demencja wzgórzowa

Demencja wzgórzowa (thalamowa) to rzadka forma otępienia spowodowana uszkodzeniem wzgórza – struktury mózgowej odpowiedzialnej za przekazywanie sygnałów sensorycznych oraz regulację funkcji poznawczych. W przeciwieństwie do częstszych form otępienia, jak choroba Alzheimera, demencja wzgórzowa rozwija się zwykle w następstwie udaru, krwotoku lub innego specyficznego uszkodzenia tego obszaru mózgu.

Klinicznie demencja wzgórzowa charakteryzuje się zaburzeniami pamięci (szczególnie pamięci epizodycznej), dezorientacją, apatią oraz często afazją (zaburzeniami mowy). Pacjenci mogą wykazywać również deficyty uwagi, zaburzenia wykonawcze oraz zmiany osobowości. Charakterystycznym objawem jest występowanie konfabulacji – tworzenia fałszywych wspomnień w celu wypełnienia luk pamięciowych.

Diagnostyka demencji wzgórzowej opiera się na badaniach neuroobrazowych (MRI, CT), które wykazują zmiany strukturalne w obrębie wzgórza. Leczenie jest głównie objawowe i ukierunkowane na poprawę funkcji poznawczych, jednak rokowanie zależy od rozległości uszkodzenia wzgórza oraz możliwości kompensacyjnych mózgu. Rehabilitacja neuropsychologiczna stanowi ważny element terapii.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl