naglące nietrzymanie moczu

Naglące nietrzymanie moczu (NNM, ang. urge urinary incontinence) to rodzaj inkontynencji charakteryzujący się mimowolnym wyciekiem moczu poprzedzonym nagłym, trudnym do opanowania uczuciem parcia na mocz. Stanowi jeden z głównych objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego (OAB – Overactive Bladder).

Patofizjologia NNM związana jest z nadmierną aktywnością mięśnia wypieracza pęcherza moczowego, co prowadzi do niekontrolowanych skurczów podczas fazy napełniania pęcherza. Przyczyny mogą być neurologiczne (udary, choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane) lub nieneurologiczne (zakażenia układu moczowego, przerost prostaty, zmiany zapalne, nowotwory).

Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, dzienniczek mikcji, badania urodynamiczne, cystoskopię oraz badania obrazowe. Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje modyfikację stylu życia (ograniczenie kofeiny, regularne oddawanie moczu), fizjoterapię dna miednicy, farmakoterapię (głównie leki antycholinergiczne i β3-adrenomimetyki), a w opornych przypadkach – metody zabiegowe, takie jak neuromodulacja czy podanie toksyny botulinowej do ściany pęcherza.

Naglące nietrzymanie moczu istotnie wpływa na jakość życia pacjentów, powodując ograniczenia w aktywności społecznej, zawodowej i seksualnej. Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie mogą znacząco poprawić funkcjonowanie chorych i zmniejszyć psychologiczne obciążenie związane z tą dolegliwością.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl