stenoza tętnic nerkowych

Stenoza tętnic nerkowych to zwężenie jednej lub obu tętnic nerkowych, które ogranicza przepływ krwi do nerek. Najczęstszymi przyczynami tego schorzenia są miażdżyca (odpowiedzialna za około 90% przypadków) oraz dysplazja włóknisto-mięśniowa (występująca głównie u młodszych kobiet).

Klinicznie stenoza tętnic nerkowych może manifestować się jako nadciśnienie tętnicze oporne na leczenie, szczególnie o nagłym początku u osób poniżej 30. lub powyżej 55. roku życia. Inne objawy to niewydolność nerek o niejasnej etiologii, asymetria wielkości nerek w badaniach obrazowych czy obrzęk płuc niewspółmierny do funkcji lewej komory.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe: ultrasonografię dopplerowską, angiografię tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego oraz klasyczną angiografię, która pozostaje złotym standardem. W diagnostyce laboratoryjnej istotne jest oznaczenie aktywności reninowej osocza.

Leczenie stenozy tętnic nerkowych obejmuje farmakoterapię nadciśnienia (z preferencją inhibitorów ACE lub ARB, przy ścisłym monitorowaniu funkcji nerek) oraz metody rewaskularyzacji – angioplastykę z implantacją stentu lub rzadziej zabieg chirurgiczny. Wskazania do interwencji obejmują nadciśnienie oporne na leczenie, postępującą niewydolność nerek czy nawracający obrzęk płuc.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl