koagulopatia zakrzepowa

Koagulopatia zakrzepowa to zaburzenie krzepnięcia krwi charakteryzujące się nadmierną aktywacją procesów zakrzepowych, prowadzące do tworzenia się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. W przeciwieństwie do typowych koagulopatii związanych z krwawieniem, stan ten wiąże się z patologiczną skłonnością do zakrzepicy.

Mechanizm koagulopatii zakrzepowej opiera się na nieprawidłowej aktywacji kaskady krzepnięcia, często z jednoczesnym upośledzeniem naturalnych mechanizmów przeciwzakrzepowych i fibrynolizy. Może występować w przebiegu różnych stanów klinicznych, takich jak zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP), zespół antyfosfolipidowy czy zakrzepowa mikroangiopatia (TMA).

Diagnostyka koagulopatii zakrzepowej obejmuje ocenę parametrów układu krzepnięcia (D-dimery, fibrynogen, czas protrombinowy, APTT), morfologii krwi ze szczególnym uwzględnieniem liczby płytek krwi, oraz badania obrazowe ukierunkowane na wykrywanie zakrzepów. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować leki przeciwkrzepliwe, trombolizę, plazmaferezę lub leczenie choroby podstawowej.

W ostatnich latach szczególną uwagę zwrócono na indukowaną szczepionką koagulopatię zakrzepową (VITT) związaną z niektórymi szczepionkami przeciw COVID-19, charakteryzującą się zakrzepicą z małopłytkowością i obecnością przeciwciał przeciwko czynnikowi płytkowemu 4 (PF4). Ten rzadki zespół wymaga specyficznego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl