periodontitis

Periodontitis to przewlekła choroba zapalna dziąseł i tkanek otaczających zęby, która prowadzi do uszkodzenia przyzębia. Rozwija się jako postęp nieleczonego zapalenia dziąseł (gingivitis), kiedy stan zapalny rozprzestrzenia się poniżej linii dziąseł, atakując więzadła przyzębne i kość wyrostka zębodołowego.

Główną przyczyną periodontitis jest akumulacja płytki nazębnej i kamienia, które zawierają patogenne bakterie. Czynniki ryzyka obejmują nieodpowiednią higienę jamy ustnej, palenie tytoniu, cukrzycę, zaburzenia genetyczne, niektóre leki oraz immunosupresję. Choroba charakteryzuje się tworzeniem kieszonek dziąsłowych, krwawieniem, recesją dziąseł, ruchomością zębów oraz w zaawansowanych przypadkach utratą zębów.

Diagnostyka periodontitis obejmuje badanie kliniczne z oceną głębokości kieszonek dziąsłowych, radiologiczną ocenę utraty kości oraz analizę mikrobiologiczną. Leczenie polega na usuwaniu płytki i kamienia nazębnego (scaling i root planing), stosowaniu miejscowych i ogólnoustrojowych antybiotyków w przypadkach opornych, a w zaawansowanych stadiach – na zabiegach chirurgicznych mających na celu regenerację tkanek przyzębia.

Periodontitis ma istotne implikacje ogólnoustrojowe – udowodniono związki między tą chorobą a schorzeniami sercowo-naczyniowymi, cukrzycą, chorobami płuc, komplikacjami ciążowymi oraz chorobami neurodegeneracyjnymi. Regularne kontrole stomatologiczne i wczesna interwencja mogą zapobiec rozwojowi zaawansowanych form choroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl