mydriasis
Mydriasis to stan nadmiernego rozszerzenia źrenicy oka, który może wystąpić fizjologicznie lub patologicznie. Fizjologiczne rozszerzenie źrenic obserwuje się w warunkach niskiego oświetlenia, przy pobudzeniu emocjonalnym oraz w odpowiedzi na stymulację adrenergiczną. Patologiczna mydriasis może być spowodowana uszkodzeniem nerwu okoruchowego (III), stosowaniem leków przeciwcholinergicznych lub agonistów receptorów alfa-adrenergicznych, a także urazem oka.
W diagnostyce różnicowej mydriasis należy uwzględnić jednostronne porażenie nerwu III, które zazwyczaj towarzyszy innym objawom, takim jak opadanie powieki i zaburzenia ruchomości gałki ocznej. Istotne znaczenie ma także rozszerzenie źrenic spowodowane lekami (m.in. atropiną, tropikamidą, adrenaliną), jak również mydriasis w przebiegu jaskry z zamkniętym kątem przesączania, która stanowi stan nagły w okulistyce.
Diagnostyka mydriasis obejmuje badanie reakcji źrenic na światło, ocenę ostrości wzroku, pomiar ciśnienia śródgałkowego oraz badanie dna oka. W przypadkach niejednoznacznych może być konieczne wykonanie neuroobrazowania (TK lub MRI) w celu wykluczenia patologii ośrodkowego układu nerwowego, takich jak krwawienie podpajęczynówkowe, tętniak lub guz mózgu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Akineton SR 4 mg 4 mg
Stosowanie leku Akineton SR (biperyden chlorowodorek 4 mg) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie na początku terapii lub przy szybkim zwiększaniu dawek. Działania te obejmują zaburzenia układu nerwowego (uczucie zmęczenia, zawroty głowy, zaburzenia pamięci – rzadko; bóle głowy, dyskinezy, ataksja, zaburzenia mowy, zwiększona skłonność do drgawek – bardzo rzadko), zaburzenia psychiczne (eksytacja, pobudzenie, lęk, dezorientacja, zespoły deliryczne, omamy, bezsenność – rzadko), a także zaburzenia snu REM (wydłużenie czasu do fazy REM i zmniejszenie jej udziału). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię (rzadko) i bradykardię (bardzo rzadko), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca. Ponadto, lek może powodować suchość błon śluzowych, nudności, zaparcia, zmniejszenie potliwości, zaburzenia akomodacji i rozszerzenie źrenic, co może prowadzić do jaskry z zamkniętym kątem przesączania – konieczne jest monitorowanie ciśnienia wewnątrzgałkowego.
anhidroza, ataksja, bezsenność, biperyden, ból głowy, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drżenie mięśniowe, dyskineza, faza REM, funkcje poznawcze, gruczolak prostaty, jaskra z zamkniętym kątem, mydriasis, nadwrażliwość, napad padaczkowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka alergiczna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia termoregulacji, zapalenie przyusznicy, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół deliryczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aviomarin 50 mg
Przedawkowanie dimenhydraminy, substancji czynnej leku Aviomarin, występuje przy dawce toksycznej około 25 mg/kg masy ciała i prowadzi do zespołu cholinolitycznego z objawami zarówno ośrodkowymi, jak i obwodowymi. Pierwsze symptomy pojawiają się w ciągu 30 minut do 2 godzin i obejmują bóle głowy, zawroty, senność oraz narastające zmęczenie. W dalszym przebiegu obserwuje się świąd skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych i źrenic (mydriasis) ze zwolnioną reakcją na światło, porażenie akomodacji, oczopląs, osłabienie siły mięśniowej i odruchów ścięgnistych oraz zatrzymanie moczu. Zaburzenia hemodynamiczne manifestują się tachykardią oraz zmiennością ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub hipotensja), co wymaga ciągłego monitorowania parametrów życiowych.
ataksja, Aviomarin, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, dimenhydramina, dyzartria, hipotensja, leczenie objawowe, mydriasis, nadciśnienie, napad drgawkowy, nystagmus, objaw toksyczny, odruchy ścięgniste, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, porażenie akomodacji, receptory muskarynowe, śpiączka, tachykardia, wazodilatacja, zaburzenia orientacji, zaburzenia OUN, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół cholinolityczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Buscopan forte 20 mg
Hioscyny butylobromek, substancja czynna Buscopan Forte, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z LD50 po podaniu doustnym wynoszącym 1000-3000 mg/kg u myszy, 1040-3300 mg/kg u szczurów oraz 600 mg/kg u psów, natomiast po podaniu dożylnym LD50 jest znacznie niższe: 10-23 mg/kg u myszy i 18 mg/kg u szczurów. Objawy toksyczności obejmują ataksję, obniżone napięcie mięśni, drżenia, drgawki, a u psów także mydriasis, suchość błon śluzowych i tachykardię. W badaniach przewlekłych NOAEL ustalono na poziomie 500 mg/kg (4 tygodnie, szczury, doustnie) oraz 30 mg/kg (39 tygodni, psy, doustnie). Dawki powyżej tych wartości powodowały hamowanie czynności przewodu pokarmowego, zaparcia oraz zgony. W badaniach dożylnych i domięśniowych obserwowano objawy toksyczne zależne od dawki, w tym drgawki i śmiertelność przy dawkach ≥9 mg/kg dożylnie oraz uszkodzenia mięśni przy dawkach domięśniowych ≥10 mg/kg.
aberracja chromosomalna, ataksja, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie kliniczno-chemiczne, drgawka, działanie teratogenne, hioscyna butylobromek, hipotonia mięśniowa, martwica, mydriasis, nabłonek łożyska, NOAEL, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ślinotok, suchość błon śluzowych, tachykardia, test Amesa, test mikrojądrowy szpiku kostnego, toksyczność ostra, zaparcie, zatrzymanie oddechu - Leksykon substancji czynnych
Etylefryna – Przeciwwskazania stosowania
Etylefryna, substancja czynna preparatu Effortil, jest sympatykomimetykiem o szerokim spektrum działania, jednak jej stosowanie jest obarczone licznymi przeciwwskazaniami. Bezwzględnie nie powinna być podawana pacjentom z nadwrażliwością na chlorowodorek etylefryny lub substancje pomocnicze, w tym parahydroksybenzoesany i pirosiarczyn sodu, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Wskazane jest unikanie leku u chorych z nadciśnieniem tętniczym, chorobą wieńcową, zdekompensowaną niewydolnością serca, kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu komory lewej oraz zwężeniem zastawek serca lub dużych tętnic, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia stanu klinicznego. Ponadto, etylefryna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz rozrostem gruczołu krokowego z zaleganiem moczu, gdzie może nasilać objawy tych schorzeń. Preparat zawiera 0,24 mg sodu w 1 ml (około 15 kropli), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
arytmia, chlorowodorek etylefryny, choroba wieńcowa, dieta niskosodowa, działanie presyjne, działanie sympatykomimetyczne, etylefryna, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kardiomiopatia przerostowa, katecholamina, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwienie mięśnia sercowego, ostry napad jaskry, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pheochromocytoma, pierwszy trymestr ciąży, pirosiarczyn sodu, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, reakcja nadwrażliwości, receptor α-adrenergiczny, tyreotoksykoza, zaleganie moczu, zatrzymanie moczu, zdekompensowana niewydolność serca, zwężenie zastawek serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Krople walerianowe –
Przedawkowanie kropli walerianowych, zawierających nalewkę z korzenia kozłka lekarskiego oraz 64-68% V/V etanolu, może prowadzić do zespołu objawów klinicznych wynikających zarówno z działania substancji roślinnej, jak i toksyczności alkoholu. Dawka około 20 g korzenia (odpowiadająca 110 ml preparatu) wywołuje objawy takie jak zmęczenie, skurczowe bóle brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Objawy te mają charakter przejściowy i zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od spożycia nadmiernej dawki.
drżenie rąk, etanol, korzeń kozłka lekarskiego, krople walerianowe, leczenie objawowe, mydriasis, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, rozszerzenie źrenic, skurczowy ból brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie mowy, zaburzenie równowagi, zatrucie alkoholowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Efektan 25 mg/5 ml
Lek Efektan, zawierający 25 mg dimenhydraminy w 5 ml roztworu doustnego, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dimenhydraminę lub składniki pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (814,34 mg/saszetka) i sacharoza (2000 mg/saszetka). Nie należy go stosować w ostrym napadzie astmy ze względu na działanie antycholinergiczne, które może pogorszyć odkrztuszanie wydzieliny oskrzelowej. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u chorych z jaskrą z wąskim kątem przesączania, guzem chromochłonnym, porfirią, przerostem gruczołu krokowego z zaleganiem moczu oraz padaczką, ze względu na ryzyko zaostrzenia tych schorzeń lub wywołania powikłań, takich jak przełom nadciśnieniowy czy obniżenie progu drgawkowego.
biosynteza hemu, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dimenhydramina, dyspnea, działanie antycholinergiczne, glikol propylenowy, guz chromochłonny, jaskra wąskokątna, komórki chromochłonne nadnerczy, lek przeciwhistaminowy I generacji, lek przeciwhistaminowy II generacji, mydriasis, napad padaczkowy, ostry atak porfirii, ostry napad astmy, padaczka, porfiria, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, wydzielina oskrzelowa, zaleganie moczu, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venlafaxine Actavis 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, manifestując się szerokim spektrum objawów klinicznych, w tym tachykardią (>100 uderzeń/min), zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki, nasilonymi przy dawkach >1000 mg), rozszerzeniem źrenic, drgawkami (częściej przy dawkach >1500 mg), wymiotami oraz charakterystycznymi zmianami w EKG, takimi jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS (częściej przy dawkach >2000 mg) i tachykardia komorowa. Dodatkowo obserwuje się bradykardię, niedociśnienie tętnicze (często przy dawkach >2000 mg), hipoglikemię oraz zawroty głowy. Ciężkie zatrucie, definiowane jako dawka około 3 gramów u dorosłych, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny w porównaniu do leków z grupy SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, leczenie zatruć, mydriasis, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zmiany elektrokardiograficzne - Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka – Przedawkowanie
Korzeń kozłka (Valeriana officinalis L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Krople żołądkowe Amara, Neospasmina oraz Nervomix Forte. Próg toksyczności korzenia kozłka wynosi około 20 g, co odpowiada przyjęciu około 400 g Kropli żołądkowych Amara lub 177,7 ml syropu Neospasmina. Objawy przedawkowania obejmują nadmierną senność, osłabienie, skurczowy ból brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, drżenie rąk, zawroty głowy, nudności, biegunkę oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Wszystkie te symptomy mają charakter przejściowy i zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od momentu przedawkowania. Warto zwrócić uwagę, że preparaty zawierające korzeń kozłka mogą zawierać alkohol etylowy w stężeniu 65-72% (V/V) w Kroplach żołądkowych Amara oraz do 10% (V/V) w Neospasminie, co może wpływać na nasilenie objawów toksycznych.
biegunka, dawka toksyczna, drgawki, drżenie rąk, korzeń kozłka, Krople żołądkowe Amara, mydriasis, Neospasmina, Nervomix Forte, nudności, objawy gastroenterologiczne, objawy neurotoksyczne, przedawkowanie, reakcja fototoksyczna, reakcja fotouczulająca, skurczowy ból brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zawroty głowy, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Buscopan 10 mg
Butylobromek hioscyny, substancja czynna leku Buscopan, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z LD50 po podaniu doustnym wynoszącym 1000-3300 mg/kg m.c. u myszy i szczurów oraz 600 mg/kg m.c. u psów, natomiast po podaniu dożylnym LD50 spada do 10-23 mg/kg m.c. u myszy i 18 mg/kg m.c. u szczurów. Objawy toksyczności obejmują ataksję, zmniejszone napięcie mięśni, drżenia i drgawki u myszy oraz mydriasis, suchość błon śluzowych i tachykardię u psów. W badaniach przewlekłych NOAEL ustalono na poziomie 500 mg/kg m.c. (4 tygodnie, szczury), 200 mg/kg m.c. (26 tygodni, szczury) oraz 30 mg/kg m.c. (39 tygodni, psy). Wyższe dawki powodowały hamowanie czynności przewodu pokarmowego, zaparcia, śmiertelność oraz objawy neurologiczne. Miejscowa tolerancja była dobra, choć przy podaniu domięśniowym dawki ≥10 mg/kg m.c. obserwowano uszkodzenia mięśni w miejscu iniekcji.
aberracja chromosomalna, ataksja, badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, butylobromek hioscyny, dawka śmiertelna 50, drgawki, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hipotonia mięśniowa, kserostomia, mutacja genowa, mutagenność, mydriasis, nabłonek łożyska, ognisko martwicze, podanie domięśniowe, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, poziom dawkowania bez obserwowanego działania niepożądanego, szpik kostny, tachykardia, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, zaparcie, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cholitol –
Przedawkowanie leku CHOLITOL, zawierającego Belladonnae tinctura oraz 58-63% V/V etanolu, może prowadzić do objawów atropinopodobnych wynikających z blokady receptorów muskarynowych. Przy dawce co najmniej dziesięciokrotnie przekraczającej zalecaną obserwuje się suchość w ustach, zmniejszenie wydzielania potu i soku żołądkowego, rozszerzenie źrenic (mydriasis), tachykardię, trudności w oddawaniu moczu, a także objawy ośrodkowe takie jak halucynacje i drgawki. Hipertermia powyżej 39°C jest szczególnie niebezpieczna, zwłaszcza w wysokich temperaturach otoczenia, ze względu na zahamowanie pocenia. Objawy te nasilają się wraz ze wzrostem dawki i mogą stanowić zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z jaskrą, przerostem prostaty, chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób w podeszłym wieku.
alkaloidy tropanowe, blokada receptorów muskarynowych, częstoskurcz zatokowy, fizostygmina, halucynacja, hipertermia, jaskra z wąskim kątem przesączania, leczenie przeciwdrgawkowe, mydriasis, nalewka z pokrzyku wilczej jagody, napad drgawkowy grand mal, objawy atropinopodobne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przerost prostaty, retencja moczu, suchość jamy ustnej, węgiel aktywowany, zaburzenie akomodacji, zahamowanie wydzielania potu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alventa 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, dostępnej w preparacie Alventa w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, stanowi poważne zagrożenie życia, szczególnie przy dawkach przekraczających 3 g (np. 20 kapsułek 150 mg). Objawy zatrucia obejmują tachykardię (>1,5 g), wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, zaburzenia rytmu serca (tachykardia komorowa, bradykardia) przy dawkach >3 g, a także zaburzenia neurologiczne od senności do śpiączki (>4 g), drgawki oporne na leczenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, hipoglikemię i niedociśnienie tętnicze. Wymioty mogą wystąpić nawet przy niższych dawkach. Ryzyko zgonu jest wyższe niż przy przedawkowaniu SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych, co może być związane z profilem pacjentów leczonych wenlafaksyną.
antidotum, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, chlorowodorek wenlafaksyny, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, leczenie przeciwdrgawkowe, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriasis, niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – CetAlergin 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny (CetAlergin) występuje przy dawkach co najmniej 5-krotnie przekraczających zalecaną dawkę dobową i objawia się głównie zaburzeniami neurologicznymi (splątanie, zawroty głowy, senność, osłupienie, niepokój ruchowy, drżenie), krążeniowymi (tachykardia) oraz działaniem przeciwcholinergicznym (rozszerzenie źrenic, zatrzymanie moczu). Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka) i skóry (świąd). Objawy te wynikają z nasilonego działania farmakologicznego leku przy jego zwiększonym stężeniu w organizmie.
cetyryzyna dichlorowodorek, cewnikowanie pęcherza moczowego, dezorientacja, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, funkcja oddechowa, hemodializa, mydriasis, niepokój ruchowy, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, rozszerzenie źrenic, sedacja, splątanie, tachykardia, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Velaxin ER, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g i wyższych. Objawy zatrucia obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, rozszerzenie źrenic, drgawki, wymioty oraz zmiany w EKG takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS. Występują również groźne zaburzenia rytmu serca, w tym tachykardia komorowa, a także bradykardia, niedociśnienie i hipoglikemia. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny w porównaniu do SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa, co komplikuje ocenę toksyczności leku.
antidotum, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, intoksykacja, mydriasis, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zawrót głowy, zmiany w EKG - Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Przedawkowanie
Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) jest powszechnie stosowanym środkiem uspokajającym i nasennym o dobrym profilu bezpieczeństwa. Potencjalnie toksyczna dawka wynosi około 20 g korzenia, co odpowiada różnym ilościom preparatów dostępnych na rynku (np. 6-7 tabletek Baldivian Noc, 110 ml Kropli walerianowych). Przedawkowanie zwykle przebiega łagodnie, z objawami takimi jak zmęczenie, skurcze brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie rąk, rozszerzenie źrenic, a rzadziej zaburzenia rytmu serca czy spowolnienie perystaltyki. Objawy ustępują zwykle samoistnie w ciągu 24 godzin. Należy jednak uwzględnić ryzyko intoksykacji etanolem, gdyż wiele preparatów, zwłaszcza krople i nalewki, zawiera wysokie stężenia alkoholu (np. 62,7-69,3% V/V w Kroplach walerianowych). W preparatach złożonych możliwe są dodatkowe objawy wynikające z innych substancji aktywnych, np. atropinopodobne po nalewce z pokrzyku wilczej jagody czy działanie przeczyszczające po sorbitolu.
arytmia, dawka toksyczna, drżenie rąk, duszność, działanie nasenne, działanie uspokajające, halucynacje, hipertermia, intoksykacja alkoholowa, kozłek lekarski, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, motoryka przewodu pokarmowego, mydriasis, ostra intoksykacja alkoholowa, perystaltyka, pokrzyk wilcza jagoda, praktyka kliniczna, przedawkowanie kozłka lekarskiego, rozszerzenie źrenicy, skurcz jamy brzusznej, spłycenie oddechu, symptomatologia, trudności w oddychaniu, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Axyven 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny (chlorowodorku), substancji czynnej leku Axyven, stanowi poważny stan kliniczny, szczególnie po spożyciu około 3 g substancji u dorosłych. Przedawkowanie wiąże się z ryzykiem ciężkich objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, bradykardia, tachykardia komorowa, wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, rozszerzenie źrenic). Dodatkowo obserwuje się objawy takie jak wymioty, niedociśnienie, hipoglikemia (wymagająca monitorowania glikemii) i zawroty głowy. Przedawkowanie wenlafaksyny jest związane z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do leków z grupy SSRI, choć mniejszym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
antidotum, arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawki, działanie serotoninergiczne, hemoperfuzja, hipoglikemia, hipoperfuzja narządów, kardiotoksyczność, lek przeciwdepresyjny SSRI, mydriasis, niedociśnienie, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie świadomości, zachłyśnięcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scavertin 3 mg
Przedkliniczne badania toksyczności iwermektyny wykazały, że po podaniu pojedynczej wysokiej dawki obserwuje się neurotoksyczne efekty u myszy, szczurów, psów oraz małp, obejmujące rozszerzenie źrenic, drżenie, ataksję oraz wymioty (u małp). Efekty te występują wyłącznie przy dużych dawkach. W badaniach wielokrotnych dawek stwierdzono teratogenne działanie iwermektyny u myszy, szczurów i królików, manifestujące się wadami rozwojowymi płodów, w tym rozszczepem podniebienia, przy dawkach zbliżonych lub równych dawkom toksycznym dla samic. Ocena genotoksyczności in vitro (test Amesa i test na komórkach TK myszy) nie wykazała właściwości mutagennych, jednak brak jest badań in vivo oraz danych dotyczących potencjalnej rakotwórczości.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie toksyczne, efekt neurologiczny, efekt teratogenny, ekotoksyczność, genotoksyczność, iwermektyna, mydriasis, ośrodkowy układ nerwowy, pojedyncza dawka, rakotwórczość, rozszczep podniebienia, środowisko wodne, test Amesa, test komórek chłoniaka myszy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, tremor, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oriven 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny (substancji czynnej leku Oriven) stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach przekraczających 3 g (około 20 kapsułek Oriven 150 mg). Toksyczność objawia się szerokim spektrum objawów, w tym tachykardią (>100/min), zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzeniem źrenic (mydriasis), drgawkami, wymiotami, zmianami w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), tachykardią komorową, bradykardią, niedociśnieniem, hipoglikemią oraz zawrotami głowy pochodzenia błędnikowego. Epidemiologicznie przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć mniejszym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co może być częściowo związane z wyższym obciążeniem czynnikami ryzyka samobójstwa u leczonych wenlafaksyną.
arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, hemoperfuzja, hipoglikemia, interwencja medyczna, kardiotoksyczność, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ośrodek toksykologiczny, ostre zatrucie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, toksyczność wenlafaksyny, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie kardiologiczne, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie świadomości, zawroty głowy błędnikowe, zmiany elektrokardiograficzne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Efrinol 1% 10 mg/g
Preparat Efrinol 1% zawiera chlorowodorek efedryny w stężeniu 10 mg/g (1 kropla zawiera 0,5 mg efedryny) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na efedrynę lub inne aminy sympatykomimetyczne oraz na substancje pomocnicze. Ze względu na działanie sympatykomimetyczne, które powoduje wzrost ciśnienia tętniczego i przyspieszenie akcji serca, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u chorych z nadciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu serca (zwłaszcza częstoskurczem napadowym), ostrą niewydolnością wieńcową, nadczynnością tarczycy oraz jaskrą z zamkniętym kątem przesączania. Stosowanie u tych pacjentów może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zawał mięśnia sercowego, przełom tarczycowy, ostry atak jaskry czy zaostrzenie niewydolności serca.
amina sympatykomimetyczna, chlorowodorek efedryny, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cyklopropan, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz napadowy, Efrinol, halotan, jaskra zamkniętego kąta, migotanie komór, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, ostra niewydolność wieńcowa, ostry atak jaskry, przełom tarczycowy, tachykardia, udar mózgu, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lafactin 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Lafactin, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami. Dawka około 3 g u dorosłych może prowadzić do ciężkiego zatrucia. Klinicznie obserwuje się szerokie spektrum objawów, w tym tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, rozszerzenie źrenic (mydriasis), drgawki, wymioty, zmiany w EKG (wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS), tachykardię komorową, bradykardię, niedociśnienie tętnicze, hipoglikemię oraz zawroty głowy. Przedawkowanie wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, choć niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co może być częściowo związane z obciążeniem czynnikami ryzyka samobójstwa u leczonych wenlafaksyną.
arytmia komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, eliminacja pozaustrojowa, hemoperfuzja, hipoglikemia, leczenie zatruć, monitorowanie elektrokardiograficzne, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zyrtec 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny, substancji czynnej leku Zyrtec (10 mg/tabletka), przy dawkach ≥ 50 mg (≥ 5-krotność zalecanej dawki dobowej) może wywołać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, zawroty głowy, zmęczenie, ból głowy, sedacja, senność, osłupienie, drżenie oraz niepokój ruchowy. Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka), sercowo-naczyniowego (tachykardia > 100 uderzeń/min), moczowego (zatrzymanie moczu), skóry (świąd) oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis) wskazujące na działanie przeciwcholinergiczne. Manifestacja kliniczna jest zmienna i zależy od indywidualnej reakcji pacjenta.
antidotum, biegunka, ból głowy, cetyryzyna dichlorowodorek, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, leczenie objawowe, mydriasis, niepokój ruchowy, objawy niepożądane, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozszerzenie źrenic, sedacja, senność, splątanie, świąd, tachykardia, właściwości farmakokinetyczne, zabiegi dializacyjne, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cholitol –
Lek Cholitol w postaci płynu doustnego zawiera nalewki ziołowe: Curcumae tinctura, Taraxaci succus, Valerianae tinctura, Menthae pip. tinctura, Cynarae tinctura oraz Belladonnae tinctura, z zawartością etanolu 58-63% (V/V). Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki preparatu. Ze względu na obecność alkaloidów tropanowych w nalewce z pokrzyku wilczej jagody (Belladonnae tinctura), lek jest przeciwwskazany u pacjentów z tachykardią, arytmią, jaskrą z wąskim kątem przesączania, przerostem gruczołu krokowego oraz schorzeniami układu pokarmowego takimi jak niedrożność dróg żółciowych, niedrożność jelit i kamica żółciowa. Alkaloidy te mogą nasilać zaburzenia rytmu serca, zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe, pogarszać odpływ moczu oraz maskować objawy niedrożności.
alkaloidy tropanowe, arytmia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, jaskra, jaskra z wąskim kątem, kamica żółciowa, karczoch, kolka żółciowa, kozłek lekarski, mięta pieprzowa, mniszek lekarski, mydriasis, nadwrażliwość na substancje czynne, nalewka z kurkumy, nalewka z pokrzyku, niedrożność dróg żółciowych, niedrożność jelit, pokrzyk wilcza jagoda, przerost prostaty, tachykardia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – ALLERTEC FOXILL 1 mg/g
Przedawkowanie dimetyndenu maleinianu stosowanego miejscowo w postaci żelu ALLERTEC FOXILL jest rzadkie przy prawidłowym stosowaniu, jednak przypadkowe spożycie, zwłaszcza u dzieci, może prowadzić do objawów przedawkowania leków przeciwhistaminowych H1. Objawy te różnią się w zależności od wieku: u dorosłych dominuje zahamowanie czynności OUN (senność, sedacja, spowolnienie psychoruchowe), natomiast u dzieci częściej występuje pobudzenie OUN (niepokój, niezborność ruchowa) oraz objawy przeciwmuskarynowe (mydriasis, suchość w jamie ustnej, zaczerwienienie twarzy). Dodatkowo mogą pojawić się halucynacje, skurcze toniczno-kloniczne, hipotensja, zatrzymanie moczu oraz gorączka. Produkt zawiera także benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/g) i glikol propylenowy (150 mg/g), które mogą nasilać objawy przy spożyciu większej ilości preparatu.
analeptyk, antagonista receptora histaminowego H1, chlorek benzalkoniowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dimetyndenu maleinian, glikol propylenowy, halucynacja, hipotensja, lek przeciwhistaminowy, lek wazopresyjny, mydriasis, niepokój psychoruchowy, niezborność ruchowa, objaw przeciwmuskarynowy, płukanie żołądka, pobudzenie OUN, skurcz toniczno-kloniczny, środek przeczyszczający, suchość jamy ustnej, węgiel aktywny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zahamowanie OUN, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Velaxin ER 150 mg 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z dawką około 3 g u osoby dorosłej wywołującą ciężkie zatrucie. Objawy kliniczne obejmują tachykardię (>100/min), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, rozszerzenie źrenic, drgawki (szczególnie przy dawkach >1,5-2 g), wymioty oraz zmiany w EKG takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS (zazwyczaj przy dawkach >2 g). Dodatkowo mogą wystąpić tachykardia komorowa, bradykardia, niedociśnienie, hipoglikemia i zawroty głowy. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu w porównaniu do SSRI, choć niższym niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, a współistnienie alkoholu lub innych leków zwiększa toksyczność. Epidemiologicznie pacjenci leczeni wenlafaksyną mają większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa, co komplikuje ocenę toksyczności leku w przedawkowaniu.
antidotum, arytmia, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie, ośrodek toksykologiczny, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zapis EKG, zawrót głowy, zespół objawów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Valdix Noc 400 mg
Przedawkowanie leku Valdix Noc, zawierającego 400 mg korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) na tabletkę, może prowadzić do wystąpienia objawów takich jak zmęczenie, skurcze w nadbrzuszu, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic. Dawka wywołująca te objawy to około 20 g korzenia kozłka, co odpowiada jednorazowemu przyjęciu 50 tabletek Valdix Noc 400 mg. Objawy te mają charakter łagodny i zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od przedawkowania.
drżenie rąk, fotowrażliwość, interakcje lekowe, korzeń kozłka, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, mydriasis, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie leku, rozszerzenie źrenic, skurcz nadbrzusza, ucisk w klatce piersiowej, układ pokarmowy, Valeriana officinalis, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venlafaxine Teva 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, szczególnie powyżej dawki około 3 gramów u dorosłych, stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, bradykardia, tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze, zmiany w EKG takie jak wydłużenie QT, blok odnogi pęczka Hisa, wydłużenie zespołu QRS), neurologicznego (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic) oraz przewodu pokarmowego (wymioty). Hipoglikemia również może wystąpić, co wymaga monitorowania glikemii. Ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny jest wyższe niż w przypadku leków z grupy SSRI, choć niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa, co komplikuje ocenę toksyczności leku.
blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, drgawki, działanie serotoninergiczne, hemoperfuzja, hipoglikemia, monitorowanie EKG, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, odtrutka, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, przedawkowanie wenlafaksyny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie zespołu QRS, wymuszona diureza, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrucie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Atropina – Przedawkowanie
Atropina, będąca alkaloidem tropanowym o działaniu przeciwcholinergicznym, może wywołać poważne zatrucie przy przedawkowaniu, z dawkami śmiertelnymi wynoszącymi około 100 mg u dorosłych oraz 10 mg, a nawet 2 mg u dzieci. Objawy zatrucia obejmują zarówno efekty obwodowe, takie jak suchość błon śluzowych, tachykardia, nadciśnienie, rozszerzenie źrenic (mydriasis), hipertermię i zatrzymanie moczu, jak i objawy ośrodkowego układu nerwowego (OUN), począwszy od pobudzenia (nerwowość, omamy, delirium) do depresji (senność, drgawki, śpiączka, niewydolność oddechowa i krążeniowa). Charakterystyczna jest duża zmienność indywidualna w odpowiedzi na atropinę, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza u dzieci i w przypadku preparatów okulistycznych, gdzie przedawkowanie może nastąpić przez nadmierne wchłonięcie do krążenia ogólnego lub przypadkowe spożycie.
alkaloid tropanowy, ataksja, atropinum sulfuricum, delirium, diplopia, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, fotofobia, hipertermia, inhibitor cholinoesterazy, mydriasis, neostygmina, niewydolność oddechowa, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie atropiny, retencja moczu, siarczan atropiny, śpiączka, tachykardia, toksyczność atropiny, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prefaxine 75 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej Prefaxine (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stanowi poważny stan kliniczny z objawami somatycznymi i neurologicznymi, takimi jak tachykardia, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki oraz wymioty. W EKG obserwuje się wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, wydłużenie zespołu QRS, tachykardię komorową i bradykardię. Dodatkowo mogą wystąpić niedociśnienie, zawroty głowy, a w najcięższych przypadkach zgon. Przedawkowanie wenlafaksyny wiąże się z wyższym ryzykiem zgonu niż w przypadku SSRI, lecz niższym niż trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa.
blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, drgawki, hemoperfuzja, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, monitorowanie EKG, mydriasis, napad drgawkowy, niedociśnienie, płukanie żołądka, Prefaxine, ryzyko samobójstwa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wydłużenie zespołu QRS, wymuszona diureza, zaburzenia świadomości, zmiany elektrokardiograficzne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Akineton 5 mg/ml
Lek Akineton (biperyden mleczan 5 mg/ml) stosowany do wstrzykiwań może wywoływać liczne działania niepożądane, szczególnie na początku terapii lub przy szybkim zwiększaniu dawek. Najistotniejsze klinicznie są objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie, lęk, dezorientacja, zespoły deliryczne i omamy, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami mózgowymi. Biperyden wpływa również na strukturę snu, skracając fazę REM. Rzadko obserwuje się zmęczenie, zawroty głowy, zaburzenia pamięci, a bardzo rzadko poważne zaburzenia neurologiczne (dyskinezy, ataksja, zaburzenia mowy) oraz zwiększoną skłonność do drgawek u predysponowanych pacjentów. W zakresie okulistyki mogą wystąpić zaburzenia akomodacji, rozszerzenie źrenic (mydriasis) i ryzyko jaskry z zamkniętym kątem przesączania, co wymaga monitorowania ciśnienia wewnątrzgałkowego.
ataksja, biperyden mleczan, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, drganie mięśni, dyskineza, działanie niepożądane, faza snu REM, gruczolak prostaty, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, lek cholinolityczny, mydriasis, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja nadwrażliwości, stan pobudzenia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, wysypka alergiczna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności mózgu, zaburzenie dróg moczowych, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie mowy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie pasożytnicze, zapalenie przyusznic, zatrzymanie moczu, zespół deliryczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scopolan 10 mg
Produkt leczniczy Scopolan w postaci czopków zawiera 10 mg hioscyny butylobromku i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według systemu MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (rumień, pieczenie, świąd, wysypka, pokrzywka) oraz zaburzenia żołądka i jelit (suchość w jamie ustnej, zaparcia) z częstością niezbyt częstą (1/1000 do <1/100). Tachykardia i hipotensja również występują niezbyt często, natomiast rzadko obserwuje się anurię oraz zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, mydriasis). Reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny mają częstość nieznaną, stanowiąc poważne zagrożenie dla życia.
anuria, działanie antycholinergiczne, hioscyna butylobromek, hipotensja, mięsień gładki, mydriasis, niewyraźne widzenie, perystaltyka jelit, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, receptor muskarynowy, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie akomodacji, zaburzenie widzenia, zaparcie - Leksykon chorób i schorzeń
Lęki nocne (parasomnia) – Patofizjologia i mechanizm
Lęki nocne to parasomnia występująca w fazach 3 i 4 snu non-REM, charakteryzująca się nagłym wybudzeniem w stanie przerażenia, często z krzykiem i płaczem, pojawiająca się zwykle w pierwszej jednej trzeciej nocy (90 minut do 3 godzin po zaśnięciu). Epizody te wiążą się z częściowym wybudzeniem i nadmierną aktywacją układu współczulnego (tachypnoe, tachykardia, mydriasis, diaphoresis), przy jednoczesnej dezaktywacji szlaku wzgórzowo-korowego. EEG podczas epizodu wykazuje rozlane, hipersynchroniczne fale delta oraz aktywność alfa i beta, a SPECT wskazuje na aktywację szlaku wzgórzowo-kręgowego. Patogeneza pozostaje nie do końca poznana, jednak dysfunkcja układu serotoninergicznego i wzgórza, a także niedojrzałość obwodów GABAergicznych i cholinergicznych, są istotnymi czynnikami. Lęki nocne mają silny komponent genetyczny, z wysoką częstością występowania w rodzinach, zwłaszcza w kontekście chodzenia przez sen i nocnej padaczki płata czołowego. Czynniki ryzyka obejmują zaburzenia oddychania podczas snu (np. obturacyjny bezdech senny), stres, brak snu, choroby oraz niektóre leki (benzodiazepiny, SSRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne).
benzodiazepiny, dysautonomia, elektroencefalografia, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, lek przeciwhistaminowy, mydriasis, neuroprzekaźniki, nocna padaczka płata czołowego, norepinefryna, obturacyjny bezdech senny, parasomnia, refluks żołądkowo-przełykowy, sen non-REM, sen wolnofalowy, SSRI, subluksacja, tachykardia, tachypnoe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ autonomiczny, układ GABAergiczny, układ serotoninergiczny, zaburzenia snu REM, zaburzenie przetwarzania sensorycznego, zespół niespokojnych nóg - Leksykon substancji czynnych
Melisa – Przedawkowanie
Melisa lekarska (Melissa officinalis L.) wykazuje relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa, a przypadki przedawkowania samej melisy są rzadkie i niecharakterystyczne. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach oraz danych klinicznych nie odnotowano specyficznych objawów toksyczności po podaniu melisy, także w preparacie Iberogast zawierającym wyciąg z liści melisy. Objawy przedawkowania obserwowane w praktyce klinicznej dotyczą głównie preparatów płynnych, w których rozpuszczalnikiem jest etanol, oraz preparatów złożonych zawierających korzeń kozłka (Valeriana officinalis). Dawki korzenia kozłka powyżej 20 g mogą wywoływać łagodne objawy takie jak zmęczenie, skurcze brzucha, zawroty głowy, drżenie rąk, rozszerzenie źrenic czy uczucie ucisku w klatce piersiowej, które ustępują zwykle w ciągu 24 godzin.
alkoholizm, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, choroba umysłowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drżenie rąk, działanie uspokajające, korzeń kozłka, leczenie podtrzymujące, melisa lekarska, mydriasis, nadwrażliwość na promieniowanie UV, nasilenie padaczki, padaczka, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, reakcja uczuleniowa na światło, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, rozszerzenie źrenic, skurcz brzucha, ucisk w klatce piersiowej, upośledzenie zdolności psychofizycznych, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie wątroby, uzależnienie od alkoholu, wyciąg z melisy, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cetigran 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny, substancji czynnej leku Cetigran, powyżej 50 mg (co stanowi co najmniej 5-krotność zalecanej dawki dobowej) może wywołać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, dezorientacja, zawroty głowy, zmęczenie, bóle głowy, sedacja, senność oraz osłupienie. Dodatkowo mogą wystąpić objawy przeciwcholinergiczne, w tym rozszerzenie źrenic (mydriasis), tachykardia (>100 uderzeń/min), zatrzymanie moczu, świąd, niepokój ruchowy oraz drżenie mięśni. Inne objawy to biegunka i ogólne złe samopoczucie. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania stanu pacjenta.
biegunka, cetyryzyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, mydriasis, niepokój ruchowy, objawy przeciwcholinergiczne, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozszerzenie źrenic, sedacja, splątanie, świąd, tachykardia, toksyczność leku, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal Retard 200 200 mg
Tramal Retard 200 zawiera tramadol chlorowodorek w dawce 200 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęstsze działania niepożądane to nudności i zawroty głowy, występujące u ≥10% pacjentów. Zaburzenia ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy (≥1/10), bóle głowy i senność (≥1/100 do <1/10), są powszechne. Rzadziej obserwuje się drgawki, parestezje, zaburzenia koordynacji oraz zespół serotoninowy (częstość nieznana). Objawy psychiczne, w tym omamy, majaczenie i zaburzenia snu, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Tramadol wykazuje potencjał uzależniający, a odstawienie może powodować objawy odstawienne typowe dla opioidów, takie jak pobudzenie, niepokój, drżenia i objawy żołądkowo-jelitowe.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzym wątrobowy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, koszmar senny, majaczenie, mimowolny kurcz mięśni, mioza, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad paniki, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn skórny, odruch wymiotny, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja odstawienia, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świszczący oddech, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wymioty, zaburzenie czynności serca, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Hioscyna butylobromek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hioscyna butylobromek wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z wartościami LD50 wynoszącymi u myszy 3338,9 mg/kg m.c. (zakres 3068,1-3633,6), u szczurów 3123,6 mg/kg m.c. (zakres 2866,9-3403,3) oraz u psów 600 mg/kg m.c. Znacznie wyższa toksyczność obserwowana jest po podaniu pozajelitowym, gdzie LD50 dożylne wynoszą u myszy 10-23 mg/kg m.c., a u szczurów 18-48,3 mg/kg m.c. Objawy toksyczności obejmują ataksję, zmniejszone napięcie mięśni, drżenia, drgawki oraz rozszerzenie źrenic i tachykardię. W badaniach przewlekłych NOAEL dla podania doustnego wynosił 500 mg/kg m.c. u szczurów (4 tygodnie) oraz 30 mg/kg m.c. u psów (39 tygodni). Dawki powyżej 200 mg/kg m.c. indukowały hamowanie czynności przewodu pokarmowego i zwiększoną śmiertelność. Podanie dożylne w dawce 1 mg/kg m.c. było dobrze tolerowane, natomiast dawki ≥3 mg/kg m.c. wywoływały drgawki i zatrzymanie oddechu. Miejscowa tolerancja była dobra przy dawce 10 mg/kg m.c. domięśniowo, jednak wyższe dawki wiązały się z uszkodzeniami mięśni i wysoką śmiertelnością.
aberracja chromosomowa, badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, butylobromek hioscyny, dawka nieteratogenna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hioscyna butylobromek, LD50, mydriasis, NOAEL, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie wewnątrzotrzewnowe, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, skurcz przewodu pokarmowego, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lungamo 18 mcg/dawkę odmierzoną
Przedawkowanie tiotropium bromku, substancji czynnej produktu Lungamo, może prowadzić do nasilenia objawów przeciwcholinergicznych, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zalecane 18 μg/dobę. Badania kliniczne wykazały względnie dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie wyższych: pojedyncza dawka wziewna do 340 μg u zdrowych ochotników nie wywołała istotnych działań niepożądanych, a dawka 170 μg/dobę przez 7 dni powodowała jedynie suchość błony śluzowej jamy ustnej. U pacjentów z POChP stosujących do 43 μg/dobę przez 4 tygodnie nie odnotowano znaczących działań niepożądanych. Ostre zatrucie po doustnym spożyciu kapsułek jest mało prawdopodobne ze względu na niską biodostępność tiotropium po podaniu doustnym, jednak wymaga obserwacji pod kątem objawów przeciwcholinergicznych i leczenia objawowego.
antagonista receptorów muskarynowych, biodostępność doustna, blokada przywspółczulna, blokada receptorów muskarynowych, dysfagia, działanie farmakologiczne, fizostygmina, hipertermia, lek cholinomimetyczny, mydriasis, objawy przeciwcholinergiczne, POChP, refluks żołądkowo-przełykowy, spowolnienie perystaltyki jelit, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, tiotropium bromek, zaburzenia akomodacji oka, zatrucie doustne, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cykloftyal 10 mg/ml
Cykloftyal to okulistyczny roztwór do oczu o stężeniu 10 mg/ml cyklopentolatu chlorowodorku, gdzie jedna kropla (ok. 0,03 ml) zawiera 0,3 mg substancji czynnej, zapewniając skuteczne stężenie terapeutyczne. Preparat jest stosowany miejscowo w diagnostyce okulistycznej, przede wszystkim do rozszerzenia źrenicy w celu oceny tylnego odcinka oka (siatkówka, naczyniówka, nerw wzrokowy) oraz w badaniach refrakcji, dzięki działaniu cykloplegicznemu umożliwiającemu precyzyjny pomiar wady wzroku. Wskazania diagnostyczne obejmują pacjentów dorosłych, młodzież oraz dzieci powyżej 3. miesiąca życia, co czyni lek uniwersalnym narzędziem w codziennej praktyce okulistycznej.
badanie refrakcji, chlorek benzalkoniowy, cyklopentolatu chlorowodorek, działanie cykloplegiczne, krople do oczu, mydriasis, naczyniówka, nerw wzrokowy, porażenie akomodacji, rozszerzenie źrenicy, siatkówka, wada wzroku, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie naczyniówki, zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hova 200,2 mg + 45,5 mg
Lek Hova jest preparatem złożonym zawierającym wyciągi z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) oraz szyszek chmielu (Humulus lupulus L.) w formie tabletek powlekanych. W przypadku przedawkowania, choć ciężkie zatrucia nie zostały dotychczas odnotowane, mogą wystąpić objawy takie jak nadmierna senność, apatia, bóle brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zamroczenie, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Objawy te pojawiają się przy dawce około 20 g wyciągu z kozłka lekarskiego, co znacznie przekracza zawartość jednej tabletki Hova (220 mg wyciągu). Zazwyczaj objawy mają charakter przejściowy i ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od przedawkowania.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Valused 60 mg + 40 mg + 40 mg
Valused to preparat ziołowy zawierający 60 mg wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego, 40 mg wyciągu z szyszki chmielu oraz 40 mg wyciągu z ziela męczennicy, stosowany w łagodnych stanach napięcia nerwowego oraz jako środek wspomagający zasypianie. Przestrzeganie zalecanych dawek zapewnia bezpieczeństwo stosowania, jednak przedawkowanie, szczególnie przy długotrwałym przyjmowaniu dawek około 20 g surowca dziennie (ekwiwalent około 97 kapsułek Valused), może prowadzić do objawów niepożądanych. Objawy te obejmują zmęczenie, skurcze w podbrzuszu, trudności w oddychaniu, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis).
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Persen forte 87,5 mg + 17,5 mg + 17,5 mg
Przedawkowanie leku Persen forte, zawierającego 87,5 mg wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego, 17,5 mg liści melisy oraz 17,5 mg liści mięty pieprzowej, może prowadzić do wystąpienia objawów takich jak nadmierna senność, zmęczenie, kurcze brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Przedawkowanie głównego składnika, czyli wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego, następuje po spożyciu około 20 g surowca, co odpowiada około 40 kapsułkom preparatu. Objawy te mają zazwyczaj łagodny przebieg i ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Syrop prawoślazowy złożony 26 mg/10 ml
Syrop prawoślazowy złożony zawiera 200 mg chlorowodorku efedryny na 100 g syropu i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na efedrynę lub benzoesan sodu, nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca, inne choroby układu krążenia (w tym zaburzenia rytmu serca, kardiomiopatię, niewydolność serca), jaskrę z zamkniętym kątem przesączania, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz wiek dziecięcy. Efedryna, jako substancja sympatykomimetyczna, może nasilać objawy chorób sercowo-naczyniowych, powodować mydriasis i zwiększać ryzyko ostrego ataku jaskry, a benzoesan sodu działa drażniąco na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest odradzane ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i noworodka.
benzoesan sodu, chlorowodorek efedryny, choroba niedokrwienna serca, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie sympatykomimetyczne, efedryna, glikozydy nasercowe, inhibitory MAO, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kardiomiopatia, leki przeciwnadciśnieniowe, leki sympatykomimetyczne, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, przewlekłe zapalenie żołądka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fervex Junior 280 mg + 100 mg + 10 mg
Preparat Fervex Junior, zawierający paracetamol (280 mg), kwas askorbinowy (100 mg) oraz maleinian feniraminy (10 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym mannitol (2,26 g), potas (6,99 mg), alkohol benzylowy (0,3 mg) oraz barwniki takie jak czerwieni Allura AC (E129) i żółcieni pomarańczowej FCF (E110). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność wątroby i nerek, rozrost gruczołu krokowego z retencją moczu oraz jaskrę z wąskim kątem przesączania, ze względu na ryzyko toksycznego działania paracetamolu, kumulacji metabolitów oraz działania antycholinergicznego feniraminy, które może nasilać objawy przeszkody podpęcherzowej i zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN oraz dostosowaną dawkę paracetamolu.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwwydzielnicze, hepatocyty, jaskra z wąskim kątem, kwas askorbowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, leki serotoninergiczne, maleinian feniraminy, mydriasis, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja alergiczna, retencja moczu, rozrost gruczołu krokowego, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nervosol TABS 100 mg + 32 mg
Przedawkowanie leku Nervosol TABS, zawierającego 100 mg wyciągu z korzenia kozłka (Valeriana officinalis) oraz 32 mg wyciągu z szyszek chmielu (Humulus lupulus) na tabletkę, może prowadzić do wystąpienia objawów o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Dane kliniczne wskazują, że dawka około 20 g korzenia kozłka wywołuje zespół objawów takich jak zmęczenie, skurczowe bóle brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Objawy te dotyczą różnych układów i narządów, a ich przebieg jest zazwyczaj samoograniczający się, ustępując w ciągu 24 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki.
czerwień Allura AC, drżenie rąk, glukoza ciekła suszona rozpyłowo, Humulus lupulus, korzeń kozłka, lecytyna sojowa, leczenie podtrzymujące, mydriasis, nadwrażliwość, rozszerzenie źrenic, skurczowy ból brzucha, ucisk w klatce piersiowej, Valeriana officinalis, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z szyszek chmielu, zawroty głowy, zespół objawów - Leksykon substancji czynnych
Arcydzięgiel – Przedawkowanie
Arcydzięgiel (Angelica archangelica L.) jest składnikiem preparatów stosowanych głównie w zaburzeniach nerwowych i dolegliwościach trawiennych. Przedawkowanie preparatów zawierających korzeń arcydzięgla, takich jak Nervosol, Melis-Tonic i Nervosol-K, może wywołać objawy toksyczne o łagodnym i samoograniczającym się charakterze, ustępujące zwykle w ciągu 24 godzin. Objawy te obejmują zmęczenie, skurcze brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie dłoni oraz rozszerzenie źrenic, szczególnie przy dawce przekraczającej 169,3 ml (34 łyżeczki) preparatu Nervosol, co odpowiada przyjęciu ponad 20 g korzenia waleriany. W przypadku Melis-Tonic należy zwrócić uwagę na ryzyko reakcji fotouczuleniowych, takich jak rumień, świąd i wysypka po ekspozycji na światło słoneczne, choć dokładna dawka wywołująca te objawy nie została określona.
arcydzięgiel, choroba wątroby, dawka toksyczna, depresja OUN, dolegliwości trawienne, drżenie dłoni, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, fotowrażliwość, korzeń arcydzięgla, lek fotouczulający, lek sedatywny, mydriasis, objaw toksyczny, padaczka, reakcja fotouczuleniowa, rozszerzenie źrenic, rumień, skurcz brzucha, spowolnienie psychoruchowe, ucisk w klatce piersiowej, uzależnienie od alkoholu, wysypka, zaburzenia nerwowe, zaburzenie koordynacji, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betesda
Escytalopram, jako przedstawiciel SSRI, wymaga szczególnej ostrożności w leczeniu pacjentów, zwłaszcza dzieci i młodzieży, u których wykazano zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości. U pacjentów z lękiem napadowym możliwe jest początkowe nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach terapii. Należy unikać stosowania u pacjentów z nieustabilizowaną padaczką, a u chorych z opanowaną farmakologicznie padaczką wymagana jest ścisła kontrola. Leczenie escytalopramem może wpływać na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą, co może wymagać dostosowania dawek insuliny lub leków doustnych. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25. roku życia, dlatego konieczna jest ścisła obserwacja zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki. W trakcie leczenia należy monitorować objawy akatyzji, hiponatremii (szczególnie u osób starszych i z marskością wątroby) oraz ryzyko krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i wpływających na funkcję płytek krwi.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, dziurawiec zwyczajny, hipoglikemia, hipokalemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwotok poporodowy, kwas acetylosalicylowy, lęk napadowy, lek przeciwzakrzepowy, mania, mydriasis, napad drgawkowy, niemiarowość komorowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia elektrowstrząsowa, torsade de pointes, wybroczynę, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnych, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy ośrodkowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy