gorączka sienna

Gorączka sienna, znana również jako sezonowy alergiczny nieżyt nosa lub katar sienny, to schorzenie alergiczne wywołane przez nadwrażliwość na pyłki roślin. Objawy obejmują kichanie, świąd nosa, wodnisty wyciek z nosa, zatkanie nosa, łzawienie oczu oraz świąd i zaczerwienienie oczu. U niektórych pacjentów może wystąpić również kaszel, zmęczenie, a także podrażnienie gardła i uszu.

Mechanizm powstawania gorączki siennej związany jest z reakcją immunologiczną typu I, w której przeciwciała IgE wiążą się z alergenami pyłków, prowadząc do uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, z komórek tucznych i bazofilów. Najczęściej uczulają pyłki traw, drzew (brzoza, olcha, leszczyna) oraz chwastów (bylica, ambrozja).

Diagnostyka gorączki siennej obejmuje wywiad medyczny, badanie przedmiotowe, testy skórne oraz badania laboratoryjne, w tym oznaczenie specyficznych przeciwciał IgE. Leczenie polega na unikaniu ekspozycji na alergeny, farmakoterapii (leki przeciwhistaminowe, donosowe glikokortykosteroidy, leki antyleukotrienowe) oraz immunoterapii swoistej, która może znacząco zmniejszyć objawy choroby i zmodyfikować jej przebieg.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl