości tych działań niepożądanych, konieczny jest systematyczny monitoring pacjentów, zwłaszcza tych z historią alergii, atopii lub przewlekłych schorzeń przewodu pokarmowego.
alergia, atopia, bąble pokrzywkowe, biegunka, dolegliwości dyspeptyczne, grudki skórne, leczenie objawowe, nadwrażliwość indywidualna, nudności, pęcherzyki skórne, pokrzywka, przewlekła choroba przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, rumień, sok z ziela pokrzywy, Succus Urticae Phytopharm, świąd, Urticae herbae succus, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pedipur 200 mg/g
Preparat PEDIPUR w postaci pudru leczniczego zawiera metenaminę w stężeniu 200 mg/g i jest przeznaczony do stosowania zewnętrznego, co minimalizuje ryzyko przedawkowania. Niemniej jednak, w przypadku przypadkowego połknięcia mogą wystąpić objawy toksyczne, takie jak reakcje skórne (rumień, świąd, wysiew grudkowy), podrażnienie nerek z zaburzeniem funkcji wydalniczej, zapalenie pęcherza moczowego z dyzurią, krwiomocz, nudności oraz wymioty. Objawy te wymagają odpowiedniej diagnostyki i monitorowania, zwłaszcza parametrów nerkowych oraz funkcji układu moczowego.
dawka toksyczna, diagnostyka różnicowa, dolegliwości dyspeptyczne, funkcja wydalnicza, krwiomocz, metenamina, miąższ nerki, mikcja, nawodnienie pacjenta, nudności, objawy dyzuryczne, obserwacja kliniczna, pacjent pediatryczny, parcie na mocz, płukanie żołądka, podrażnienie nerek, podrażnienie pęcherza moczowego, podrażnienie układu moczowego, przedawkowanie leku, puder leczniczy, rumień, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Pomarańcza gorzka – Wskazania do stosowania
Pomarańcza gorzka (Citrus aurantium L.), szczególnie jej naowocnia (pericarpium) i owocnia (epicarpium et mesocarpium), jest kluczowym składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stosowanej w leczeniu zaburzeń trawiennych oraz braku łaknienia. Preparaty zawierające tę substancję, dostępne na polskim rynku farmaceutycznym, takie jak Krople żołądkowe, Krople żołądkowe forte, Krople żołądkowe T oraz Nalewka gorzka, zawierają 25% nalewki gorzkiej, w której pomarańcza gorzka stanowi istotny komponent. Standardowy stosunek składników nalewki to korzeń goryczki : liść bobrka : naowocnia pomarańczy gorzkiej w proporcji 60:60:50 części. Wskazania do stosowania obejmują objawy niestrawności, takie jak wzdęcia, uczucie pełności w jamie brzusznej oraz dyskomfort po posiłkach, a także brak łaknienia, zwłaszcza w okresie rekonwalescencji lub przy tymczasowym spadku apetytu.
brak apetytu, brak łaknienia, Citrus aurantium, czynnościowe dolegliwości trawienne, dolegliwości dyspeptyczne, dyskomfort poposiłkowy, epicarpium et mesocarpium, gazy jelitowe, korzeń goryczki, krople doustne, liść bobrka, nalewka gorzka, niestrawność, objawy niestrawności, pericarpium, płyn doustny, pomarańcza gorzka, rekonwalescencja, spadek apetytu, uczucie pełności w jamie brzusznej, wzdęcia, zaburzenie procesu trawienia, zaburzenie trawienne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinnarizinum Aflofarm 25 mg
Produkt leczniczy Cinnarizinum Aflofarm w dawce 25 mg jest związany z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej dotyczą układu pokarmowego (dolegliwości dyspeptyczne, nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz układu nerwowego (senność, bóle głowy). Objawy te mają zazwyczaj charakter przemijający. Rzadziej obserwuje się zaburzenia układu immunologicznego, takie jak suchość w jamie ustnej i reakcje alergiczne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), a także nadmierne pocenie się. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zwiększenia masy ciała, a bardzo rzadko do poważnych powikłań, takich jak liszaj płaski, zmiany skórne toczniopodobne oraz żółtaczka cholestatyczna.
akatyzja, ból głowy, bradykinezja, cynaryzyna, dolegliwości dyspeptyczne, dyskineza, hiperhydroza, hipotensja, liszaj płaski, mimowolne skurcze mięśni, nadmierna senność, niepokój ruchowy, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, przyrost masy ciała, reakcja alergiczna, senność, spowolnienie ruchowe, suchość jamy ustnej, sztywność mięśni, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie układu immunologicznego, żółtaczka cholestatyczna, zubożenie mimiki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketesse 25 mg
Deksleketoprofen w postaci roztworu doustnego (Ketesse 25 mg) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, w tym na deksketoprofen, oraz u osób z historią reakcji alergicznych na substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (2 g) i metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 20 mg). Leku nie należy podawać pacjentom z napadami astmy, skurczem oskrzeli, ostrym nieżytem błony śluzowej nosa, polipami nosa, pokrzywką czy obrzękiem naczynioruchowym wywołanymi przez NLPZ. Ponadto, przeciwwskazania obejmują aktywną chorobę wrzodową, krwawienia z przewodu pokarmowego, choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), ciężką niewydolność serca, umiarkowane i ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≤59 ml/min), ciężkie zaburzenia czynności wątroby (10-15 punktów w skali Child-Pugh), skazy krwotoczne oraz inne aktywne krwawienia. Lek jest także przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka.
bronchospazm, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, deksketoprofen, dolegliwości dyspeptyczne, działanie antyagregacyjne, fibrat, ketoprofen, klirens kreatyniny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, owrzodzenie, perforacja, pokrzywka, polip nosa, przewlekła niestrawność, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Krople żołądkowe T –
Krople żołądkowe T to preparat złożony zawierający nalewki ziołowe: kozłkową (25 g/100 g, etanol 70% v/v), miętową (25 g/100 g, etanol 90% v/v), gorzką (25 g/100 g, etanol 70% v/v) oraz z dziurawca (25 g/100 g, etanol 70% v/v). Całkowita zawartość etanolu w produkcie wynosi około 70% objętościowych. Brak jest specyficznych badań farmakodynamicznych dla tego preparatu, jednak na podstawie składu można przypuszczać, że działanie terapeutyczne opiera się na synergistycznym wpływie poszczególnych składników na układ pokarmowy. Nalewka kozłkowa wykazuje działanie uspokajające i spazmolityczne, nalewka miętowa działa rozkurczowo na mięśnie gładkie oraz karminacyjnie, nalewka gorzka stymuluje wydzielanie soków trawiennych i poprawia apetyt, natomiast nalewka z dziurawca ma właściwości przeciwzapalne i łagodzące dolegliwości dyspeptyczne.
dolegliwości dyspeptyczne, dolegliwości skurczowe, działanie karminacyjne, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, korzeń goryczki, liść bobrka, mentol, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka z dziurawca, napięcie mięśni gładkich, objawy dyspeptyczne, olejek miętowy, owocnia pomarańczy gorzkiej, soki trawienne, soki żołądkowe, uczucie pełności, wzdęcia, zaburzenia trawienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Krople żołądkowe forte –
Krople żołądkowe forte to roślinny produkt leczniczy o tradycyjnym zastosowaniu, wskazany w łagodzeniu objawów dyspeptycznych takich jak niestrawność z wzdęciami, uczucie pełności w jamie brzusznej oraz tymczasowy brak apetytu. Preparat zawiera cztery nalewki roślinne w równych proporcjach (25 g/100 g każda): z korzenia kozłka (Valeriana officinalis) o działaniu rozkurczowym i uspokajającym mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, z liścia mięty pieprzowej (Mentha x piperita) wykazującej właściwości rozkurczowe, wiatropędne i żółciopędne, z ziela dziurawca (Hypericum perforatum) o działaniu przeciwzapalnym oraz nalewkę gorzką zawierającą korzeń goryczki, liść bobrka i naowocnię pomarańczy gorzkiej, stymulującą wydzielanie soków trawiennych i poprawiającą apetyt. Produkt występuje w formie płynu doustnego, zawierającego 65%-75% (V/V) etanolu, co należy uwzględnić u pacjentów z przeciwwskazaniami do alkoholu.
brak apetytu, dolegliwości dyspeptyczne, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, jama brzuszna, korzeń goryczki, korzeń kozłka, liść mięty pieprzowej, mięśnie gładkie, nalewka gorzka, niestrawność, płyn doustny, produkt leczniczy roślinny, przewód pokarmowy, soki trawienne, wzdęcia, zaburzenia trawienia, ziele dziurawca - Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Wskazania do stosowania
Ranitydyna, jako antagonista receptora histaminowego H2, skutecznie hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku, co czyni ją użyteczną w leczeniu i profilaktyce chorób związanych z nadkwaśnością. W lecznictwie szpitalnym stosuje się ją głównie w formie pozajelitowej (roztwór do infuzji lub wstrzyknięć) u pacjentów z ostrymi stanami, takimi jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona oraz w profilaktyce krwawień z owrzodzeń stresowych i nawracających. Dawki i postać leku dobierane są indywidualnie, a w profilaktyce zespołu Mendelsona ranitydyna zapobiega aspiracji kwaśnej treści żołądkowej podczas znieczulenia ogólnego. W lecznictwie otwartym najczęściej stosuje się tabletki powlekane w dawce 150 mg, które są wskazane w leczeniu choroby wrzodowej, refluksowego zapalenia przełyku, zespołu Zollingera-Ellisona oraz objawowym łagodzeniu dolegliwości takich jak zgaga, nadkwaśność czy ból w nadbrzuszu.
antagonista receptora histaminowego H2, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dolegliwości dyspeptyczne, dyspepsja, gastrinoma, hamowanie wydzielania kwasu solnego, krwawienie z owrzodzenia trawiennego, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, owrzodzenie pooperacyjne, owrzodzenie stresowe, owrzodzenie wywołane NLPZ, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, roztwór do infuzji, terapia eradykacyjna, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Mendelsona, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Wskazania do stosowania
Wodorotlenek glinu jest substancją o szerokim zastosowaniu w medycynie, pełniącą funkcję zobojętniającą kwas solny w leczeniu nadkwaśności oraz jako adjuwant w szczepionkach. W gastroenterologii stosowany jest w preparatach takich jak Maalox (400 mg/tabletka lub 35 mg/ml w zawiesinie), wskazanych m.in. w nieżycie żołądka, chorobie refluksowej przełyku, dyspepsji funkcjonalnej oraz jako leczenie wspomagające w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Preparaty te neutralizują kwasowość i osłaniają błonę śluzową przewodu pokarmowego, co jest szczególnie istotne u pacjentów z przeciwwskazaniami do inhibitorów pompy protonowej lub antagonistów receptora H2. Zaleca się zachowanie odstępu około 2 godzin między podaniem wodorotlenku glinu a innymi lekami, zwłaszcza antybiotykami (tetracykliny, fluorochinolony), lekami przeciwgrzybiczymi, przeciwtarczycowymi i preparatami żelaza, ze względu na możliwe interakcje farmakokinetyczne.
adjuwant, adsorpcja antygenów, antagonista receptora H2, antybiotyk, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cytokiny prozapalne, dolegliwości dyspeptyczne, dyspepsja funkcjonalna, fluorochinolon, inhibitor pompy protonowej, komórki prezentujące antygen, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwtarczycowy, nadkwaśność, nadmierna kwasowość soku żołądkowego, Neisseria meningitidis, nieżyt żołądka, objawy dyspeptyczne, odpowiedź immunologiczna, przepuklina rozworu przełykowego przepony, refluks żołądkowo-przełykowy, szczepionka meningokokowa, szczepionka przeciwko błonicy, szczepionka przeciwko tężcowi, tetracyklina, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zakażenie meningokokowe, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Olejek cytronelowy – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek cytronelowy (Citronellae aetheroleum) jest stosowany w preparatach leczniczych dostępnych w formie płynów do użytku zewnętrznego i wewnętrznego, przeznaczonych dla osób dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Dawkowanie zależy od drogi podania i wskazań klinicznych: na skórę w formie nierozcieńczonej (nacieranie 1-3 razy dziennie do wyschnięcia skóry, przeciwwskazane stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym), doustnie w postaci 10-15 kropli zmieszanych z płynem lub cukrem, maksymalnie 3 razy na dobę, do doraźnego stosowania w dolegliwościach dyspeptycznych, a także do płukania gardła i jamy ustnej (5 ml rozcieńczone w 250 ml ciepłej wody, 1-3 razy dziennie) oraz inhalacji parowych (5 ml w 250 ml gorącej wody, do 3 razy na dobę). Preparaty takie jak Amol i Aromatol są stosowane w różnych wskazaniach, w tym w łagodzeniu objawów przeziębienia, bólów mięśniowych, ukąszeń owadów oraz dolegliwości trawiennych.
ból głowy, ból mięśniowy, dolegliwości dyspeptyczne, droga podania, inhalacja parowa, niestrawność, olejek cytronelowy, opatrunek okluzyjny, płukanie gardła, podanie doustne, podanie zewnętrzne, preparat Aromatol, przedawkowanie, przeziębienie, reakcja nadwrażliwości, ukąszenie owadów, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranigast Max 150 mg
Ranigast MAX to preparat zawierający 150 mg ranitydyny (168 mg ranitydyny chlorowodorku) w tabletce powlekanej, przeznaczony do doraźnego leczenia dolegliwości dyspeptycznych u pacjentów powyżej 16 roku życia. Standardowa dawka wynosi 150 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 150 mg dwa razy na dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki 300 mg na dobę. Terapia nie powinna trwać dłużej niż 2 tygodnie; brak poprawy po tym czasie wymaga ponownej oceny diagnostycznej. Tabletki należy połykać w całości, bez dzielenia czy żucia, co jest istotne dla zachowania właściwej farmakokinetyki leku.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek mięty pieprzowej – Dawkowanie i sposób podawania
Olejek mięty pieprzowej (Menthae piperitae aetheroleum) jest składnikiem preparatu Amol, występującym w stężeniu 2,40 mg/g, stosowanym zarówno zewnętrznie, jak i doustnie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. W przypadku dolegliwości takich jak przeziębienie, bóle głowy czy mięśni, zaleca się miejscowe nacieranie niewielką ilością nierozcieńczonego preparatu kilka razy na dobę. Przy ukąszeniach owadów miejsce należy przetrzeć wacikiem nasączonym produktem. W dolegliwościach dyspeptycznych olejek podaje się doustnie w dawce 10-15 kropli, maksymalnie do 3 razy na dobę, rozpuszczonych w płynie lub z cukrem, stosując preparat doraźnie. Nie zaleca się stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym ani w formie okładów ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i działań niepożądanych.
alergia, aplikacja doustna, ból głowy, ból mięśniowy, dolegliwości dyspeptyczne, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, etanol, okład, olejek mięty pieprzowej, opatrunek okluzyjny, postać farmaceutyczna, preparat złożony, przeziębienie, ukąszenie owada, uzależnienie od alkoholu, wskazanie terapeutyczne, wywiad medyczny