Apo-Feno
Apo-Feno to preparat zawierający jako substancję czynną fenofibrat, należący do grupy leków znanych jako fibraty. Jest stosowany głównie w terapii dyslipidemii, czyli zaburzeń gospodarki lipidowej, zwłaszcza w przypadkach podwyższonego poziomu triglicerydów w surowicy krwi.
Mechanizm działania fenofibratów polega na aktywacji receptorów jądrowych PPAR-α (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów), co prowadzi do zwiększonej beta-oksydacji kwasów tłuszczowych i zmniejszenia syntezy triglicerydów w wątrobie. W efekcie fenofibrat zmniejsza stężenie triglicerydów, podwyższa poziom „dobrego” cholesterolu HDL oraz powoduje korzystne zmiany w profilu „złego” cholesterolu LDL, zwiększając rozmiar jego cząsteczek.
Wskazania do stosowania Apo-Feno obejmują hipercholesterolemię, hipertriglicerydemię oraz dyslipidemię mieszaną, szczególnie gdy są one oporne na leczenie dietą lub innymi niefarmakologicznymi metodami. Lek ten jest często zalecany pacjentom z zespołem metabolicznym oraz chorym na cukrzycę typu 2 z towarzyszącymi zaburzeniami lipidowymi.
Podczas terapii fenofibratem należy monitorować parametry czynności wątroby i nerek, gdyż lek może w rzadkich przypadkach powodować ich uszkodzenie. Ponadto należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu statyn ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apo-Feno 200M 200 mg
Apo-Feno 200 M zawiera 200 mg mikronizowanego fenofibratu i jest podawany w dawce 1 kapsułki raz na dobę podczas posiłku, co sprzyja optymalnemu wchłanianiu i minimalizuje działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Kapsułki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością płynu, a pacjent powinien stosować dietę ubogotłuszczową. W przypadku pominięcia dawki nie należy jej podwajać, a leczenie kontynuować zgodnie z zaleceniami. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie wymaga modyfikacji: przy klirensie kreatyniny 30-59 ml/min zaleca się maksymalnie 67 mg fenofibratu mikronizowanego na dobę, natomiast przy klirensie <30 ml/min stosowanie jest przeciwwskazane i należy przerwać terapię. U osób w podeszłym wieku (≥65 lat) bez niewydolności nerek stosuje się standardową dawkę 200 mg, natomiast przy współistniejącej niewydolności nerek dawkowanie dostosowuje się zgodnie z funkcją nerek.