Przedawkowanie
Bromek tiotropiowy

Bromek tiotropiowy, stosowany głównie w leczeniu POChP, wykazuje działanie przeciwcholinergiczne poprzez blokadę receptorów muskarynowych. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do nasilenia efektów farmakologicznych, manifestujących się głównie suchością błony śluzowej jamy ustnej (obserwowaną przy dawkach ≥170 µg/dobę przez 7 dni) oraz zaburzeniami akomodacji przy dawkach jednorazowych przekraczających 340 µg. W badaniach klinicznych u zdrowych ochotników oraz pacjentów z POChP stosujących dawki do 340 µg jednorazowo i do 170 µg/dobę przez 7 dni, a także do 43 µg/dobę przez 4 tygodnie, nie odnotowano istotnych działań niepożądanych poza suchością jamy ustnej. Dodatkowo, niska biodostępność bromku tiotropiowego po podaniu doustnym ogranicza ryzyko ciężkiego zatrucia w przypadku przypadkowego spożycia kapsułek.

Przedawkowanie bromku tiotropiowego

Bromek tiotropiowy jest substancją czynną o właściwościach przeciwcholinergicznych, stosowaną głównie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Produkty lecznicze zawierające tę substancję (Acopair, Braltus, Ontipria, Srivasso) są dostępne w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych. W praktyce klinicznej istotne jest zrozumienie potencjalnych zagrożeń związanych z przedawkowaniem tej substancji.1 2 3 4

Mechanizm przedawkowania

Przedawkowanie bromku tiotropiowego wiąże się przede wszystkim z nasileniem jego działania farmakologicznego. Jako lek przeciwcholinergiczny, w nadmiernych dawkach może powodować spotęgowanie efektów blokady receptorów muskarynowych, co prowadzi do charakterystycznych objawów przedmiotowych i podmiotowych. Manifestacja kliniczna przedawkowania zależy głównie od drogi podania oraz wielkości zastosowanej dawki.5 6

Badania kliniczne dotyczące przedawkowania

Dostępne dane z badań klinicznych dostarczają cennych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania bromku tiotropiowego w dawkach przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne. W badaniach przeprowadzonych wśród zdrowych ochotników po jednorazowym podaniu wziewnym nawet do 340 mikrogramów bromku tiotropiowego nie zaobserwowano działań niepożądanych związanych z ogólnoustrojowym działaniem przeciwcholinergicznym.7 8 9 10

W badaniach z zastosowaniem wielokrotnych dawek u zdrowych ochotników, przy dawkowaniu do 170 mikrogramów bromku tiotropiowego na dobę przez okres 7 dni, nie zanotowano istotnych działań niepożądanych, za wyjątkiem suchości błony śluzowej jamy ustnej.11 12 13 14

Również w populacji pacjentów z POChP, przy stosowaniu maksymalnej dawki dobowej 43 mikrogramów bromku tiotropiowego przez cztery tygodnie, nie odnotowano znaczących działań niepożądanych.15 16 17 18

Ryzyko zatrucia doustnego

Warto zaznaczyć, że ostre zatrucie po nieumyślnym spożyciu doustnym bromku tiotropiowego w kapsułkach jest mało prawdopodobne. Jest to związane z niską biodostępnością substancji po podaniu doustnym, co znacząco ogranicza możliwość wystąpienia ciężkich objawów toksycznych przy tej drodze ekspozycji.19 20 21 22

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie bromku tiotropiowego może prowadzić do wystąpienia zespołu objawów charakterystycznych dla nasilonego działania przeciwcholinergicznego. Na podstawie dostępnych danych klinicznych, ze szczególnym uwzględnieniem badań prowadzonych z zastosowaniem zwiększonych dawek tej substancji, można wyodrębnić potencjalne objawy przedawkowania.23 24

Objaw przedawkowania Opis Dawka, przy której zaobserwowano objaw
Suchość błony śluzowej jamy ustnej Najczęściej obserwowany objaw, związany z blokadą wydzielania śliny poprzez receptory muskarynowe w gruczołach ślinowych Od 170 mikrogramów/dobę przez 7 dni
Zaburzenia akomodacji Trudności z dostosowaniem ostrości widzenia, szczególnie do bliży, spowodowane porażeniem mięśnia rzęskowego Może wystąpić przy dawkach przekraczających 340 mikrogramów jednorazowo
Tachykardia Przyspieszenie akcji serca, związane z blokowaniem przywspółczulnego wpływu na węzeł zatokowo-przedsionkowy Nie zaobserwowano nawet przy dawkach do 340 mikrogramów jednorazowo w badaniach klinicznych
Zatrzymanie moczu Trudności w oddawaniu moczu, spowodowane zmniejszonym napięciem wypieracza pęcherza moczowego i zwiększonym napięciem zwieracza cewki moczowej Nie zaobserwowano nawet przy dawkach do 340 mikrogramów jednorazowo w badaniach klinicznych
Rozszerzenie źrenic (mydriasis) Poszerzenie źrenic z osłabieniem reakcji na światło, związane z blokowaniem receptorów muskarynowych w mięśniu zwieraczu źrenicy Nie zaobserwowano nawet przy dawkach do 340 mikrogramów jednorazowo w badaniach klinicznych
Zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego Może prowadzić do zaostrzenia jaskry z zamkniętym kątem u predysponowanych pacjentów Nie zaobserwowano nawet przy dawkach do 340 mikrogramów jednorazowo w badaniach klinicznych
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Obejmujące zmniejszoną perystaltykę i zaparcia jako efekt zmniejszonego napięcia mięśniówki przewodu pokarmowego Nie zaobserwowano nawet przy dawkach do 340 mikrogramów jednorazowo w badaniach klinicznych

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania bromku tiotropiowego powinno być ukierunkowane na zniesienie objawów przeciwcholinergicznych. W przypadku poważnego przedawkowania zaleca się monitorowanie funkcji życiowych pacjenta oraz wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego. Szczególną uwagę należy zwrócić na parametry sercowo-naczyniowe, funkcje oddechowe oraz równowagę wodno-elektrolitową.25 26

W ciężkich przypadkach przedawkowania drogą wziewną można rozważyć zastosowanie inhibitorów cholinesterazy, takich jak fizostygmina lub neostygmina, działających antagonistycznie w stosunku do efektów przeciwcholinergicznych. Jednak należy pamiętać, że te leki same mogą wywołać poważne działania niepożądane, dlatego ich stosowanie powinno być ograniczone do sytuacji klinicznych tego wymagających.27

Wnioski kliniczne

Na podstawie dostępnych danych z badań klinicznych można stwierdzić, że bromek tiotropiowy charakteryzuje się relatywnie szerokim marginesem bezpieczeństwa. Nawet przy stosowaniu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne, zarówno w przypadku pojedynczej ekspozycji (do 340 mikrogramów), jak i przewlekłego stosowania (do 170 mikrogramów/dobę), nie obserwowano poważnych działań niepożądanych, z wyjątkiem suchości błony śluzowej jamy ustnej.28 29

Dodatkowo, ryzyko zatrucia po przypadkowym spożyciu doustnym jest minimalne ze względu na niską biodostępność substancji przy tej drodze podania. Niemniej jednak, w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania, szczególnie u pacjentów ze współistniejącymi schorzeniami, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne.30 31 32 33

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl