retinopatia cukrzycowa proliferacyjna

Retinopatia cukrzycowa proliferacyjna (PDR) stanowi zaawansowane stadium retinopatii cukrzycowej, charakteryzujące się patologicznym rozrostem nowych naczyń krwionośnych (neowaskularyzacją) na powierzchni siatkówki lub tarczy nerwu wzrokowego. Ten proces jest odpowiedzią na przewlekłe niedotlenienie tkanek siatkówki, wynikające z uszkodzenia małych naczyń krwionośnych w przebiegu długotrwałej cukrzycy.

Patofizjologia PDR obejmuje zwiększoną produkcję czynników angiogennych, głównie VEGF (vascular endothelial growth factor), w odpowiedzi na hipoksję siatkówki. Nowo powstałe naczynia są kruche i przepuszczalne, co prowadzi do wylewów krwi do ciała szklistego, formowania się błon przedsiatkówkowych i trakcyjnego odwarstwienia siatkówki – najpoważniejszych powikłań tej choroby.

Diagnostyka PDR opiera się na badaniu dna oka, angiografii fluoresceinowej oraz optycznej koherentnej tomografii (OCT). Proliferacyjna postać retinopatii cukrzycowej wymaga pilnej interwencji okulistycznej, ponieważ nieleczona prowadzi do nieodwracalnej utraty widzenia. Standardem leczenia pozostaje panfotokoagulacja laserowa siatkówki, iniekcje doszklistkowe anty-VEGF oraz w zaawansowanych przypadkach – witrektomia.

Kluczowe znaczenie w zapobieganiu rozwojowi i progresji PDR ma ścisła kontrola glikemii, ciśnienia tętniczego oraz lipidów. Pacjenci z cukrzycą powinni być regularnie poddawani badaniom okulistycznym: typu 1 – corocznie po 5 latach trwania choroby, typu 2 – od momentu rozpoznania cukrzycy.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl