farmakokinetyka klozapiny
Farmakokinetyka klozapiny obejmuje proces wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego atypowego leku przeciwpsychotycznego. Klozapina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak biodostępność wynosi tylko około 50-60% z powodu efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 2-3 godzinach od podania.
Lek w znacznym stopniu (95%) wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami. Klozapina ma dużą objętość dystrybucji (około 5 l/kg), co wskazuje na jej zdolność do kumulacji w tkankach. Przenika przez barierę krew-mózg, co warunkuje jej działanie przeciwpsychotyczne, a także przez łożysko i do mleka matki.
Metabolizm klozapiny zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, zwłaszcza CYP1A2, CYP3A4 i CYP2D6. Głównymi metabolitami są N-demetyloklozapina (norklozapina), która wykazuje pewną aktywność farmakologiczną, oraz klozapino-N-tlenek. Warto zaznaczyć, że palenie tytoniu indukuje CYP1A2, co może prowadzić do obniżenia stężenia klozapiny w osoczu.
Eliminacja klozapiny charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym około 12 godzin, który może być dłuższy po wielokrotnym podaniu. Wydalanie zachodzi głównie z moczem (50%) i kałem (30%), głównie w postaci metabolitów. Zmienność osobnicza w farmakokinetyce klozapiny jest znaczna, co uzasadnia monitorowanie stężenia leku w osoczu podczas terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Klozapina – Przedawkowanie
Przedawkowanie klozapiny stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się wysoką śmiertelnością około 12%, głównie z powodu niewydolności serca i zachłystowego zapalenia płuc przy dawkach >2000 mg. U dorosłych nieleczonych wcześniej klozapiną dawki już od 400 mg mogą indukować ciężkie stany śpiączkowe, a w populacji pediatrycznej dawki 50-200 mg wywołują silną sedację lub śpiączkę, choć bez zgonów. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum: neurologiczne (senność, śpiączka, drgawki), psychiatryczne (splątanie, majaczenie), wegetatywne (nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie, arytmie) oraz oddechowe (niewydolność oddechowa, zachłystowe zapalenie płuc). W literaturze opisano także przypadki przeżycia po dawkach przekraczających 10 000 mg, co wskazuje na zmienną indywidualną reakcję na toksyczność klozapiny.
adrenalina, arefleksja, arytmia serca, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawki, duszność, farmakokinetyka klozapiny, hemodializa, hiperrefleksja, lek wazopresyjny, letarg, majaczenie, metoda nerkozastępcza, mydriaza, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, objawy pozapiramidowe, odwrotność efektu presyjnego, omamy, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie klozapiny, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, sedacja, ślinotok, śpiączka, splątanie, stan śpiączkowy, węgiel aktywny, zaburzenia termoregulacji, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ayupil 25 mg
Klozapina, substancja czynna leku Ayupil, charakteryzuje się wysokim wchłanianiem z przewodu pokarmowego na poziomie 90-95%, niezależnym od obecności pokarmu, co ułatwia stosowanie preparatu. Bezwzględna biodostępność wynosi 50-60% z powodu umiarkowanego efektu pierwszego przejścia. Maksymalne stężenia we krwi osiągane są średnio po 2,1 godzinie (zakres 0,4-4,2 h) przy standardowym dawkowaniu dwa razy na dobę. Objętość dystrybucji wynosi 1,6 l/kg, a klozapina wiąże się z białkami osocza w 95%, co ma znaczenie przy potencjalnych interakcjach lekowych. Metabolizm zachodzi głównie przez enzymy CYP1A2, CYP3A4, a w mniejszym stopniu CYP2C19 i CYP2D6, z wytworzeniem jedynie jednego aktywnego metabolitu demetylowego o słabszym i krótszym działaniu niż lek macierzysty.
AUC, białka osocza, biodostępność bezwzględna, biotransformacja leku, Cmax, Cmin, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, enzym CYP1A2, enzym CYP2C19, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, farmakokinetyka klozapiny, klozapina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewód pokarmowy, schorzenia psychiczne, stan stacjonarny leku, stężenie maksymalne leku, zmienność międzyosobnicza