zasada ostrożności w farmakoterapii

Zasada ostrożności w farmakoterapii to fundamentalna dyrektywa postępowania klinicznego, która nakazuje lekarzom dokładne rozważenie potencjalnych korzyści i ryzyka związanego z zastosowaniem leku przed jego włączeniem do terapii. Zgodnie z tą zasadą, w przypadku wątpliwości co do bezpieczeństwa farmakoterapii, należy wybrać opcję minimalizującą potencjalne szkody dla pacjenta.

W praktyce klinicznej zasada ostrożności wymaga indywidualizacji leczenia, uwzględniającej specyfikę pacjenta (wiek, płeć, choroby współistniejące, inne przyjmowane leki). Szczególnie istotne jest jej przestrzeganie w grupach wysokiego ryzyka: u pacjentów geriatrycznych, pediatrycznych, kobiet w ciąży i podczas laktacji oraz u osób z niewydolnością narządową (wątroby, nerek).

Implementacja zasady ostrożności obejmuje stosowanie najmniejszych skutecznych dawek leków, regularne monitorowanie efektów terapii, unikanie polipragmazji oraz systematyczną weryfikację wskazań do kontynuacji leczenia. W nowoczesnej farmakoterapii zasada ta jest ściśle powiązana z koncepcją medycyny opartej na dowodach (EBM) oraz ideą deprescribingu, czyli planowego odstawiania zbędnych leków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl