wypieracz pęcherza moczowego

Wypieracz pęcherza moczowego (łac. musculus detrusor vesicae) to główna warstwa mięśniowa ściany pęcherza moczowego, składająca się z trzech warstw mięśni gładkich: zewnętrznej podłużnej, środkowej okrężnej i wewnętrznej podłużnej. Mięsień ten odpowiada za skurcz pęcherza podczas mikcji, umożliwiając opróżnienie moczu.

Wypieracz pęcherza moczowego jest unerwiony przez autonomiczny układ nerwowy – włókna przywspółczulne (nerw miedniczny) pobudzają skurcz wypieracza, natomiast włókna współczulne (nerw podbrzuszny) powodują jego relaksację. Prawidłowa funkcja wypieracza zależy od koordynacji z czynnością zwieracza cewki moczowej, co zapewnia kontrolowane oddawanie moczu.

Dysfunkcje wypieracza pęcherza moczowego obejmują nadreaktywność (overactive bladder – OAB), niedoczynność oraz dyssynergię wypieraczowo-zwieraczową. Nadreaktywność wypieracza charakteryzuje się mimowolnymi skurczami podczas napełniania pęcherza, co prowadzi do częstomoczu, parć naglących i nietrzymania moczu. Diagnostyka zaburzeń wypieracza obejmuje badanie urodynamiczne, cystometrię oraz EMG.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl