pozawałowa niewydolność serca
Pozawałowa niewydolność serca to stan kliniczny, który rozwija się w następstwie zawału mięśnia sercowego. W wyniku niedokrwienia i martwicy części mięśnia sercowego dochodzi do zaburzenia funkcji skurczowej i/lub rozkurczowej, co prowadzi do niezdolności serca do zaspokojenia potrzeb metabolicznych organizmu.
Patofizjologicznie po zawale serca dochodzi do niekorzystnej przebudowy (remodelingu) lewej komory, obejmującej rozstrzeń jam serca, ścieńczenie ścian, włóknienie oraz zaburzenia kurczliwości. Procesy te mogą postępować przez miesiące lub lata po ostrym incydencie wieńcowym, prowadząc do progresji niewydolności serca.
Objawy kliniczne pozawałowej niewydolności serca obejmują duszność (początkowo wysiłkową, później spoczynkową), orthopnoe, napadową duszność nocną, obrzęki obwodowe, męczliwość oraz zmniejszoną tolerancję wysiłku. W badaniu przedmiotowym można stwierdzić trzeci ton serca (S3), zastój w krążeniu płucnym oraz powiększenie wątroby.
Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (peptyd natriuretyczny typu B – BNP lub NT-proBNP), badania obrazowe (echokardiografia, rezonans magnetyczny serca) oraz ocenę wydolności wysiłkowej. Kluczowym parametrem jest frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF), której obniżenie poniżej 40% świadczy o dysfunkcji skurczowej.
Leczenie pozawałowej niewydolności serca opiera się na terapii farmakologicznej (inhibitory ACE lub sartany, beta-blokery, antagoniści aldosteronu, leki moczopędne, inhibitory SGLT2, sakubitryl/walsartan), urządzeniach wszczepialnych (ICD, CRT) oraz w zaawansowanych przypadkach – kwalifikacji do przeszczepu serca. Istotna jest także modyfikacja czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz rehabilitacja kardiologiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Eplenocard 50 mg
Profil bezpieczeństwa eplerenonu został szczegółowo oceniony w badaniach EPHESUS i EMPHASIS-HF, wykazując porównywalną częstość działań niepożądanych w porównaniu z placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były hiperkaliemia (często, ≥1/100 do <1/10), hipercholesterolemia, bezsenność, omdlenia, zawroty głowy, ból głowy, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, kaszel, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, zaparcia, wymioty), wysypka, świąd, bolesne skurcze mięśni, zaburzenia czynności nerek oraz osłabienie. Rzadziej występowały m.in. odmiedniczkowe zapalenie nerek, eozynofilia, niedoczynność tarczycy, hiponatremia, odwodnienie, hipertriglicerydemia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie pęcherzyka żółciowego i ginekomastia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w wieku ≥75 lat, u których odnotowano nieistotnie statystycznie większą liczbę udarów mózgu w grupie eplerenonu w badaniu EPHESUS.
badanie EMPHASIS-HF, badanie EPHESUS, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, łagodna niewydolność serca, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, pozawałowa niewydolność serca, tachykardia, udar mózgu, układ kielichowo-miedniczkowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zakrzepica tętnic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eplenocard 25 mg
Profil bezpieczeństwa eplerenonu (Eplenocard) został oceniony w badaniach EPHESUS i EMPHASIS-HF, gdzie częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo. Najistotniejszym ryzykiem jest hiperkaliemia, występująca często, wymagająca regularnego monitorowania ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Często obserwuje się także zaburzenia czynności nerek, co wymaga ostrożności u pacjentów z istniejącą dysfunkcją nerek. W badaniu EPHESUS odnotowano nieistotnie statystycznie wyższą liczbę udarów mózgu u pacjentów ≥75 lat leczonych eplerenonem (30 vs. 22 przypadki w placebo), natomiast w EMPHASIS-HF liczba udarów była porównywalna (9 vs. 8). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i rzadko.
antagonista receptora aldosteronowego, bezsenność, czynnik wzrostu naskórka, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, łagodna niewydolność serca, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, omdlenie, pozawałowa niewydolność serca, tachykardia, udar mózgu, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica tętnic, zapalenie gardła, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zawroty głowy