pentoksyfilina
Pentoksyfilina to pochodna metyloksantyny, wykazująca działanie poprawiające przepływ krwi poprzez zwiększenie elastyczności erytrocytów, zmniejszenie lepkości krwi i hamowanie agregacji płytek krwi. Lek działa również jako nieselektywny inhibitor fosfodiesterazy, co prowadzi do zwiększenia stężenia wewnątrzkomórkowego cAMP.
Główne wskazania do stosowania pentoksyfiliny obejmują choroby naczyń obwodowych, w tym chromanie przestankowe w przebiegu miażdżycy zarostowej tętnic kończyn dolnych. Lek znajduje także zastosowanie w leczeniu zaburzeń krążenia mózgowego oraz w terapii mikroangiopatii cukrzycowej. Coraz częściej wykorzystuje się właściwości przeciwzapalne pentoksyfiliny w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz niektórych chorób skóry.
Pentoksyfilina może powodować działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy) oraz układu sercowo-naczyniowego (zaczerwienienie twarzy, spadki ciśnienia). Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z niedawno przebytym zawałem serca, ciężką arytmią oraz krwawieniami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polfilin 20 mg/ml
Pentoksyfilina, substancja czynna leku Polfilin (koncentrat do infuzji 20 mg/ml, 300 mg/15 ml), jest pochodną metyloksantyny stosowaną w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pentoksyfilinę lub inne pochodne metyloksantyny, a także u osób z nadwrażliwością na substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń hemodynamicznych i powikłań krwotocznych. Ponadto, ze względu na właściwości farmakologiczne pentoksyfiliny zwiększające ryzyko krwawień, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z aktywnymi krwawieniami, schorzeniami predysponującymi do krwotoków (np. zaawansowana choroba wątroby z koagulopatią, małopłytkowość, hemofilia) oraz w przypadku wylewu do siatkówki, gdzie może pogorszyć stan pacjenta i prowadzić do nieodwracalnych zaburzeń widzenia.
dieta niskosodowa, działanie niepożądane, hemofilia, koagulopatia, krążenie mózgowe, krwawienie o znacznym nasileniu, krwotok siatkówkowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, nadciśnienie wrażliwe na sód, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny, powikłanie krwotoczne, rozszerzenie naczyń krwionośnych, udar mózgu, właściwości reologiczne krwi, wylew do siatkówki, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polfilin prolongatum 400 mg
Polfilin prolongatum, zawierający pentoksyfilinę w dawce 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany w leczeniu schorzeń związanych z zaburzeniami mikrokrążenia, w tym chromania przestankowego, zaburzeń krążenia w obrębie gałki ocznej, zaburzeń czynności ucha wewnętrznego o etiologii naczyniowej oraz stanów niedokrwienia mózgu. Pentoksyfilina poprawia właściwości reologiczne krwi, zwiększając elastyczność erytrocytów i zmniejszając lepkość, co przekłada się na poprawę przepływu krwi w naczyniach obwodowych, siatkówce, naczyniówce oraz mikronaczyniach ucha wewnętrznego i mózgu. W chromaniu przestankowym lek wydłuża dystans chodu bez bólu, a w zaburzeniach okulistycznych i otolaryngologicznych może zahamować progresję zmian naczyniowych i poprawić funkcję narządów zmysłów. W stanach niedokrwienia mózgu pentoksyfilina wspomaga poprawę funkcji poznawczych i zmniejsza objawy neurologiczne, takie jak brak koncentracji, zawroty głowy i zaburzenia pamięci.
ból mięśni kończyn dolnych, choroba tętnic obwodowych, chromanie przestankowe, dyslipidemia, funkcje poznawcze, mikrokrążenie, naczynia siatkówki, naczyniówka oka, nagła utrata słuchu, niedokrwienie kończyn dolnych, niedokrwienie mózgu, niedokrwienie tkanek, pentoksyfilina, przepływ krwi, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, udar mózgu, właściwości reologiczne krwi, zaburzenia czynności mózgu, zaburzenia czynności ucha wewnętrznego, zaburzenia koncentracji, zaburzenia krążenia siatkówkowego, zaburzenia mikrokrążenia, zaburzenia pamięci, zaburzenia perfuzji, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wątrobowo-płucny – Zapobieganie i profilaktyka
Zespół wątrobowo-płucny (ZWP) jest poważnym powikłaniem marskości i przewlekłej choroby wątroby, charakteryzującym się rozszerzeniem naczyń płucnych i hipoksemią. Profilaktyka pierwotna opiera się głównie na ochronie wątroby poprzez unikanie nadmiernego spożycia alkoholu, szczepienia przeciwko wirusom zapalenia wątroby typu A i B, bezpieczny seks, regularną aktywność fizyczną oraz dietę ubogą w tłuszcze. W badaniach eksperymentalnych wykazano potencjalne korzyści farmakologiczne, takie jak pentoksyfilina (PTX) hamująca TNF-α i zmniejszająca nadprodukcję tlenku azotu, błękit metylenowy (3 mg/kg bolus) poprawiający utlenowanie tętnicze, czosnek, beta-blokery, leki hamujące translokację bakteryjną oraz rapamycyna, która u szczurów z marskością poprawia utlenowanie płuc i zmniejsza przecieki wewnątrzpłucne. Wczesne wykrywanie ZWP, zwłaszcza u pacjentów z atrezją dróg żółciowych, cukrzycą i kandydatów do przeszczepu wątroby z saturacją poniżej 97%, jest kluczowe dla skutecznego leczenia i zapobiegania progresji choroby.
atrezja dróg żółciowych, beta-blokery, błękit metylenowy, czynnik martwicy nowotworu alfa, duszność, hipoksemia, inhibitor fosfodiesterazy-4, marskość wątroby, PaO2, pentoksyfilina, przeciek wewnątrzpłucny, przeszczep wątroby, przewlekła choroba wątroby, pulsoksymetria, rapamycyna, rozszerzenie naczyń płucnych, schyłkowa niewydolność wątroby, skala MELD, stłuszczenie wątroby, stłuszczeniowe zapalenie wątroby, translokacja bakteryjna, utlenowanie tętnicze, wirusowe zapalenie wątroby, zespół wątrobowo-płucny, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Apo-Pentox 400 SR, zawierający 400 mg pentoksyfiliny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu przewlekłej choroby obwodowych naczyń tętniczych w stadium IIb wg Fontaine’a, charakteryzującej się chromaniem przestankowym. Lek powinien być stosowany u pacjentów z potwierdzoną diagnostycznie chorobą tętnic obwodowych, u których dystans chromania jest istotnie ograniczony i wpływa na codzienne funkcjonowanie, zwłaszcza gdy inne metody terapeutyczne, takie jak trening marszowy czy zabiegi rekonstrukcyjne naczyń, są przeciwwskazane lub niemożliwe do zastosowania. Ponadto, pentoksyfilina znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń czynności ucha wewnętrznego o podłożu naczyniowym (np. nagła utrata słuchu, niedosłuch mikrokrążeniowy) oraz w terapii owrzodzeń podudzi o etiologii żylnej, tętniczej lub mieszanej, gdzie poprawia reologię krwi i mikrokrążenie, wspomagając gojenie ran w ramach kompleksowego leczenia.
audiometria, choroba naczyń obwodowych, choroba tętnic obwodowych, chromanie przestankowe, erytrocyt, kompresoterapia, lepkość krwi, mikrokrążenie, nagła utrata słuchu, niewydolność żylna, owrzodzenie podudzi, owrzodzenie tętnicze, owrzodzenie żylne, pentoksyfilina, śródbłonek naczyniowy, zaburzenia mikrokrążenia, zaburzenia ucha wewnętrznego, zarostowa choroba naczyń tętniczych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Agapurin SR 600 600 mg
Pentoksyfilina w dawce 600 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Agapurin SR 600) jest przeciwwskazana u pacjentów po niedawno przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego oraz udarze mózgu ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego i wpływ na przepływ krwi w obszarach niedokrwienia. Lek nie powinien być stosowany także u osób z aktywnym, nasilonym krwawieniem, schorzeniami predysponującymi do krwotoków, a także u pacjentów z wylewem krwi do siatkówki, gdyż pentoksyfilina może nasilać krwawienia. Przeciwwskazaniem jest również nadwrażliwość na pentoksyfilinę, inne metyloksantyny (np. teofilina, kofeina) lub substancje pomocnicze preparatu.
badanie okulistyczne, incydent sercowo-naczyniowy, interakcja lekowa, koagulopatia, kofeina, krwawienie, krwotok, lek przeciwkrzepliwy, lepkość krwi, metyloksantyna, nadwrażliwość na składniki, ostry zawał mięśnia sercowego, pentoksyfilina, przepływ krwi, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, teofilina, udar mózgu, wylew do siatkówki, zaburzenia krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pentohexal 600 retard 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące pentoksyfiliny wskazują na różnorodne profile toksyczności w zależności od drogi podania i dawki. Toksyczność ostra wykazuje wartości LD50: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg oraz doustna 1,2-2,1 g/kg masy ciała. Długoterminowe badania na szczurach i psach przy dawkach do 1000 mg/kg (szczury) i 100 mg/kg (psy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych, jednak dawki ≥320 mg/kg/dobę u psów indukowały poważne zaburzenia neurologiczne, krążeniowe, krwotoczne, płucne oraz zmiany w jądrach. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach (do 570 mg/kg/dobę przez 18 miesięcy) nie potwierdziły działania kancerogennego u myszy, natomiast u samic szczurów zaobserwowano nieznaczny wzrost łagodnych gruczolakowłókniaków sutka o niejasnym znaczeniu klinicznym. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności pentoksyfiliny.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak sutka, koordynacja ruchowa, krwotok, laktacja, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, obumarcie płodu, pentoksyfilina, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie, przenikanie do mleka, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie układu krążenia, zmiany jąder - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Polfilin 20 mg/ml
W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz informował pacjentów leczonych preparatem Polfilin, zawierającym pentoksyfilinę w stężeniu 20 mg/ml (300 mg/15 ml), o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pentoksyfilina, jako pochodna metyloksantyny, może wywoływać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, przede wszystkim zawroty głowy, które znacząco upośledzają zdolności psychomotoryczne, takie jak ocena sytuacji na drodze, czas reakcji, koordynacja wzrokowo-ruchowa oraz koncentracja uwagi. Wskazane jest, aby pacjent powstrzymał się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia tych objawów oraz aby lekarz monitorował ich występowanie i rozważył modyfikację terapii w razie potrzeby.
charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, farmakokinetyka i farmakodynamika, interakcje lekowe, koncentracja uwagi, koordynacja wzrokowo-ruchowa, metyloksantyna, modyfikacja dawkowania, objawy neurologiczne, okres półtrwania leku, ośrodkowy układ nerwowy, pentoksyfilina, Polfilin, substancja czynna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Agapurin SR 600 600 mg
Pentoksyfilina, substancja czynna Agapurin SR 600, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących jednocześnie pentoksyfilinę i leki przeciwnadciśnieniowe (w tym inhibitory ACE i azotany), ze względu na ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. U chorych na cukrzycę pentoksyfilina może nasilać działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, zwiększając ryzyko hipoglikemii, co wymaga ścisłej kontroli glikemii i dostosowania dawek. Ponadto, u pacjentów przyjmujących antykoagulanty (np. warfarynę) oraz leki antyagregacyjne (np. ASA, klopidogrel) obserwuje się zwiększone ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia (INR) i oceny ryzyka krwawień. Interakcje farmakokinetyczne dotyczą m.in. teofiliny, której stężenie w osoczu może wzrastać, nasilając działania niepożądane, oraz cyprofloksacyny, która podnosi stężenie pentoksyfiliny, zwiększając ryzyko toksyczności.
agregacja płytek krwi, antagonista witaminy K, antybiotyk fluorochinolonowy, azotan, choroba obturacyjna dróg oddechowych, ciśnienie tętnicze, cyprofloksacyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, efekt hipotensyjny, hemostaza, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek antyagregacyjny, monitorowanie glikemii, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, parametr koagulologiczny, parametr krzepnięcia, pentoksyfilina, tachykardia, teofilina, warfaryna, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Apo-Pentox 400 SR to lek w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 400 mg pentoksyfiliny w każdej tabletce. Substancja czynna wykazuje działanie wazodilatacyjne i przeciwzakrzepowe, poprawiając elastyczność erytrocytów oraz zmniejszając lepkość krwi, co sprzyja poprawie mikrokrążenia. Tabletki mają specyficzny wygląd (białe, obustronnie wypukłe, z oznaczeniami „APO” i „400”) i są formułowane z wykorzystaniem hypromelozy 2208K 100 M, która odpowiada za kontrolowane, przedłużone uwalnianie pentoksyfiliny, umożliwiając utrzymanie stabilnego stężenia leku w osoczu przy zmniejszonej częstości dawkowania.
dwutlenek krzemu koloidalny, dwutlenek tytanu, działanie przeciwzakrzepowe, działanie wazodilatacyjne, elastyczność erytrocytów, hypromeloza, interakcja chemiczna, lepkość krwi, matryca o przedłużonym uwalnianiu, niezgodność farmaceutyczna, pentoksyfilina, polietylen wysokiej gęstości, stearynian magnezu, stężenie leku w osoczu, substancja poślizgowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Interakcje leku – Ketonal forte 100 mg
Ketoprofen, substancja czynna leku Ketonal forte, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, selektywnymi inhibitorami COX-2 oraz dużymi dawkami salicylanów ze względu na wysokie ryzyko owrzodzeń i krwawień przewodu pokarmowego. Ketoprofen zwiększa ryzyko krwawień przy współstosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyna, antagoniści witaminy K, inhibitory agregacji płytek, inhibitory trombiny i bezpośrednie inhibitory czynnika Xa), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Ponadto, ketoprofen może podnosić stężenie litu w osoczu do poziomów toksycznych, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie jego stężenia i obserwacja objawów zatrucia. W przypadku metotreksatu w dawkach >15 mg/tydzień, ryzyko ciężkiego zatrucia i toksyczności hematologicznej jest wysokie, co wymaga odstawienia ketoprofenu na co najmniej 12 godzin przed i po podaniu metotreksatu oraz intensywnej kontroli morfologii krwi przy dawkach niższych.
antagoniści angiotensyny II, antagoniści witaminy K, antybiotyki chinolonowe, apiksaban, beta-adrenolityki, cyklosporyna, czynniki ryzyka krwawień, dabigatran, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwpłytkowe, działanie sedatywne, edoksaban, fenytoina, glikozydy naparstnicy, heparyna, heparyna niskocząsteczkowa, hiperkaliemia, inhibitory ACE, inhibitory agregacji płytek, inhibitory COX-2, inhibitory trombiny, ketoprofen, klopidogrel, kortykosteroidy, leki moczopędne, leki moczopędne oszczędzające potas, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwnadciśnieniowe, leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwzakrzepowe, leki trombolityczne, lit, metotreksat, morfologia krwi, niewydolność nerek, nikorandyl, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, probenecyd, rywaroksaban, sole potasu, SSRI, stężenie litu, takrolimus, tenofowir, toksyczność hematologiczna, trimetoprym, tyklopidyna, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie wątroby, warfaryna, zahamowanie syntezy prostaglandyn - Leksykon leków
Interakcje leku – Bi-Profenid 150 mg
Ketoprofen w dawce 150 mg (Bi-Profenid o zmodyfikowanym uwalnianiu) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niezalecane jest łączenie ketoprofenu z innymi NLPZ, salicylanami w dużych dawkach oraz lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny, antagoniści witaminy K, inhibitory trombiny i czynnika Xa), ze względu na wysokie ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto, ketoprofen może zwiększać stężenie litu do poziomu toksycznego oraz nasilać toksyczność hematologiczną metotreksatu w dawkach >15 mg/tydzień, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych. W przypadku metotreksatu w dawkach <15 mg/tydzień zalecane jest cotygodniowe badanie morfologii krwi, szczególnie u osób starszych i z zaburzeniami czynności nerek.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, antybiotyk chinolonowy, apiksaban, białko osocza, cyklosporyna, dabigatran, domaciczny środek antykoncepcyjny, drgawki, działanie hepatotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, edoksaban, fumaran dizoproksylu tenofowiru, glikozyd nasercowy, hamowanie syntezy prostaglandyn, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor czynnika Xa, inhibitor trombiny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, ketoprofen, klirens nerkowy, klirens osoczowy, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwagregacyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lek β-adrenolityczny, lit, metotreksat, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nikorandyl, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametr laboratoryjny, pentoksyfilina, perforacja, probenecyd, przepływ nerkowy, rywaroksaban, salicylan, selektywny inhibitor COX-2, SSRI, stężenie litu w surowicy, stężenie potasu, substancja czynna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, takrolimus, tenofowir, terapia skojarzona, tiklopidyna, toksyczność hematologiczna, trimetoprym, uszkodzenie wątroby, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie koordynacji - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak – Interakcje
Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje zwiększające ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, heparyna), przeciwpłytkowych, SSRI oraz pentoksyfiliny, co wymaga ścisłego monitorowania INR i objawów krwawienia. Diklofenak może również osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (beta-adrenolityki, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II) i moczopędnych, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wymagając monitorowania ciśnienia tętniczego, funkcji nerek oraz stężenia potasu w surowicy. Ponadto, diklofenak zwiększa nefrotoksyczność leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz może podnosić stężenia w osoczu litu, digoksyny, fenytoiny i metotreksatu, co wymaga regularnego monitorowania poziomów tych leków i dostosowania dawkowania. Jednoczesne stosowanie diklofenaku z innymi NLPZ lub kortykosteroidami zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, takich jak owrzodzenia i krwawienia, dlatego ich łączna terapia jest niewskazana.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, chinolon przeciwbakteryjny, cholestyramina, cyklosporyna, deferazyroks, digoksyna, fenytoina, heparyna, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, kreatynina, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepriston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pemetreksed, pentoksyfilina, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, ryzyko krwawienia, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, selektywny inhibitor COX-2, sulfinpirazon, takrolimus, tenofowir, układ krwiotwórczy, warfaryna, worykonazol, zapalenie rogówki, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Proxacin 1% 10 mg/ml
Cyprofloksacyna, substancja czynna preparatu Proxacin 1%, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z tyzanidyną, które powoduje 7-krotne zwiększenie Cmax i 10-krotne AUC tyzanidyny, nasilając jej działanie hipotensyjne i uspokajające. Równoczesne podawanie z metotreksatem zwiększa stężenie metotreksatu w osoczu poprzez hamowanie jego transportu nerkowego, co podnosi ryzyko toksyczności. Cyprofloksacyna może także podwyższać stężenia teofiliny (wymagana kontrola stężenia i dostosowanie dawki), antagonistów witaminy K (wymagana częsta kontrola INR), ropinirolu (Cmax +60%, AUC +84%), klozapiny (stężenia zwiększone o 29-31%) oraz syldenafilu (dwukrotne zwiększenie Cmax i AUC). Ponadto, stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca.
acenokumarol, agomelatyna, antagonista witaminy K, cyklosporyna, cyprofloksacyna, duloksetyna, fenprokumon, fenytoina, fluindion, fluorochinolon, fluwoksamina, hepatotoksyczność, inhibitor CYP450 1A2, INR, kanalik nerkowy, klozapina, kofeina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lidokaina, makrolid, metotreksat, N-demetyloklozapina, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pentoksyfilina, pochodna ksantyny, probenecyd, ropinirol, syldenafil, teofilina, tyzanidyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zolpidem - Leksykon leków
Skład i postać leku – Agapurin 100 mg
Agapurin to lek w postaci tabletek drażowanych zawierający pentoksyfilinę w dawce 100 mg, należący do grupy środków poprawiających mikrokrążenie oraz właściwości reologiczne krwi. Tabletki zawierają substancje pomocnicze, w tym 91,94 mg laktozy jednowodnej oraz 97,168 mg sacharozy na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tych cukrów. Forma drażowana tabletek ułatwia połykanie i maskuje smak substancji czynnej. Produkt charakteryzuje się opalizującym, białym kolorem i obustronnie wypukłym kształtem.
Agapurin, dwutlenek tytanu, karmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nietolerancja substancji, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, pentoksyfilina, poprawa mikrokrążenia, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, właściwości reologiczne krwi - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pentohexal 600 retard 600 mg
Pentoksyfilina, dostępna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (PentoHEXAL 600 Retard), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób po niedawnym zawale mięśnia sercowego lub udarze mózgu. Lek ten nie powinien być stosowany w stanach klinicznych związanych z wysokim ryzykiem krwawienia, takich jak aktywne krwawienia o dużym nasileniu, przebyte lub aktywne krwotoki mózgowe, skazy krwotoczne oraz u pacjentów z owrzodzeniem żołądka i/lub jelit, ze względu na potencjalne nasilenie krwawień. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność wylewu krwi do siatkówki, który stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do terapii pentoksyfiliną, a jego wystąpienie podczas leczenia wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
incydent sercowo-naczyniowy, krwawienie o znacznym nasileniu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok do siatkówki, krwotok mózgowy, nadwrażliwość na lek, owrzodzenie żołądka i jelit, pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny, przedłużone uwalnianie substancji czynnej, ryzyko krwawienia, ryzyko krwotoku, skaza krwotoczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, udar mózgu, wylew do siatkówki, zaburzenie krzepnięcia krwi, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polfilin 100 mg
Przedawkowanie pentoksyfiliny (substancji czynnej leku Polfilin 20 mg/ml) objawia się wielosystemowymi zaburzeniami, w tym neurologicznymi (zawroty głowy, drgawki toniczno-kloniczne, utrata świadomości, pobudzenie, brak odruchów), sercowo-naczyniowymi (obniżenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia rytmu serca, nagłe zaczerwienienie twarzy) oraz ze strony przewodu pokarmowego (nudności, fusowate wymioty). Objawy ogólnoustrojowe mogą obejmować gorączkę. W przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak wstrząs anafilaktyczny, konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna, w tym przerwanie podawania leku, ułożenie pacjenta w pozycji poziomej z uniesionymi nogami, zapewnienie drożności dróg oddechowych oraz podanie tlenu.
adrenalina, antagonista receptora histaminowego, drgawki toniczno-kloniczne, drożność dróg oddechowych, glikokortykosteroid, hipotensja, koloid, leczenie objawowe, metyloprednizolon, ośrodkowy układ nerwowy, pentoksyfilina, pokrzywka, Polfilin, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór Ringera z mleczanem, rumień twarzy, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty fusowate, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Dexak 25 mg
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ i dużymi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę) ze względu na ryzyko nasilenia choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego. Również kojarzenie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparyną, kortykosteroidami, solami litu, metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień oraz innymi lekami o wysokim ryzyku interakcji wymaga ścisłego monitorowania lub jest przeciwwskazane. Dekskeoprofen może osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE, aminoglikozydów i antagonistów receptora angiotensyny II, co w połączeniu z odwodnieniem lub niewydolnością nerek może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, dlatego konieczne jest odpowiednie nawodnienie i kontrola parametrów nerkowych.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niedokrwistość, cyklosporyna, deferazyroks, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, funkcja nerek, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpłytkowy, lek trombolityczny, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry laboratoryjne, pemetreksed, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retikulocyt, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, takrolimus, tenofowir, toksyczność hematologiczna, toksyczność układu krwiotwórczego, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie płytek krwi, zydowudyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polfilin
Podczas kwalifikacji do terapii preparatem Polfilin (pentoksyfilina) konieczna jest szczegółowa ocena ryzyka kardiologicznego, zwłaszcza u pacjentów z zaawansowaną miażdżycą naczyń wieńcowych i mózgowych, nadciśnieniem tętniczym oraz ciężką arytmią serca. U tych chorych wskazane jest staranne monitorowanie kliniczne, zwłaszcza podczas dożylnego podawania leku, ze względu na ryzyko powikłań kardiologicznych. Dawkowanie pentoksyfiliny wymaga modyfikacji u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, aby zapobiec kumulacji leku i potencjalnym działaniom niepożądanym. Podczas infuzji dożylnej należy monitorować parametry hemodynamiczne, szczególnie u pacjentów z ryzykiem nagłego spadku ciśnienia tętniczego.
arytmia, arytmia serca, bilans elektrolitowy, choroba autoimmunologiczna, działanie niepożądane, hipotonia, klirens kreatyniny, kolagenoza mieszana, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, pentoksyfilina, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Ketesse 25 25 mg
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ i wysokimi dawkami salicylanów (≥3 g/dobę) ze względu na ryzyko choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego. Również kojarzenie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu, czy metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień jest obarczone wysokim ryzykiem działań niepożądanych, takich jak nasilenie krwawień, toksyczność hematologiczna czy nefrotoksyczność. W przypadku metotreksatu w dawkach <15 mg/tydzień zalecana jest cotygodniowa kontrola morfologii krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i osób starszych.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, azot mocznikowy, białko osocza, błona śluzowa przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cyklosporyna, deferazyroks, deksketoprofen, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, działanie sedatywne, działanie terapeutyczne, glikozyd nasercowy, hamowanie czynności płytek krwi, heparyna, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retikulocyt, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sole litu, sprzęganie z glukuronianami, sulfonamid, takrolimus, tenofowir, toksyczność hematologiczna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, warfaryna, zydowudyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pentohexal 600 retard 600 mg
PentoHEXAL 600 Retard to preparat zawierający 600 mg pentoksyfiliny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego i mózgowego. Wskazania obejmują miażdżycę tętnic kończyn dolnych w II stadium według klasyfikacji Fontaine’a, charakteryzującą się chromaniem przestankowym, oraz chorobę Bürgera, czyli zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń małego i średniego kalibru. Ponadto lek jest stosowany w łagodnych objawach niedokrwienia ośrodkowego układu nerwowego oraz w zaburzeniach krążenia w siatkówce oka związanych z retinopatią cukrzycową i nadciśnieniową, pod warunkiem braku krwotoku do siatkówki, który stanowi przeciwwskazanie do terapii pentoksyfiliną.
choroba Bürgera, chromanie przestankowe, klasyfikacja Fontaine’a, krwotok do siatkówki, miażdżyca tętnic kończyn dolnych, niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego, niedokrwienie tkanek, niedostateczne ukrwienie mózgu, niedostateczne ukrwienie tkanki mózgowej, pentoksyfilina, retinopatia cukrzycowa, retinopatia nadciśnieniowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wylew krwi do siatkówki, zaburzenie krążenia obwodowego, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agapurin 100 mg
Agapurin, zawierający 100 mg pentoksyfiliny w formie tabletek drażowanych, jest wskazany w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego. U dorosłych zaleca się dawkę początkową 200 mg (2 tabletki) trzy razy na dobę przez pierwszy tydzień, następnie dawkę podtrzymującą 100 mg (1 tabletka) trzy razy na dobę. W przypadku działań niepożądanych, takich jak znaczny spadek ciśnienia tętniczego lub objawy ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, dawkę początkową można zmniejszyć do 100 mg trzy razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1200 mg. Preparatu nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak wystarczających danych klinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin SR 400 400 mg
Przedkliniczne badania toksyczności pentoksyfiliny, substancji czynnej Agapurin SR 400, wykazały niski potencjał toksyczny. W badaniach ostrej toksyczności LD50 wyniosła 1385 mg/kg (myszy, doustnie), 230 mg/kg (szczury, dożylnie) oraz 1770 mg/kg (szczury, doustnie). W toksyczności przewlekłej, podawanie do 1000 mg/kg/dobę szczurów i do 100 mg/kg/dobę psów nie wywołało uszkodzeń narządów. Niekorzystne efekty, takie jak niewydolność krążenia, krwawienia czy obrzęk płuc, pojawiły się jedynie przy dawkach >320 mg/kg/dobę u psów, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki olbrzymie, krwawienie, mutacja genowa, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, płodność, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia koordynacji ruchowej, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Dekenor 50 mg/2 ml
Dekskeoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie deksketoprofenu z innymi NLPZ oraz dużymi dawkami salicylanów (≥ 3 g/dobę) ze względu na synergistyczne zwiększenie ryzyka choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego. Ponadto, kojarzenie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami oraz kortykosteroidami znacząco podnosi ryzyko krwawień i uszkodzeń błony śluzowej. Dekskeoprofen może również zwiększać stężenie litu, co wymaga monitorowania jego poziomu w surowicy, a także nasila toksyczność metotreksatu w dawkach ≥15 mg/tydzień, co stanowi przeciwwskazanie do łączenia. W przypadku metotreksatu w dawkach <15 mg/tydzień konieczne jest cotygodniowe monitorowanie morfologii krwi. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych, inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, aminoglikozydów, pentoksyfiliny, zydowudyny oraz pochodnych sulfonylomocznika, ze względu na ryzyko nefrotoksyczności, krwawień oraz nasilenia działania hipoglikemizującego.
antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk chinolonowy, antykoagulant, azot mocznikowy, białko osocza, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa żołądka, cyklosporyna, deferazyroks, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metotreksat, mifepryston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna, retikulocyt, stężenie litu, takrolimus, tenofowir, układ czerwonokrwinkowy, układ krwiotwórczy, wydalanie cewkowe, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba peyroniego – Leczenie
Choroba Peyroniego charakteryzuje się tworzeniem blaszek włóknistych w osłonce białawej prącia, prowadząc do skrzywienia podczas erekcji. Leczenie różni się w zależności od fazy choroby: ostrej (6-18 miesięcy) z aktywnym stanem zapalnym i bólem oraz przewlekłej, stabilnej fazy bez bólu i postępującego skrzywienia. W fazie ostrej zaleca się NLPZ w celu zmniejszenia bólu, terapię trakcyjną (30 min do 8 h dziennie), pentoksyfilinę oraz inhibitory PDE5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil). Leczenie chirurgiczne jest przeciwwskazane w tej fazie. W fazie przewlekłej leki doustne nie wykazują skuteczności, natomiast stosuje się terapię trakcyjną, iniekcje kolagenazy Clostridium histolyticum (Xiaflex) – zatwierdzonej przez FDA dla krzywizny >30°, werapamilu, interferonu alfa-2b oraz rozważane jest leczenie chirurgiczne przy poważnym skrzywieniu (>65°-70°) lub zaburzeniach erekcji, w tym implantację protezy prącia.
antagonista wapnia, choroba Peyroniego, dysfagia, faza ostra choroby, faza przewlekła, inhibitor fosfodiesterazy, interferon alfa-2b, kolagenaza Clostridium histolyticum, leczenie skojarzone, leczenie zachowawcze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, osłonka biaława prącia, osocze bogatopłytkowe, pentoksyfilina, plikacja prącia, proteza prącia, sildenafil, stan zapalny, terapia falami uderzeniowymi, terapia trakcyjna, werapamil, zaburzenie erekcji, zwapnienie blaszki - Leksykon leków
Interakcje leku – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji 400 mg/200 ml
Cyprofloksacyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jej bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne), które zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca. Probenecyd hamuje wydzielanie nerkowe cyprofloksacyny, podnosząc jej stężenie w osoczu, co może nasilać działania niepożądane. Metoklopramid przyspiesza wchłanianie cyprofloksacyny, skracając czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, bez wpływu na biodostępność. Omeprazol powoduje nieznaczne zmniejszenie Cmax i AUC cyprofloksacyny, co zwykle nie wymaga korekty dawki. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tyzanidyny, gdyż cyprofloksacyna zwiększa jej Cmax 7-krotnie i AUC 10-krotnie, co grozi ciężką hipotensją i sedacją.
acenokumarol, agomelatyna, antagonista witaminy K, Ciprofloxacin Kabi, cyklosporyna, cyprofloksacyna, duloksetyna, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie neurotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, fenprokumon, fenytoina, fluindion, glibenklamid, inhibitor CYP450 1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klozapina, kofeina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwpsychotyczny, lidokaina, metoklopramid, metotreksat, N-demetyloklozapina, obniżenie ciśnienia krwi, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pentoksyfilina, pochodna ksantyny, probenecyd, ropinirol, stężenie kreatyniny, syldenafil, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyzanidyna, warfaryna, wartość INR, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie nerkowe, zaburzenie rytmu serca, zolpidem - Leksykon leków
Interakcje leku – Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml roztwór do infuzji 100 mg/50 ml
Cyprofloksacyna wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne), które zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Probenecyd hamuje kanalikowy transport cyprofloksacyny, podnosząc jej stężenie w osoczu, natomiast metoklopramid przyspiesza wchłanianie leku bez zmiany biodostępności. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tyzanidyny, ze względu na 7-krotny wzrost Cmax i 10-krotny wzrost AUC tyzanidyny, co nasila jej działanie hipotensyjne i sedatywne. Cyprofloksacyna hamuje także transport metotreksatu i metabolizm teofiliny, co wymaga monitorowania stężeń tych leków i dostosowania dawek. Ponadto, lek może nasilać działanie antagonistów witaminy K (wymagane jest ścisłe monitorowanie INR) oraz wpływać na metabolizm duloksetyny, ropinirolu, klozapiny, syldenafilu i agomelatyny poprzez hamowanie izoenzymu CYP450 1A2 lub CYP3A4, co skutkuje wzrostem ich stężeń i potencjalnym nasileniem działań niepożądanych.
agomelatyna, antagoniści witaminy K, cyklosporyna, cyprofloksacyna, duloksetyna, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, glibenklamid, hipoglikemia, inhibitory pompy protonowej, INR, izoenzym CYP450, klozapina, lek prokinetyczny, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne, lidokaina, makrolidy, metoklopramid, metotreksat, N-demetyloklozapina, omeprazol, pentoksyfilina, pochodne ksantyny, probenecyd, ropinirol, syldenafil, teofilina, terapia przeciwbakteryjna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tyzanidyna, układ nerwowy, układ odpornościowy, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, zolpidem - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Leczenie pentoksyfiliną u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Apo-Pentox 400 SR w tych grupach. Brak wystarczających badań klinicznych uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka stosowania pentoksyfiliny w ciąży, dlatego lek nie jest zalecany w tym okresie. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii należy rozważyć odstawienie leku lub zmianę leczenia po analizie stosunku korzyści do ryzyka. Pentoksyfilina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści u kobiet karmiących, z uwzględnieniem możliwości monitorowania dziecka pod kątem działań niepożądanych oraz dostępności alternatywnych terapii o lepszym profilu bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Pentoksyfilina w dawce 400 mg, stosowana w preparacie Apo-Pentox 400 SR w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście wpływu na funkcje poznawcze i motoryczne. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, lek ten ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co jest istotną informacją kliniczną podczas prowadzenia terapii u pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić indywidualną wrażliwość pacjenta, monitorować ewentualne działania niepożądane w początkowym okresie leczenia oraz zwracać uwagę na możliwe interakcje z innymi lekami wpływającymi na zdolności psychomotoryczne.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcje poznawcze i motoryczne, mikrokrążenie, nieistotny wpływ leku, obowiązek informacyjny lekarza, ośrodkowy układ nerwowy, pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny, schorzenie naczyniowe, świadoma zgoda pacjenta, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, właściwości reologiczne, zaburzenia krążenia obwodowego, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ketonal forte SR 100 mg
Ketoprofen, składnik Ketonal forte SR, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krzepnięcia. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 oraz dużymi dawkami kwasu acetylosalicylowego (≥500 mg jednorazowo), podnosi ryzyko owrzodzeń i krwawień. Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (heparyny, antagoniści witaminy K, inhibitory agregacji płytek, inhibitory trombiny i czynnika Xa) również zwiększają ryzyko krwawień, co wymaga ścisłej kontroli pacjenta. Ponadto, ketoprofen może podnosić stężenie litu w osoczu poprzez zmniejszenie jego wydalania nerkowego, co wymaga monitorowania poziomu litu i dostosowania dawki. W przypadku metotreksatu, zarówno w dawkach ≥15 mg/tydzień, jak i <15 mg/tydzień, obserwuje się zwiększoną toksyczność hematologiczną, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub w podeszłym wieku.
antagonista angiotensyny II, antagonista witaminy K, apiksaban, choroba wrzodowa, cyklosporyna, dabigatran, deferazyroks, digoksyna, edoksaban, glikozyd nasercowy, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor agregacji płytek, inhibitor czynnika Xa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor trombiny, interakcja leku z alkoholem, ketoprofen, klirens nerkowy, klopidogrel, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nikorandyl, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pemetreksed, pentoksyfilina, perforacja przewodu pokarmowego, probenecyd, rywaroksaban, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie litu w osoczu, takrolimus, tenofowir, tiklopidyna, toksyczność hematologiczna metotreksatu, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Upsarin C 330 mg + 200 mg
Preparat Upsarin C, zawierający 330 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 200 mg kwasu askorbowego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Kwas acetylosalicylowy wpływa na zwiększenie toksyczności metotreksatu (<15 mg/tydzień) poprzez zmniejszenie jego klirensu nerkowego i wypieranie z białek osocza, co wymaga cotygodniowego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek i osób starszych. Ponadto, nasila ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych, heparyny, leków trombolitycznych oraz innych antyagregantów (np. tyklopidyny), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Kwas acetylosalicylowy może również nasilać działanie hipoglikemizujące doustnych leków przeciwcukrzycowych i insuliny, zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek i choroby wrzodowej przy łącznym stosowaniu z innymi NLPZ, a także osłabiać działanie leków moczopędnych i inhibitorów ACE przy dawkach ≥3 g/dobę. Interakcje z kwasem walproinowym i digoksyną zwiększają ryzyko toksyczności tych leków, co wymaga monitorowania ich stężeń w osoczu.
agregacja płytek krwi, badanie laboratoryjne, białko osocza, błona śluzowa dwunastnicy, błona śluzowa żołądka, choroba Addisona, choroba wrzodowa, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid, heparyna, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulina, interakcja leku, interferon alfa, kanalik nerkowy, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwdnawy, lek trombolityczny, metoda oksydoredukcyjna, metotreksat, morfologia krwi, naczynie krwionośne, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ototoksyczność furosemidu, owrzodzenie, parametr krzepnięcia krwi, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, preparat zawierający glin, preparat żelaza, stężenie digoksyny, stężenie glukozy, stężenie kreatyniny, szpik kostny, toksyczność digoksyny, toksyczność metotreksatu, uszkodzenie nerek, witamina B12, właściwość antyagregacyjna, wydłużenie czasu krwawienia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polfilin prolongatum 400 mg
Polfilin prolongatum zawiera pentoksyfilinę w dawce 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Standardowe dawkowanie u dorosłych wynosi 1 tabletka 2-3 razy na dobę, co daje całkowitą dawkę dobową 800-1200 mg. W przypadku pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min zaleca się redukcję dawki do 50-70% standardowej (400-800 mg/dobę). U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawka powinna być indywidualnie dostosowana przez lekarza, podobnie jak u pacjentów z obniżonym lub niestabilnym ciśnieniem tętniczym, gdzie konieczne jest monitorowanie hemodynamiczne. W ciężkich zaburzeniach krążenia można rozważyć dodatkowe podawanie pentoksyfiliny we wlewie dożylnym.
choroba współistniejąca, ciśnienie tętnicze, dawka dobowa, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, odpowiedź terapeutyczna, pentoksyfilina, Polfilin prolongatum, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wlew dożylny, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen MAX Aurovitas 400 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym, ze względu na potencjalne hamowanie kardioprotekcyjnego działania ASA oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Równoczesne podawanie ibuprofenu z innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), kortykosteroidami, lekami przeciwpłytkowymi i SSRI znacząco podnosi ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen może także osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz leków moczopędnych, co u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza w podeszłym wieku, może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. W takich przypadkach zalecane jest monitorowanie funkcji nerek i odpowiednie nawodnienie pacjenta. Ponadto, jednoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może wywołać hiperkaliemię, co wymaga kontroli stężenia potasu w surowicy.
agregacja płytek krwi, alkohol, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-adrenolityk, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, flukonazol, ginkgo biloba, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor CYP2C9, inhibitor monoaminooksydazy, kortykosteroid, krwiak, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, mifeprystonu, moklobemid, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, oksypentyfilina, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, ritonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, worykonazol, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zydowudyna, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polfilin prolongatum 400 mg
Polfilin prolongatum zawiera pentoksyfilinę w dawce 400 mg w tabletce o przedłużonym uwalnianiu i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania pentoksyfiliny w ciąży, lek nie jest zalecany u kobiet ciężarnych. W przypadku planowania ciąży, podejrzenia lub potwierdzenia ciąży, konieczna jest konsultacja lekarska w celu rozważenia alternatywnych terapii o lepszym profilu bezpieczeństwa. Pentoksyfilina przenika do mleka matki, jednak w ilościach, które nie powinny wywierać istotnego wpływu na niemowlę, choć ze względu na ograniczone dane kliniczne stosowanie w okresie laktacji powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.
alternatywna metoda leczenia, bezpieczeństwo farmakoterapii, interwencja medyczna, kobieta w wieku rozrodczym, laktacja, metoda terapeutyczna, mleko kobiece, pentoksyfilina, Polfilin prolongatum, profil bezpieczeństwa, schorzenie układu krążenia, stan kliniczny, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Agapurin 100 mg
Przedawkowanie pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Agapurin (tabletki drażowane po 100 mg), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Wczesne symptomy obejmują nudności, zawroty głowy, tachykardię (>100 uderzeń/min) oraz hipotensję, natomiast w późniejszym stadium mogą wystąpić gorączka, pobudzenie psychoruchowe, uderzenia gorąca, utrata świadomości, zanik odruchów neurologicznych, drgawki toniczno-kloniczne oraz fusowate wymioty wskazujące na krwawienie z przewodu pokarmowego. Nasilenie objawów zależy od dawki, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz współistniejących schorzeń i farmakoterapii.
Agapurin, drgawki toniczno-kloniczne, hipotensja, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, krwawienie z przewodu pokarmowego, monitorowanie funkcji, napad drgawkowy, nudności, objawy kliniczne, odtrutka swoista, ostre przedawkowanie, pentoksyfilina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, tabletka drażowana, tachykardia, uderzenia gorąca, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wymioty fusowate, zaburzenia świadomości, zanik odruchów, zawroty głowy, zawroty układowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polfilin 100 mg
Polfilin, roztwór do wstrzykiwań zawierający pentoksyfilinę w stężeniu 20 mg/ml (100 mg/5 ml), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pentoksyfilinę lub inne pochodne metyloksantyny (teofilina, kofeina, aminofilina) ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu, gdyż pentoksyfilina może zwiększać ryzyko powikłań krążeniowych i hemodynamicznych. Leku nie należy stosować także u pacjentów z aktywnym, znacznym krwawieniem (np. z przewodu pokarmowego, przy trombocytopenii, zaburzeniach krzepnięcia, ciężkim uszkodzeniu wątroby) oraz u chorych z wylewem do siatkówki, gdzie może nasilać krwawienie i pogarszać stan kliniczny. Każda ampułka 5 ml zawiera 17,7 mg sodu (3,54 mg/ml), co stanowi około 0,9% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
aminofilina, dieta niskosodowa, heparyna, jaskra neowaskularna, klopidogrel, kofeina, krwawienie, krwotok, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na pentoksyfilinę, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność krążenia, pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny, retinopatia cukrzycowa proliferacyjna, retinopatia nadciśnieniowa, skaza krwotoczna, teofilina, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wrzód trawienny, wylew do siatkówki, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żylaki przełyku - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Agapurin SR 600 600 mg
Pentoksyfilina, substancja czynna preparatu Agapurin SR 600 w dawce 600 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co potwierdza informacja zawarta w punkcie 4.7 Charakterystyki Produktu Leczniczego. Stabilny profil farmakokinetyczny formy o przedłużonym uwalnianiu zmniejsza ryzyko nagłych działań niepożądanych mogących zaburzać sprawność psychomotoryczną. Wskazane jest jednak, aby lekarz informował pacjentów o możliwości indywidualnych reakcji organizmu, które mogą odbiegać od typowych, oraz zalecał obserwację własnych reakcji szczególnie na początku terapii.
Agapurin SR, bezpieczeństwo terapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, metyloksantyna, mikrokrążenie, pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny, profil farmakokinetyczny, schorzenie naczyniowe, sprawność psychomotoryczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie mikrokrążenia - Leksykon chorób i schorzeń
Klaudikacja – Leczenie
Klaudykacja, będąca objawem choroby tętnic obwodowych (PAD), charakteryzuje się ograniczeniem przepływu krwi przez tętnice kończyn, co prowadzi do bólu i ograniczenia dystansu chodu. Leczenie powinno zaczynać się od modyfikacji czynników ryzyka, takich jak zaprzestanie palenia, kontrola masy ciała, ciśnienia tętniczego, glikemii i lipidów, oraz wprowadzenia diety bogatej w warzywa, owoce i nienasycone tłuszcze. Nadzorowany trening wysiłkowy, zalecany przez ESC, AHA/ACC i TASC II jako terapia pierwszego rzutu, obejmuje chodzenie 3 razy w tygodniu przez 30-60 minut do pojawienia się umiarkowanego bólu (4-5 w skali klaudykacji) przez minimum 12 tygodni, co pozwala na poprawę dystansu chodu i jakości życia. Farmakoterapia obejmuje cilostazol (zwiększający dystans chodu o średnio 26 m; 95% CI 19-34 m), pentoksyfilinę, leki przeciwpłytkowe (aspiryna 75-325 mg/d) oraz statyny i inhibitory ACE, które modyfikują czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego.
angioplastyka, aterektomia, bypass naczyniowy, chirurgia dekompresyjna, choroba tętnic obwodowych, cilostazol, endarterektomia, inhibitor fosfodiesterazy, iniekcje steroidowe, klaudykacja, klaudykacja neurogenna, krytyczne niedokrwienie kończyn, laminektomia, lek przeciwpłytkowy, miażdżyca, nadzorowany trening wysiłkowy, naftidrofuryl, niedokrwienie, pentoksyfilina, stentowanie, terapia falą uderzeniową, terapia komórkami macierzystymi, udar mózgu, wskaźnik kostka-ramię, zakrzep, zawał serca - Leksykon substancji czynnych
Pentoksyfilina – Działania niepożądane
Pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny stosowana w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, wzdęcia, ból brzucha oraz biegunkę, które są zależne od dawki i zwykle ustępują po odstawieniu leku. Istotne są również poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia oraz leukopenia/neutropenia, które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi ze względu na ryzyko niewydolności szpiku i zwiększonej podatności na infekcje. Ponadto pentoksyfilina może powodować krwawienia, w tym do siatkówki, co stanowi wskazanie do natychmiastowego przerwania leczenia. Wśród działań niepożądanych odnotowano także reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie, ale zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, które wymagają pilnej interwencji i odstawienia leku.
aminotransferaza, arytmia, cholestaza, dusznica bolesna, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kolagenoza mieszana, krwawienie do siatkówki, leukopenia, małopłytkowość, metyloksantyna, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie siatkówki, pentoksyfilina, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Pentoksyfilina, substancja czynna preparatu Apo-Pentox 400 SR, może indukować liczne działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Wśród hematologicznych powikłań dominują trombocytopenia oraz leukopenia/neutropenia, zwiększające ryzyko krwawień i infekcji. Reakcje alergiczne mogą przyjmować formę anafilaksji, obrzęku naczynioruchowego, skurczu oskrzeli oraz wstrząsu anafilaktycznego, stanowiącego zagrożenie życia. Objawy ze strony układu nerwowego to zawroty głowy, bóle głowy oraz aseptyczne zapalenie opon mózgowych. Kardiologicznie obserwuje się arytmię, tachykardię i dławicę piersiową, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami serca. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe obejmują nudności, wymioty, biegunki, zaparcia oraz nadmierne ślinienie się. Ponadto, pentoksyfilina może powodować cholestazę wewnątrzwątrobową, prowadzącą do żółtaczki, oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz, wskazujące na uszkodzenie hepatocytów. Reakcje skórne to świąd, pokrzywka, wysypka i zaczerwienienie skóry, a także hipotensja jako efekt hemodynamiczny.
arytmia, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, ból głowy, cholestaza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, dławica piersiowa, enzym wątrobowy, hipotensja, krwawienie, leukopenia, nadmierne ślinienie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pentoksyfilina, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trombocytopenia, uczucie pełności w brzuchu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie snu, zaczerwienienie skóry, zaczerwienienie twarzy, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz