niedobór reduktazy NADH-methemoglobiny

Niedobór reduktazy NADH-methemoglobiny (znany również jako methemoglobinemia wrodzona typu I) to rzadkie zaburzenie genetyczne dziedziczone w sposób autosomalny recesywny. Jest spowodowane mutacją w genie CYB5R3 kodującym enzym reduktazę cytochromu b5, który odgrywa kluczową rolę w redukcji methemoglobiny do hemoglobiny.

W warunkach fizjologicznych, hemoglobina ulega spontanicznej oksydacji do methemoglobiny, w której żelazo znajduje się w formie Fe3+ zamiast Fe2+. Methemoglobina nie może przenosić tlenu, więc jej nadmiar prowadzi do hipoksji tkankowej. U zdrowych osób, reduktaza NADH-methemoglobiny utrzymuje poziom methemoglobiny poniżej 1% całkowitej hemoglobiny.

Klinicznie niedobór reduktazy NADH-methemoglobiny objawia się sinicą, która nie reaguje na podanie tlenu. Pacjenci z postacią typu I (erytrocytarną) zwykle nie mają innych objawów i dożywają normalnego wieku. Natomiast typ II (uogólniony) objawia się dodatkowo encefalopatią, opóźnieniem rozwoju i niepełnosprawnością intelektualną.

Diagnostyka opiera się na pomiarze poziomu methemoglobiny we krwi oraz aktywności enzymu reduktazy NADH-methemoglobiny. W leczeniu stosuje się błękit metylenowy w ostrych przypadkach, a w terapii przewlekłej – kwas askorbinowy jako donor elektronów w alternatywnym szlaku redukcji methemoglobiny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl