tachykardia napadowa

Tachykardia napadowa to stan charakteryzujący się nagłymi epizodami przyspieszenia rytmu serca, zazwyczaj powyżej 100 uderzeń na minutę, które rozpoczynają się i kończą nagle. Wyróżnia się dwa główne typy: napadowy częstoskurcz nadkomorowy (PSVT) oraz napadowy częstoskurcz komorowy (PVT), różniące się miejscem powstawania nieprawidłowego rytmu.

Napadowy częstoskurcz nadkomorowy, najczęstsza forma tachykardii napadowej, zwykle powstaje w wyniku obecności dodatkowych dróg przewodzenia lub z powodu zaburzeń w węźle przedsionkowo-komorowym. Kluczowym mechanizmem patofizjologicznym jest zjawisko re-entry, czyli krążącego pobudzenia. Pacjenci zazwyczaj odczuwają kołatanie serca, zawroty głowy, duszność, ucisk w klatce piersiowej lub lęk.

Diagnostyka tachykardii napadowej opiera się na badaniu EKG wykonanym podczas epizodu, badaniach holterowskich oraz, w wybranych przypadkach, badaniu elektrofizjologicznym. W leczeniu ostrego epizodu stosuje się manewry wagalne, leki antyarytmiczne oraz, w przypadku niestabilności hemodynamicznej, kardiowersję elektryczną. Leczenie długoterminowe może obejmować farmakoterapię lub zabiegi ablacji przezskórnej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl