maść oczna
Maść oczna to półstała postać leku przeznaczona do aplikacji na rogówkę, spojówkę lub brzegi powiek. W przeciwieństwie do kropli ocznych, maści charakteryzują się dłuższym czasem pozostawania na powierzchni oka, co zapewnia przedłużone uwalnianie substancji czynnej i ochronę powierzchni oka.
Maści oczne składają się z substancji czynnych zawieszonych w bazie, którą najczęściej stanowi wazelina biała, lanolina lub olej mineralny. Stosowane są w leczeniu wielu schorzeń okulistycznych, w tym zakażeń bakteryjnych, stanów zapalnych, suchego oka oraz jako ochrona rogówki po urazach czy zabiegach chirurgicznych.
Aplikacja maści ocznej polega na nałożeniu cienkiego pasma preparatu do worka spojówkowego dolnej powieki. Ze względu na możliwość przejściowego zaburzenia widzenia po aplikacji, maści oczne zaleca się stosować głównie na noc. Preparaty te powinny być sterylne i pozbawione cząstek stałych, które mogłyby podrażnić wrażliwą powierzchnię oka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Viru-Pos 30 mg/g
Lek Viru-POS w postaci maści do oczu zawierającej 30 mg/g acyklowiru jest stosowany w leczeniu infekcji wirusowych oka według ściśle określonego schematu dawkowania. Zaleca się aplikację około 10 mm maści pięć razy na dobę, w równych odstępach około 4 godzin, z dopuszczalną przerwą nocną. Minimalny czas terapii to co najmniej 3 dni po całkowitym wygojeniu zmian chorobowych. Prawidłowa technika aplikacji obejmuje odchylenie głowy do tyłu, utworzenie kieszonki przez odciągnięcie dolnej powieki, umieszczenie maści w worku spojówkowym oraz powolne zamknięcie powieki, co zapewnia równomierne rozprowadzenie preparatu. Po aplikacji może wystąpić przejściowe niewyraźne widzenie, które jest zjawiskiem fizjologicznym i ustępuje samoistnie.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Vitreolent (3 mg + 3 mg)/ml
Produkt leczniczy Vitreolent w postaci kropli do oczu zawiera jodki potasu i sodu w stężeniu 3 mg + 3 mg/ml i cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa pod względem interakcji lekowych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji z lekami stosowanymi ogólnoustrojowo ani z alkoholem, co wynika z minimalnej absorpcji systemowej po miejscowej aplikacji. Kluczowym zaleceniem jest zachowanie co najmniej 5-minutowego odstępu czasowego między podaniem Vitreolent a innymi preparatami okulistycznymi, aby uniknąć rozcieńczenia lub wypłukania kropli, co mogłoby obniżyć skuteczność terapii. W przypadku stosowania maści do oczu zaleca się aplikację kropli Vitreolent najpierw, a następnie maści po minimum 15 minutach, aby nie zmniejszyć penetracji leku.
absorpcja ogólnoustrojowa, charakterystyka produktu leczniczego, interakcja lekowa, jodek potasu i sodu, krople do oczu, lek ogólnoustrojowy, maść oczna, objaw okulistyczny, politerapia, preparat okulistyczny, przekrwienie spojówki, schorzenie okulistyczne, struktura oka, suchość oczu, zakroplenie preparatu - Leksykon substancji czynnych
Octan hydrokortyzonu – Dawkowanie i sposób podawania
Octan hydrokortyzonu, stosowany w preparatach Hemkortin-HC i Oxycort A, wykazuje działanie przeciwzapalne i jest dostępny w formie czopków doodbytniczych (10 mg octanu hydrokortyzonu + 10 mg siarczanu cynku/czopek), maści doodbytniczej (5 mg octanu hydrokortyzonu + 5 mg siarczanu cynku/g) oraz maści do oczu (10 mg octanu hydrokortyzonu + 10 mg oksytetracykliny/g). Dawkowanie Hemkortin-HC u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat obejmuje aplikację jednego czopka rano, wieczorem oraz po każdym wypróżnieniu przez 3-4 dni, aż do ustąpienia stanu zapalnego; preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat. Maść do oczu Oxycort A stosuje się miejscowo 1-3 razy na dobę, aplikując niewielką ilość do worka spojówkowego lub na brzegi powiek, z możliwością użycia także w stanach zapalnych ucha zewnętrznego. Należy zwrócić uwagę na ryzyko zanieczyszczenia tuby podczas aplikacji oraz przeciwwskazania związane z chorobami oczu, takimi jak jaskra czy infekcje wirusowe rogówki.
alergia na kortykosteroidy, chlorowodorek oksytetracykliny, Hemkortin-HC, infekcja wirusowa rogówki, jaskra, kortykosteroid przeciwzapalny, maść doodbytnicza, maść oczna, octan hydrokortyzonu, Oxycort A, siarczan cynku jednowodny, worek spojówkowy, zaćma, zanieczyszczenie leku, zapalenie ucha zewnętrznego - Leksykon leków
Interakcje leku – Azyter 15 mg/g
Preparat Azyter w postaci kropli do oczu zawiera azytromycynę dwuwodną w stężeniu 15 mg/g i charakteryzuje się nieoznaczalnym stężeniem azytromycyny w osoczu po miejscowym podaniu, co minimalizuje ryzyko interakcji systemowych typowych dla doustnej azytromycyny. Brak dedykowanych badań klinicznych dotyczących interakcji z innymi lekami, jednak ze względu na miejscowe zastosowanie i minimalną absorpcję ogólnoustrojową, interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, pochodnymi ergotaminy czy warfaryną są klinicznie nieistotne. Zaleca się zachowanie 15-minutowego odstępu pomiędzy aplikacją Azyter a innymi preparatami okulistycznymi, stosowanie Azyter jako ostatniego leku w sekwencji oraz ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu maści ocznych, które mogą zmniejszać penetrację azytromycyny przez film łzowy.
absorpcja ogólnoustrojowa, azytromycyna dwuwodna, cytochrom P450, erozja rogówki, film łzowy, infekcja, interakcja farmaceutyczna, interakcja lekowa, krople do oczu, lek przeciwzakrzepowy, maść oczna, monitorowanie INR, owrzodzenie rogówki, penetracja leku, pochodne ergotaminy, podanie miejscowe leku, przekrwienie spojówek, stężenie azytromycyny, suchość oczu, warfaryna - Leksykon chorób i schorzeń
Ektropion – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ektropion to patologiczne wywinięcie powieki, najczęściej dolnej, prowadzące do odsłonięcia gałki ocznej i zaburzeń odpływu łez, co skutkuje przesuszeniem, podrażnieniem i ryzykiem powikłań takich jak owrzodzenia czy infekcje rogówki. Etiologia obejmuje osłabienie mięśni i ścięgien powieki związane z wiekiem (inwolucyjny), bliznowacenie (bliznowaty), paraliż mięśni twarzy (paralityczny), mechaniczne działanie mas oraz postać wrodzoną. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, ocenie napięcia powieki i wywiadzie. Objawy to m.in. nadmierne łzawienie, suchość oczu, zaczerwienienie, uczucie ciała obcego, wydzielina śluzowa oraz fotofobia. Nieleczony ektropion może prowadzić do poważnych uszkodzeń rogówki i utraty wzroku.
ektropion, ektropion bliznowaty, ektropion paralityczny, gałka oczna, infekcja oka, kanaliki łzowe, krople sterydowe, łzawienie oczu, maść oczna, nadżerka rogówki, okulary przeciwsłoneczne, opadanie powieki, osłabienie mięśni, ostrość wzroku, owrzodzenie rogówki, paraliż mięśni twarzy, porażenie Bella, powieka dolna, przednia część oka, przeszczep skóry, punkty łzowe, rogówka, schorzenie powieki, soczewki kontaktowe, środek czyszczący, stan zapalny, sztuczne łzy, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – VisioFlox 3 mg/g
Maść do oczu VisioFlox zawiera ofloksacynę w stężeniu 3 mg/g i pomimo miejscowego stosowania może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony narządu wzroku, takie jak uczucie dyskomfortu i podrażnienie (często), a także rzadziej osady w rogówce u pacjentów z wcześniejszymi chorobami rogówki. Inne objawy o nieznanej częstości to m.in. zaczerwienienie spojówek, fotofobia, zapalenie rogówki i spojówek, niewyraźne widzenie, obrzęk oka, uczucie ciała obcego, wzmożone łzawienie, suchość, ból i świąd oczu oraz obrzęk okołooczodołowy. Z zaburzeń układu immunologicznego bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, duszność, wstrząs anafilaktyczny i obrzęk twarzy czy języka, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, z częstością nieznaną zgłaszano zmęczenie, osłabienie, zaburzenia smaku, nudności oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które stanowią zagrożenie życia i wymagają hospitalizacji.
arytmia komorowa, butylohydroksytoluen, conjunctivitis, dysgeuzja, dyspnea, fluorochinolony, fotofobia, keratitis, kortykosteroid, krążenie ogólnoustrojowe, lanolina, maść oczna, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk okołooczodołowy, ofloksacyna, przekrwienie oka, reakcja anafilaktyczna, ścięgno Achillesa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxycort A (10 mg + 10 mg)/g
Oxycort A to maść okulistyczna zawierająca 10 mg oksytetracykliny (chlorowodorek) oraz 10 mg octanu hydrokortyzonu w 1 g preparatu, przeznaczona do miejscowego stosowania w leczeniu infekcji i stanów zapalnych oczu oraz ucha zewnętrznego. Zalecane dawkowanie to aplikacja niewielkiej ilości maści 1-3 razy na dobę do worka spojówkowego, na brzegi powiek lub do ucha zewnętrznego, w zależności od wskazania i nasilenia objawów. Preparat charakteryzuje się jednorodną, żółtą konsystencją, co ułatwia aplikację i zapewnia długotrwałe działanie miejscowe. W przypadku pominięcia dawki, należy ją zastosować jak najszybciej, unikając podwójnej dawki.
- Leksykon substancji czynnych
Acyklowir – Przeciwwskazania stosowania
Acyklowir jest przeciwwirusowym lekiem stosowanym w terapii zakażeń HSV i VZV, którego głównym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną oraz na walacyklowir, prolek acyklowiru. Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość na substancje pomocnicze, szczególnie w preparatach dermatologicznych, gdzie istotne są alergie na glikol propylenowy, alkohol cetostearylowy oraz sodu laurylosiarczan. W doustnych formach leku należy uwzględnić obecność laktozy (np. Acyclovir Biofarm 200 mg zawiera 14,25 mg laktozy, a inVirum 200 mg – 213,6 mg), co jest istotne u pacjentów z rzadkimi zaburzeniami metabolizmu cukrów, choć nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania. Preparaty pozajelitowe mają jedynie przeciwwskazanie do nadwrażliwości na acyklowir, walacyklowir lub substancje pomocnicze, bez dodatkowych ograniczeń specyficznych dla tej drogi podania.
acyklowir, alkohol cetostearylowy, analog nukleozydowy, charakterystyka produktu leczniczego, glikol propylenowy, interakcja lekowa, lek przeciwwirusowy, maść oczna, maść okulistyczna, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, nadwrażliwość na walacyklowir, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, preparat dermatologiczny, preparat pozajelitowy, prolek acyklowiru, sodu laurylosiarczan, walacyklowir, wirus herpes simplex, wirus varicella zoster, wywiad alergiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – VisioFlox 3 mg/g
Przedawkowanie ofloksacyny w postaci maści do oczu VisioFlox (3 mg/g) jest klinicznie rzadkie i nieopisane w literaturze, jednak może prowadzić do objawów miejscowych i ogólnoustrojowych. Standardowa dawka terapeutyczna to 1 cm maści zawierający 0,12 mg ofloksacyny. Miejscowe przedawkowanie objawia się podrażnieniem spojówek, przekrwieniem i dyskomfortem, wymagającym natychmiastowego przepłukania oczu wodą. W przypadku ogólnoustrojowego przedawkowania, np. przez przypadkowe spożycie, mogą wystąpić objawy typowe dla fluorochinolonów, takie jak nudności, bóle i zawroty głowy, co wymaga leczenia objawowego i monitorowania funkcji narządów.
fluorochinolon, kardiomiocyty, konsultacja kardiologiczna, maść do oczu, maść oczna, monitorowanie EKG, monitorowanie parametrów życiowych, niewyraźne widzenie, objawy ogólnoustrojowe, odstęp QT, ofloksacyna, podrażnienie spojówek, przedawkowanie fluorochinolonów, przekrwienie oka, przepłukanie oczu, reakcja ogólnoustrojowa, ryzyko kardiologiczne, VisioFlox, worek spojówkowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon chorób i schorzeń
Entropion – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Entropion to patologiczne podwinięcie powieki, najczęściej dolnej, prowadzące do tarcia rzęs i skóry o powierzchnię gałki ocznej, co skutkuje podrażnieniem, bólem oraz ryzykiem uszkodzeń rogówki, takich jak otarcia, owrzodzenia, bliznowacenie, ścieńczenie i neowaskularyzacja. Schorzenie dotyczy około 2% osób powyżej 60. roku życia i 11% powyżej 80. roku życia, co wskazuje na związek z procesem starzenia. Entropion klasyfikuje się na inwolucyjny, spastyczny, bliznowaty i wrodzony. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a leczenie zachowawcze obejmuje stosowanie sztucznych łez, maści ocznych, przezroczystych plastrów, iniekcji toksyny botulinowej, soczewek ochronnych oraz tymczasowych szwów odwracających. Ostateczną i trwałą korekcję zapewnia chirurgia, najczęściej metodą Hotz-Celsusa, szwami odwracającymi, naprawą retraktorów powieki czy blefaroplastyką. Zabieg trwa 20-45 minut, wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, a pooperacyjna opieka obejmuje stosowanie maści antybiotykowej przez 1-2 tygodnie, zimne kompresy, unikanie wysiłku i kontrolne wizyty po 2-3 tygodniach.
blepharitis, blepharoplastyka, bliznowacenie rogówki, endophthalmitis, entropion, entropion bliznowaty, entropion inwolucyjny, entropion spastyczny, entropion wrodzony, epifora, fotofobia, infekcyjne zapalenie rogówki, jaskra wtórna, maść antybiotykowa, maść oczna, neowaskularyzacja rogówki, owrzodzenie rogówki, perforacja rogówki, podwinięcie powieki, rogówka i spojówka, ścieńczenie rogówki, sztuczne łzy, toksyna botulinowa, trudność w połykaniu, uszkodzenie rogówki, zapalenie spojówek, zimny kompres, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tobrex 3 mg/g
Maść do oczu Tobrex zawierająca tobramycynę w stężeniu 3 mg/g wykazuje brak lub jedynie niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednakże może powodować przejściowe zaburzenia widzenia, takie jak przemijające niewyraźne widzenie wynikające z fizycznych właściwości podłoża maściowego oraz inne miejscowe efekty działania leku. Te objawy, choć zazwyczaj krótkotrwałe, mogą znacząco obniżyć bezpieczeństwo podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń wymagających pełnej sprawności wzrokowej. W związku z tym pacjentom zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu całkowitego ustąpienia zaburzeń widzenia i powrotu ostrości wzroku.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neomycinum Jelfa 5 mg/g
Stosowanie maści do oczu Neomycinum Jelfa, zawierającej siarczan neomycyny w stężeniu 5 mg/g, u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej analizy stosunku korzyści do ryzyka. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo tego preparatu w ciąży, dlatego lek powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Lekarz musi poinformować pacjentkę o ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa oraz konieczności stosowania leku tylko w przypadkach bezwzględnej konieczności, z uwzględnieniem indywidualnej oceny ryzyka i korzyści. Wpływ preparatu na płodność nie jest dobrze poznany, jednak ze względu na ograniczoną ekspozycję ogólnoustrojową, nie przewiduje się istotnego wpływu na płodność.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxycort A (10 mg + 10 mg)/g
Przedawkowanie maści do oczu Oxycort A, zawierającej oksytetracyklinę chlorowodorek oraz octan hydrokortyzonu w stężeniu 10 mg/g każdej substancji, wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko rozwoju jaskry posteroidowej. Jest to powikłanie okulistyczne wynikające z długotrwałej ekspozycji na kortykosteroidy, objawiające się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym. W przypadku podejrzenia przedawkowania lub wystąpienia objawów jaskry posteroidowej, konieczne jest natychmiastowe odstawienie preparatu oraz wdrożenie specjalistycznego leczenia przeciwjaskrowego. Brak jest szczegółowych danych dotyczących ostrego przedawkowania, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej i monitorowania pacjenta.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Posorutin 50 mg/ml
Produkt leczniczy Posorutin (50 mg/ml, krople do oczu, roztwór) zawierający trokserutynę nie wykazuje udokumentowanych interakcji z innymi lekami. Mimo to, ze względu na miejscowe stosowanie, zaleca się zachowanie co najmniej 15-minutowego odstępu pomiędzy aplikacją Posorutin a innymi preparatami okulistycznymi, aby uniknąć wzajemnego wpływu na wchłanianie substancji czynnych. W przypadku stosowania maści ocznych, krople Posorutin powinny być aplikowane przed maścią, aby zapobiec zmniejszeniu wchłaniania trokserutyny. Nie stwierdzono interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwnadciśnieniowymi, a także brak jest konieczności specjalnego monitorowania pacjentów pod kątem interakcji lekowych.
badanie diagnostyczne, badanie laboratoryjne, dysfunkcja narządu wzroku, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, krople do oczu, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, maść oczna, Posorutin, preparat okulistyczny, przekrwienie spojówki, substancja czynna, suchość oczu, trokserutyna, wchłanianie systemiczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Acyklowir – Dawkowanie i sposób podawania
Acyklowir jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym głównie w terapii zakażeń wywołanych przez wirusy z rodziny Herpesviridae, w tym HSV i VZV. Dawkowanie jest zróżnicowane i zależy od drogi podania, rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek. Doustnie stosuje się m.in. 200 mg pięć razy na dobę przez 5 dni w leczeniu opryszczki pospolitej, 800 mg pięć razy na dobę przez 7 dni w zakażeniach VZV, a u dzieci dawki są dostosowane do wieku i masy ciała (np. 20 mg/kg mc. cztery razy na dobę). W ciężkich zakażeniach i u pacjentów z obniżoną odpornością stosuje się podawanie dożylne, np. 5-10 mg/kg mc. co 8 godzin, z czasem leczenia do 21 dni w przypadku zakażeń rozsianych lub OUN. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z zaleceniami opartymi na klirensie kreatyniny (np. 2,5-5 mg/kg mc. co 24 godziny przy klirensie <10 ml/min). U osób starszych konieczne jest uwzględnienie ryzyka niewydolności nerek i odpowiednie dostosowanie dawki.
acyklowir, czynność nerek, hemodializa, Herpesviridae, immunosupresja, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, maść oczna, opryszczka noworodków, opryszczkowe zapalenie mózgu, ospa wietrzna, ośrodkowy układ nerwowy, półpasiec, wirus opryszczki pospolitej, wirus ospy wietrznej i półpaśca, worek spojówkowy, zaburzenia odporności, zaburzenie czynności nerek, zakażenie rozsiane, zakażenie wirusem opryszczki pospolitej, zakażenie wirusem ospy wietrznej i półpaśca, zmniejszona odporność - Leksykon substancji czynnych
Gentamycyna – Przedawkowanie
Gentamycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo i parenteralnie, niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych przy przedawkowaniu, zwłaszcza wchłanianiu systemowym. Przedawkowanie może wystąpić przy długotrwałym stosowaniu (>2 tygodni), aplikacji na duże lub uszkodzone powierzchnie skóry, stosowaniu opatrunków okluzyjnych, u dzieci z większym stosunkiem powierzchni ciała do masy ciała, zaburzeniach czynności nerek oraz jednoczesnym podawaniu leków nefrotoksycznych. Objawy toksyczności obejmują ototoksyczność (uszkodzenie słuchu, szumy uszne, zaburzenia równowagi), nefrotoksyczność (wzrost kreatyniny i mocznika, oligurię, proteinurię), blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (osłabienie mięśni, zaburzenia oddychania), zaburzenia elektrolitowe (hipokalcemia, hipomagnezemia, hipokaliemia) oraz rozwój opornych szczepów bakterii. Toksyczność jest związana ze stężeniami szczytowymi gentamycyny w surowicy >10-12 μg/ml (ototoksyczność) oraz stężeniami minimalnymi >2 μg/ml (nefrotoksyczność).
antybiotyk aminoglikozydowy, ataksja, audiogram, blokada nerwowo-mięśniowa, działanie niepożądane, głuchota, hemodializa, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, infuzja, lek nefrotoksyczny, maść oczna, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadwrażliwość skórna, nefrotoksyczność, neostygmina, niewydolność nerek, oliguria, oporny szczep bakterii, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, porażenie mięśni, preparat wapnia, proteinuria, stężenie kreatyniny, stężenie wapnia, szumy uszne, uszkodzenie słuchu, wchłanianie systemowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddychania, zawroty głowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neomycinum Jelfa 5 mg/g
Neomycinum Jelfa (5 mg/g, maść do oczu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na neomycynę lub inne antybiotyki z grupy aminoglikozydów ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Objawy uczulenia obejmują świąd, wysypkę, przekrwienie, obrzęk oraz inne oznaki miejscowego podrażnienia w okolicy oka. Wystąpienie tych symptomów po wcześniejszym kontakcie z neomycyną lub aminoglikozydami stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tego preparatu.
alergia krzyżowa, antybiotyki aminoglikozydowe, maść oczna, nadwrażliwość na neomycynę, neomycyna, obrzęk okołooczny, podrażnienie oka, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, siarczan neomycyny, świąd oka, terapia okulistyczna, terapia przeciwbakteryjna, wysypka skórna, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxycort A (10 mg + 10 mg)/g
Oxycort A to maść do oczu o stężeniu 10 mg oksytetracykliny (chlorowodorku) oraz 10 mg octanu hydrokortyzonu na gram preparatu, stosowana miejscowo w leczeniu stanów zapalnych i zakażeń oczu. Preparat charakteryzuje się jednorodną konsystencją i żółtym zabarwieniem, a jego podłożem jest biała wazelina. Opakowanie zawiera 3 gramy maści w tubie aluminiowej lakierowanej wewnątrz, wyposażonej w kaniulę z HDPE i zakrętkę z HDPE+LDPE, co zapewnia odpowiednią stabilność i higienę aplikacji.
chlorowodorek oksytetracykliny, maść do oczu, maść oczna, niezgodność farmaceutyczna, octan hydrokortyzonu, odpady medyczne, oksytetracyklina, oksytetracyklina i octan hydrokortyzonu, Oxycort A, polietylen wysokiej gęstości, produkt leczniczy, stabilność leku, tuba aluminiowa, wazelina biała, worek spojówkowy - Leksykon substancji czynnych
Cyprofloksacyna – Przeciwwskazania stosowania
Cyprofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk o szerokim spektrum działania, jest dostępna w postaciach doustnych, parenteralnych, okulistycznych i usznych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej stosowania są nadwrażliwość na cyprofloksacynę lub inne chinolony oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparatach. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z tyzanidyną, gdyż hamowanie metabolizmu tego leku przez cyprofloksacynę (blokada CYP1A2) może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia tyzanidyny, skutkując ciężką hipotonią, sedacją, a nawet śpiączką; przeciwwskazanie dotyczy postaci doustnych i parenteralnych. Preparaty złożone, takie jak Cetraxal Plus i Ciprotic (zawierające fluocynolonu acetonid), mają dodatkowe przeciwwskazania, w tym wirusowe (ospa wietrzna, opryszczka pospolita) i grzybicze zakażenia przewodu słuchowego zewnętrznego, ze względu na ryzyko zaostrzenia infekcji i pogorszenia stanu klinicznego.
anafilaksja, antybiotyk fluorochinolonowy, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie tętnicze krwi, dysfagia, działanie przeciwbakteryjne, fluocynolonu acetonid, izoenzym CYP1A2, karmienie piersią, kortykosteroid, krople do oczu, lek chinolonowy, lek zwiotczający mięśnie, maść oczna, miastenia, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, obrzęk naczynioruchowy, oporność bakteryjna, opryszczka pospolita, ospa wietrzna, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, preparat okulistyczny, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, substancja pomocnicza, tyzanidyna, wchłanianie ogólnoustrojowe, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze ucha - Leksykon leków
Przedawkowanie – Viru-Pos 30 mg/g
Przedawkowanie maści do oczu Viru-POS, zawierającej 30 mg/g acyklowiru, jest zjawiskiem o niskim ryzyku toksyczności, nawet przy przekroczeniu zalecanych dawek lub przypadkowym połknięciu całej tuby zawierającej 135 mg substancji czynnej. Dostępne dane kliniczne potwierdzają, że zarówno nadmierna aplikacja miejscowa, jak i spożycie całej zawartości tuby, nie prowadzą do istotnych działań niepożądanych. W przypadku miejscowego przedawkowania zaleca się przemycie oka solą fizjologiczną, natomiast przy połknięciu preparatu postępowanie ma charakter obserwacyjny ze względu na minimalne ryzyko poważnych objawów toksyczności.
- Leksykon substancji czynnych
Tobramycyna – Dawkowanie i sposób podawania
Tobramycyna, aminoglikozyd o szerokim spektrum działania, jest stosowana w różnych formach i dawkach w zależności od wskazań klinicznych, drogi podania oraz wieku pacjenta. W leczeniu przewlekłych zakażeń płuc u pacjentów z mukowiscydozą wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa, zaleca się nebulizację roztworu 300 mg dwa razy na dobę przez 28 dni, z 28-dniową przerwą, stosując cykliczny schemat leczenia. W przypadku podawania dożylnie, dawka u dorosłych i młodzieży z prawidłową czynnością nerek wynosi 3-5 mg/kg masy ciała na dobę, podawana w jednej dawce lub podzielona co 8 godzin, z możliwością zwiększenia dawki do 8-10 mg/kg u pacjentów z mukowiscydozą. Dawkowanie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek, gdzie stosuje się zmniejszone dawki lub wydłużone odstępy między dawkami, dostosowując je do stężenia kreatyniny i klirensu kreatyniny. W terapii okulistycznej stosuje się tobramycynę w postaci kropli (3 mg/ml) lub maści (3 mg/g), z dawkowaniem zależnym od nasilenia zakażenia, zwykle od 7 do 10 dni, a preparaty łączone z deksametazonem wymagają monitorowania ciśnienia wewnątrzgałkowego.
azot mocznikowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czynność nerek, fizjoterapia klatki piersiowej, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, krople do oczu, lek rozszerzający oskrzela, maść oczna, mukowiscydoza, nebulizacja, neurotoksyczność, ototoksyczność, Pseudomonas aeruginosa, schorzenie oczne, stężenie kreatyniny, tobramycyna, usunięcie zaćmy, zaburzenia słuchu, zakażenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Oksytetracyklina – Dawkowanie i sposób podawania
Oksytetracyklina jest stosowana w różnych postaciach farmaceutycznych, a dawkowanie zależy od drogi podania i leczonego schorzenia. W okulistyce preparat Atecortin (5 mg oksytetracykliny/ml) w formie zawiesiny stosuje się 1-2 krople 2-3 razy na dobę przez 1-2 tygodnie, natomiast maść Oxycort A (10 mg oksytetracykliny/g) aplikuje się 1-3 razy na dobę, z zachowaniem ostrożności, aby nie zanieczyścić tuby. W otologii Atecortin stosuje się w dawce 2-4 kropli 3 razy na dobę przez około 7 dni, a Oxycort A może być używany miejscowo w stanach zapalnych ucha zewnętrznego zgodnie z zaleceniem lekarza. W dermatologii aerozol Oxycort (9,30 mg oksytetracykliny chlorowodorku/g) aplikuje się 2-4 razy na dobę przez 1-3 sekundy, z zaleceniem energicznego wstrząsania przed użyciem i ochroną oczu oraz dróg oddechowych. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania aerozolu u dzieci i młodzieży.
aerozol na skórę, Atecortin, hydrokortyzon octan, krople do oczu, krople do uszu, leczenie dermatologiczne, maść oczna, oksytetracyklina, oksytetracyklina chlorowodorek, okulistyka, otologia, OXYCORT, Oxycort A, polimyksyna B siarczan, postać farmaceutyczna, worek spojówkowy, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie ucha zewnętrznego, zawiesina do oczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Dicloabak 1 mg/ml
Dicloabak to roztwór kropli do oczu zawierający diklofenak sodowy w stężeniu 1 mg/ml. Nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji tego preparatu z innymi lekami, dlatego zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych leków okulistycznych. W praktyce klinicznej należy zachować co najmniej 5-minutowy odstęp między aplikacją różnych kropli, aby uniknąć wypłukiwania i zmniejszenia skuteczności działania diklofenaku. Maści oczne powinny być aplikowane jako ostatnie, ze względu na możliwość zaburzenia wchłaniania substancji czynnej. Potencjalne interakcje wynikają głównie z miejscowego działania diklofenaku oraz minimalnego wchłaniania systemowego.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Chibroxin 3 mg/ml
Produkt leczniczy Chibroxin (norfloksacyna 3 mg/ml, krople do oczu) nie był przedmiotem specyficznych badań interakcji farmakologicznych. Ze względu na miejscowe podanie i ograniczone wchłanianie systemowe, ryzyko interakcji jest niskie, jednak teoretycznie możliwe. Potencjalne interakcje obejmują zmniejszenie wchłaniania norfloksacyny przez preparaty zawierające kationy wielowartościowe (glin, magnez, wapń, żelazo), nasilenie działania przeciwzakrzepowego warfaryny i innych antykoagulantów, zwiększenie ryzyka drgawek przy lekach obniżających próg drgawkowy oraz podwyższenie stężenia teofiliny w surowicy. Wszystkie te interakcje oceniono jako niskiego poziomu istotności ze względu na ograniczone wchłanianie systemowe norfloksacyny po podaniu okulistycznym.
absorpcja systemowa, drgawki, działania niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, fluorochinolon, hepatotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kationy wielowartościowe, krople do oczu, maść oczna, norfloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, preparaty glinu, próg drgawkowy, teofilina, warfaryna, wchłanianie systemowe, worek spojówkowy