antybiotyk fluorochinolonowy

Antybiotyki fluorochinolonowe stanowią grupę syntetycznych leków o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności topoizomerazy II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, enzymów niezbędnych do replikacji, naprawy i transkrypcji DNA bakterii. Poprzez to działanie fluorochinolony uniemożliwiają prawidłowy podział komórek bakteryjnych, co prowadzi do ich śmierci.

Do grupy fluorochinolonów należą m.in. ciprofloksacyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, norfloksacyna i ofloksacyna. Wykazują one wysoką skuteczność wobec bakterii Gram-ujemnych (w tym Pseudomonas aeruginosa), a nowsze generacje posiadają również zwiększoną aktywność wobec bakterii Gram-dodatnich i patogenów atypowych.

Antybiotyki fluorochinolonowe znajdują zastosowanie w leczeniu zakażeń układu moczowego, oddechowego, przewodu pokarmowego, kości i stawów oraz tkanek miękkich. Ze względu na dobre wchłanianie po podaniu doustnym i korzystne parametry farmakokinetyczne, są często stosowane w terapii ambulatoryjnej.

Należy pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych fluorochinolonów, które obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, fototoksyczność, neurotoksyczność, wydłużenie odstępu QT oraz, co szczególnie istotne, ryzyko uszkodzenia ścięgien (tendinopatie, zerwania ścięgna Achillesa). W 2018 roku EMA i FDA wydały ostrzeżenia dotyczące poważnych działań niepożądanych, w tym długotrwałych, potencjalnie nieodwracalnych i powodujących niepełnosprawność, co doprowadziło do ograniczenia stosowania tych leków w przypadkach mniej poważnych zakażeń.

Ze względu na narastającą oporność bakterii i profil bezpieczeństwa, fluorochinolony powinny być stosowane rozważnie, zgodnie z zasadami racjonalnej antybiotykoterapii i w sytuacjach, gdy inne opcje terapeutyczne są nieodpowiednie lub nieskuteczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl