octan lizyny
Octan lizyny jest organicznym związkiem chemicznym, będącym solą lizyny i kwasu octowego. Lizyna to niezbędny aminokwas egzogenny, który musi być dostarczany organizmowi z pożywieniem, ponieważ organizm ludzki nie potrafi go syntetyzować. Octan lizyny jest często stosowany jako suplement diety oraz w formie dodatku do żywności.
W medycynie octan lizyny znajduje zastosowanie jako środek wspomagający w leczeniu infekcji wirusem opryszczki (HSV). Badania wskazują, że może on hamować replikację wirusa poprzez zakłócanie metabolizmu argininy, aminokwasu niezbędnego do namnażania się wirusa. Suplementacja octanem lizyny jest szczególnie zalecana pacjentom z nawracającymi infekcjami HSV.
Octan lizyny jest również wykorzystywany w żywieniu klinicznym jako składnik preparatów do żywienia parenteralnego i enteralnego. Wspomaga procesy anaboliczne w organizmie, przyczyniając się do prawidłowej syntezy białek oraz regeneracji tkanek. Jest szczególnie ważny w stanach zwiększonego zapotrzebowania na białko, takich jak rekonwalescencja po zabiegach chirurgicznych, urazy czy oparzenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N12E –
OLIMEL N12E to trójkomorowy worek do infuzji zawierający emulsję tłuszczową, roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz roztwór glukozy z wapniem, dostępny w objętościach 650 ml, 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml. Po zmieszaniu komór powstaje gotowa emulsja o pH 6,4 i osmolarności 1270 mOsm/l, zawierająca odpowiednio do objętości: tłuszcze (22,8–70 g), aminokwasy (49,4–151,9 g), azot (7,8–24 g), glukozę (47,7–146,7 g) oraz elektrolity, m.in. sód (22,8–70 mmol), potas (19,5–60 mmol), magnez (2,6–8 mmol) i wapń (2,3–7 mmol). Emulsja tłuszczowa składa się z 80% oleju z oliwek i 20% oleju sojowego, zapewniając stosunek niezbędnych kwasów tłuszczowych do całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych na poziomie 20%. Wartość energetyczna całkowita waha się od 620 kcal do 1900 kcal, z niebiałkową energią stanowiącą 420–1280 kcal, przy stałym stosunku energii glukozy do tłuszczów 45/55 oraz stosunku energii niebiałkowej do azotu 53 kcal/g.
alanina, aminokwas, arginina, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fosfolipidy z jaja kurzego, fosforan nieorganiczny, fosforan organiczny, glicerol, glicyna, glukoza jednowodna, histydyna, izoleucyna, kation dwuwartościowy, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas octowy lodowaty, kwas solny, kwas tłuszczowy, leucyna, lizyna, magnezu chlorek sześciowodny, metionina, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, octan polietylenowinylu, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, pochłaniacz tlenu, potasu chlorek, prolina, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów z elektrolitami, roztwór glukozy z wapniem, seryna, sodu glicerofosforan uwodniony, sodu octan trójwodny, sodu oleinian, sodu wodorotlenek, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapnia chlorek dwuwodny, warunki aseptyczne, węglowodan, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aminosteril N-Hepa 8% –
Preparat AMINOSTERIL N-HEPA 8% to roztwór do infuzji zawierający 80 g/l aminokwasów (azot 12,90 g/l) o teoretycznej osmolarności 770 mOsm/l, pH 5,7-6,3 oraz wartości energetycznej 1340 kJ/l (320 kcal/l). Skład aminokwasowy obejmuje m.in. BCAA (L-izoleucynę 10,40 g, L-leucynę 13,09 g, L-walinę 10,08 g), aminokwasy egzogenne i półegzogenne, a także aminokwasy o obniżonej zawartości w preparatach dla pacjentów z chorobami wątroby (L-metionina 1,10 g, L-fenyloalanina 0,88 g, L-tryptofan 0,70 g). Preparat jest stosowany w całkowitym żywieniu pozajelitowym u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, najczęściej w warunkach szpitalnych lub intensywnej terapii.
acetylocysteina, alanina, aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, Aminosteril N-Hepa, antyoksydant, arginina, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wątroby, cykl mocznikowy, fenyloalanina, glicyna, glutation, histydyna, interakcja lekowa, izoleucyna, leucyna, metionina, octan lizyny, prolina, roztwór aminokwasów do infuzji, seryna, terapia żywieniowa, treonina, tryptofan, walina, zaburzenie czynności wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aminomel Nephro
Preparat Aminomel Nephro to roztwór do infuzji zawierający kompleks 15 aminokwasów, dedykowany do żywienia pozajelitowego pacjentów z niewydolnością nerek. Charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością 510 mOsm/l, pH 5,9-6,3 oraz wartością energetyczną 930 kJ/l (222 kcal/l). Preparat nie zawiera węglowodanów ani elektrolitów, co umożliwia elastyczne komponowanie mieszanin żywieniowych. W trakcie terapii należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko reakcji nadwrażliwości, powstawania osadów fosforanu wapnia w krążeniu płucnym, zakażeń oraz sepsy. Szczególne środki ostrożności dotyczą pacjentów poddawanych hemodializie, ciężko niedożywionych (ryzyko zespołu ponownego odżywienia) oraz z chorobami wątroby. Zalecane jest systematyczne monitorowanie równowagi wodno-elektrolitowej, osmolarności surowicy, gazometrii, glikemii, funkcji wątroby i nerek oraz, przy długotrwałym leczeniu, morfologii krwi i czynników krzepnięcia.
acetylo-tyrozyna, acetylocysteina, alanina, aminokwas, Aminomel Nephro, arginina, cholestaza, czynnik krzepnięcia, enzym wątrobowy, fenyloalanina, fosforan wapnia, gazometria krwi, glicyna, hemodializa, hipofosfatemia, histydyna, izoleucyna, kreatynina, kwas glutaminowy, leucyna, marskość wątroby, metionina, morfologia krwi, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, octan lizyny, osad w naczyniach płucnych, osmolarność surowicy, powikłanie wątrobowe, prolina, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, sepsa, seryna, śródbłonek naczyń, stężenie glukozy we krwi, stłuszczenie wątroby, treonina, tryptofan, walina, zaburzenie hematologiczne, zakrzepica, zapalenie żył, zespół ponownego odżywienia, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
L-lizyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
L-lizyna, będąca niezbędnym aminokwasem stosowanym w różnych produktach leczniczych, w tym w żywieniu pozajelitowym, wymaga ostrożnej oceny przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne dla preparatów takich jak Copaxone (zawierający L-lizynę jako składnik octanu glatirameru) wskazują na brak ryzyka teratogennego w oparciu o 300-1000 zastosowań w ciąży. W przypadku KETOSTERIL (75 mg L-lizyny/tabletkę) oraz preparatów do żywienia pozajelitowego (Aminomel 10E: 10,02 g L-lizyny/1000 ml, Aminomel 12,5E: 12,53 g/1000 ml, AMINOSTERIL N-HEPA 8%: 6,88 g/1000 ml, Vamin 18 Electrolyte-Free: 9,0 g/1000 ml) brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży, choć badania na zwierzętach i dane z porównywalnych roztworów aminokwasów nie wykazują istotnego ryzyka. Zaleca się indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka oraz ostrożność, zwłaszcza przy stosowaniu KETOSTERIL i preparatów do żywienia pozajelitowego.
aminokwas niezbędny, Aminomel, Copaxone, karmienie piersią, Ketosteril, lek modyfikujący przebieg choroby, lizyna, nefropatia, niedobór żywieniowy, ocena indywidualna, octan glatirameru, octan lizyny, rejestracja leku, roztwór aminokwasów, stwardnienie rozsiane, Vamin, wada rozwojowa, właściwości fizykochemiczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N9E
OLIMEL N9E to trójkomorowa emulsja do infuzji dożylnej, zawierająca roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową (80% oleju z oliwek, 20% oleju sojowego) oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami. Dostępna jest w trzech pojemnościach: 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, zawierających odpowiednio 110 g, 165 g i 220 g glukozy; 40 g, 60 g i 80 g tłuszczów; oraz 56,9 g, 85,4 g i 113,9 g aminokwasów. Profil aminokwasowy obejmuje m.in. alaninę, argininę, lizynę, metioninę i tryptofan, a elektrolity takie jak sód (35-70 mmol), potas (30-60 mmol), magnez (4-8 mmol), wapń (3,5-7 mmol) i fosforany (15-30 mmol) są obecne w zrównoważonych ilościach. Produkt charakteryzuje się pH 6,4, osmolarnością 1310 mOsm/l oraz wartością energetyczną od 1070 do 2140 kcal w zależności od objętości, z tłuszczami stanowiącymi 37% całkowitej kaloryczności i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 52/48.
aminokwasy, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy z jaja kurzego, glukoza jednowodna, infuzja dożylna, kopolimery poliolefiniczne, kwas octowy lodowaty, kwas solny, magnezu chlorek, niezbędne kwasy tłuszczowe, octan lizyny, octan polietylenowinylu, oczyszczony olej sojowy, oczyszczony olej z oliwek, osmolarność, potasu chlorek, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy z wapniem, sodu glicerofosforan, sodu octan trójwodny, wapnia chlorek, wartość energetyczna, wartość odżywcza, węglowodany, woda do wstrzykiwań, wytrącenie osadu - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lizyna, jako aminokwas niezbędny, jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w żywieniu pozajelitowym, jednak dane kliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa u kobiet w ciąży i karmiących piersią są ograniczone. Produkty takie jak Aminoplasmal 15% (7,95 g lizyny/1000 ml) czy Aminomix 1 Novum (4,125 g lizyny/1000 ml) nie mają specyficznych badań reprodukcyjnych na zwierzętach, a ich stosowanie w ciąży wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka. Niektóre preparaty, np. Nutriflex Basal (2,27 g lizyny/1000 ml), są przeciwwskazane w ciąży, chyba że stan kliniczny wymaga żywienia pozajelitowego. W przypadku karmienia piersią, aminokwasy przenikają do mleka, jednak większość produktów stosowanych w dawkach terapeutycznych nie powinna negatywnie wpływać na noworodki, choć karmienie piersią podczas żywienia pozajelitowego jest zazwyczaj odradzane. Preparaty zawierające karbocysteinę z lizyną (np. Flegamax Forte) powinny być stosowane z ostrożnością lub unikać ich stosowania w ciąży i laktacji ze względu na brak danych i potencjalne ryzyko.
aminokwas, aminokwas niezbędny, Aminoplasmal, bezpieczeństwo farmakoterapii, chlorowodorek lizyny, ciąża, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, karbocysteina z lizyną, karmienie piersią, kobieta karmiąca piersią, lizyna, noworodek przedwcześnie urodzony, octan lizyny, płodność, preparat farmaceutyczny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka ludzkiego, roztwór aminokwasów, stosunek korzyści do ryzyka, terapia, wpływ na reprodukcję, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vamin 18 Electrolyte-Free –
Vamin 18 Electrolyte-Free to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym w warunkach szpitalnych, zawierający 114 g/l aminokwasów, w tym 51,6 g/l aminokwasów niezbędnych, takich jak L-alanina (16,0 g/1000 ml), L-arginina (11,3 g/1000 ml) oraz L-lizyna (9,0 g/1000 ml). Preparat charakteryzuje się pH 5,6, osmolalnością 1130 mOsm/kg wody oraz zawartością azotu 18 g/l. Wartość energetyczna wynosi 1,9 MJ/l (460 kcal/l). Roztwór nie zawiera elektrolitów, poza około 110 mmol octanu (kwas octowy i octan lizyny), ani substancji przeciwutleniających. Produkt dostępny jest w butelkach 500 ml i 1000 ml, przeznaczony do podawania dożylnego, z możliwością aseptycznego dodawania kompatybilnych roztworów leków, elektrolitów i składników odżywczych, takich jak Addamel N, Addiphos, NaCl, KCl, MgSO₄ oraz glukonolaktobionian wapnia, z zachowaniem odpowiedniej kolejności i zasad aseptyki.
aminokwas, aminokwas niezbędny, chlorek potasu, chlorek sodu, emulsja tłuszczowa, fosforan nieorganiczny, glicyna, glukonolaktobionian wapnia, infuzja dożylna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas octowy lodowaty, L-alanina, L-arginina, L-cysteina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, L-walina, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, osmolalność, pierwiastek śladowy, roztwór do infuzji, siarczan magnezu, substancja przeciwutleniająca, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, witamina rozpuszczalna w wodzie, woda do wstrzykiwań, zakażenie mikrobiologiczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminoven Infant 10% –
Aminoven Infant 10% to roztwór do żywienia pozajelitowego z grupy aminokwasów (kod ATC: B05BA01), zawierający pełne spektrum aminokwasów egzogennych i endogennych w stężeniu 10%. W 1000 ml roztworu znajdują się m.in. L-izoleucyna (8,00 g), L-leucyna (13,00 g), L-lizyna (8,51 g), L-metionina (3,12 g), L-fenyloalanina (3,75 g), L-treonina (4,40 g), L-tryptofan (2,01 g), L-walina (9,00 g) oraz aminokwasy endogenne takie jak L-arginina (7,50 g), L-histydyna (4,76 g), glicyna (4,15 g), L-alanina (9,30 g), L-prolina (9,71 g), L-seryna (7,67 g), tauryna (0,40 g), N-acetylo-L-tyrozyna (odpowiadająca 4,20 g L-tyrozyny) i N-acetylo-L-cysteina (odpowiadająca 0,52 g L-cysteiny). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną 885 mOsm/l, pH 5,5-6,0 oraz kwasowością 27-40 mmol NaOH/l, co wpływa na jego stabilność i tolerancję po podaniu dożylnym.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, cysteina, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwasowość roztworu, leucyna, lizyna, metionina, octan lizyny, osmolarność teoretyczna, prolina, pula wolnych aminokwasów, równowaga azotowa, seryna, synteza białek, szlak anaboliczny, tauryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lizyna, jako aminokwas egzogenny niezbędny do syntezy białek, jest powszechnie stosowana w preparatach do żywienia pozajelitowego, najczęściej w formie chlorowodorku, jednowodnej lub octanu. Dane przedkliniczne wskazują, że toksyczność lizyny jest ściśle związana z zaburzeniem równowagi aminokwasowej, a nie z samą substancją, co potwierdza bezpieczeństwo jej stosowania w mieszaninach aminokwasowych przy zachowaniu odpowiednich proporcji. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu lizyny w zalecanych dawkach, choć brak jest szczegółowych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym samej lizyny oraz specyficznych badań dotyczących rakotwórczości, genotoksyczności i wpływu na rozród i rozwój potomstwa dla większości preparatów zawierających ten aminokwas.
aminokwas egzogenny, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, białko ustrojowe, emulsja tłuszczowa, farmakologia bezpieczeństwa, hipercholesterolemia, lizyna chlorowodorek, lizyna jednowodna, małopłytkowość, mieszanina aminokwasowa, niewydolność nerek, octan lizyny, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, równowaga aminokwasowa, stłuszczenie wątroby, synteza białek, toksyczny wpływ na rozród, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu Vamin 14 Electrolyte-Free, zawierającego L-cysteinę i L-cystynę w łącznej ilości 420 mg/1000 ml, wykazały dobrą tolerancję aminokwasów siarkowych podawanych pozajelitowo. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6, co zapewnia stabilność cystyny, oraz osmolalnością 810 mOsm/kg wody, co jest istotne dla bezpieczeństwa infuzji. Zawartość azotu wynosząca 13,5 g/l nie wpływa negatywnie na funkcje nerek, a wartość energetyczna 1,4 MJ/l (350 kcal/l) jest bezpieczna w kontekście terapii żywieniowej. Brak dodatku substancji przeciwutleniających potwierdza stabilność cystyny bez ryzyka interakcji farmakologicznych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminomel 10 E –
Preparaty Aminomel 10E oraz Aminomel 12,5E to jałowe roztwory do infuzji przeznaczone do żywienia pozajelitowego, zawierające kompleksową mieszaninę aminokwasów egzogennych, warunkowo egzogennych i endogennych w stężeniach odpowiednio 100 g/l i 125 g/l. Oba produkty zawierają również zbalansowane elektrolity, w tym Na+ (69 mmol/l i 87 mmol/l), K+ (45 mmol/l i 56,25 mmol/l), Ca++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), Mg++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), chlorki (90 mmol/l i 112,5 mmol/l), octany (74 mmol/l i 92,5 mmol/l) oraz L-jabłczany (22 mmol/l i 28 mmol/l). Preparaty charakteryzują się osmolarnością odpowiednio 1145 mOsm/l i 1430 mOsm/l, pH 6,0–6,3 oraz wartością energetyczną 1700 kJ/l (400 kcal/l) i 2125 kJ/l (500 kcal/l). Aminomel zawiera także substancje pomocnicze, takie jak disodu edetynian dwuwodny i kwas jabłkowy, zapewniające stabilność roztworu.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas egzogenny i endogenny, aminokwas warunkowo egzogenny, arginina, azot, ceftriakson, chlorowodorek ornityny, disodu edetynian, elektrolit, fenyloalanina, fosforan wapnia, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas jabłkowy, leucyna, metionina, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, osmolarność, prolina, roztwór do infuzji, roztwór jałowy, seryna, treonina, tryptofan, walina, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Wskazania do stosowania
Lizyna, jako aminokwas niezbędny, pełni kluczową rolę w syntezie białek oraz procesach metabolicznych, co czyni ją istotnym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego. Wskazania do jej stosowania obejmują pacjentów, u których odżywianie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, w tym osoby z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (w tym poddawane hemodializie lub hemofiltracji), ciężką niewydolnością wątroby z encefalopatią, a także dzieci, niemowlęta i noworodki, w tym wcześniaki. Lizyna jest podawana w formie roztworów aminokwasowych, często w połączeniu z węglowodanami i innymi składnikami odżywczymi, co zapewnia kompleksowe pokrycie zapotrzebowania metabolicznego i energetycznego organizmu. Preparaty te są dostosowane do specyficznych potrzeb klinicznych, uwzględniając stopień katabolizmu oraz wiek pacjenta.
aminokwas niezbędny, bilans azotowy, chlorowodorek lizyny, dializa otrzewnowa, działanie mukolityczne, encefalopatia wątrobowa, hemodializa, hemofiltracja, karbocysteina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, octan lizyny, odżywianie dojelitowe, preparat wieloskładnikowy, roztwór aminokwasów, zapalenie błony śluzowej, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vamin 14 Electrolyte-Free –
Vamin 14 Electrolyte-Free to roztwór do żywienia pozajelitowego zawierający 85 g/l aminokwasów, w tym 38,7 g/l aminokwasów niezbędnych, o pH 5,6 i osmolalności 810 mOsm/kg wody. Preparat dostarcza 13,5 g/l azotu i 1,4 MJ/l (350 kcal/l) energii, zawiera około 90 mmol/l octanu (kwas octowy i octan lizyny) i jest pozbawiony innych elektrolitów oraz substancji przeciwutleniających. Skład aminokwasowy obejmuje pełen profil aminokwasów egzogennych i endogennych, co umożliwia efektywną syntezę białek. Produkt jest wskazany u dorosłych pacjentów z umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy, np. po zabiegach chirurgicznych, w stanach katabolicznych (urazy, oparzenia), chorobach przewodu pokarmowego, niedożywieniu przedoperacyjnym oraz w przebiegu chorób nowotworowych z nasilonym katabolizmem.
aminokwasy, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, całkowite żywienie pozajelitowe, choroba zapalna jelit, emulsja tłuszczowa, infuzja, kwas L-glutaminowy, kwas octowy, L-alanina, L-arginina, L-cysteina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-tryptofan, L-tyrozyna, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, octan L-lizyny, octan lizyny, osmolalność, równowaga azotowa, stan kataboliczny, synteza białek, TPN, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenie wchłaniania, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nephrotect
Produkt leczniczy Nephrotect, będący roztworem do infuzji zawierającym 100 g/l aminokwasów i 16,3 g/l azotu, dostarcza 1600 kJ/l (400 kcal/l) energii i jest dedykowany pacjentom z niewydolnością nerek. Przedkliniczne badania toksykologiczne wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym oraz brak działań niepożądanych w zakresie tolerancji miejscowej przy podaniu dożylnym. Profil bezpieczeństwa potwierdzono również w kontekście braku potencjału genotoksycznego i rakotwórczego w standardowych modelach badawczych. Fizykochemicznie roztwór charakteryzuje się pH 5,5-6,5, kwasowością około 60 mmol NaOH/l oraz osmolarnością teoretyczną 960 mOsm/l, co zapewnia kompatybilność i dobrą tolerancję miejscową podczas infuzji.
badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fenyloalanina, genotoksyczność, infuzja dożylna, izoleucyna, kwasowość roztworu, laktacja, leucyna, metionina, N-acetylo-L-cysteina, N-glicylo-L-tyrozyna, niewydolność nerek, octan lizyny, osmolarność roztworu, pH, potencjał genotoksyczny, roztwór aminokwasów, terapia infuzyjna, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tryptofan - Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Właściwości farmakodynamiczne
Preparat do żywienia pozajelitowego Vamin 14 Electrolyte-Free zawiera cystynę w formie mieszaniny L-cysteiny i L-cystyny w stężeniu 420 mg/1000 ml roztworu, wchodzącą w skład całkowitej puli aminokwasów niezbędnych o łącznej zawartości 38,7 g/l. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6, osmolalnością 810 mOsm/kg H2O oraz zawartością azotu 13,5 g/l, a także buforującym dodatkiem około 90 mmol octanu. Aminokwasy zawarte w preparacie obejmują zarówno egzogenne (np. L-izoleucyna 4,2 g/l, L-leucyna 5,9 g/l, L-walina 5,5 g/l, L-lizyna 6,8 g/l), względnie niezbędne (L-arginina 8,4 g/l, L-histydyna 5,1 g/l), jak i nieegzogenne, co zapewnia zrównoważony profil aminokwasowy niezbędny do wsparcia procesów anabolicznych. Preparat nie wykazuje specyficznych działań farmakodynamicznych poza właściwościami odżywczymi typowymi dla aminokwasów.
alanina, aminokwas aromatyczny, aminokwas niezbędny, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, aminokwas względnie niezbędny, arginina, cysteina, cystyna, fenyloalanina, glicyna, histydyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, lizyna, metionina, mostek disiarczkowy, octan lizyny, osmolalność, proces anaboliczny, prolina, roztwór do infuzji, seryna, substancja przeciwutleniająca, substrat energetyczny, terapia żywieniowa, treonina, tryptofan, tyrozyna, Vamin 14 Electrolyte-Free, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N9
OLIMEL N9 to trójkomorowa emulsja do infuzji, zawierająca roztwór glukozy (27,5%), roztwór aminokwasów (14,2%) oraz emulsję tłuszczową (20%), które przed podaniem należy wymieszać poprzez rozerwanie spawów. Produkt dostępny jest w objętościach 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, z odpowiednio 40 g, 60 g i 80 g tłuszczów oraz 110 g, 165 g i 220 g glukozy. Emulsja tłuszczowa składa się z 80% oczyszczonego oleju z oliwek i 20% oleju sojowego, zapewniając stosunek niezbędnych kwasów tłuszczowych na poziomie 20%. Całkowita wartość energetyczna wynosi od 1070 kcal do 2140 kcal, z wartością energetyczną niebiałkową 840-1680 kcal i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 52/48. Produkt zawiera także elektrolity (fosforany 3-6 mmol, octany 40-80 mmol), ma pH 6,4 i osmolarność 1170 mOsm/l.
dysfagia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy z jaja kurzego, fosforany nieorganiczne, fosforany organiczne, kopolimery poliolefiniczne, kwas octowy, niezbędne kwasy tłuszczowe, octan lizyny, octan polietylenowinylu, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, roztwory aminokwasów, wartość energetyczna niebiałkowa, zator powietrzny - Leksykon substancji czynnych
L-lizyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
L-lizyna, aminokwas egzogenny obecny w wielu preparatach leczniczych, zwłaszcza stosowanych w żywieniu pozajelitowym (np. Aminomel 10E i 12,5E zawierające odpowiednio 10,02 g i 12,53 g L-lizyny octanu na 1000 ml roztworu, AMINOSTERIL N-HEPA 8% z 9,71 g octanu lizyny odpowiadającego 6,88 g L-lizyny, Vamin 18 Electrolyte-Free z 9,0 g/1000 ml oraz Vaminolact z 5,6 g/1000 ml L-lizyny), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podobnie preparat doustny KETOSTERIL (105 mg octanu lizyny, co odpowiada 75 mg L-lizyny na tabletkę) nie wpływa na tę zdolność. W przypadku specjalistycznego leku Copaxone, zawierającego polipeptydy z L-lizyną (0,300-0,374 molowego udziału), brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu na prowadzenie pojazdów, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej. Warto podkreślić, że większość preparatów z L-lizyną jest stosowana u pacjentów hospitalizowanych lub w warunkach kontrolowanych, co samo w sobie ogranicza możliwość prowadzenia pojazdów.
aminokwas egzogenny, Aminosteril, charakterystyka produktu leczniczego, Copaxone, farmakoterapia, infuzja, interakcja lekowa, Ketosteril, lizyna jednowodna, niewydolność nerek, octan glatirameru, octan lizyny, polipeptydy syntetyczne, preparat Vamin, preparaty Aminomel, preparaty do żywienia pozajelitowego, przewlekła choroba nerek, stan kliniczny, stwardnienie rozsiane, Vaminolact, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vamin 14 Electrolyte-Free –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vamin 14 Electrolyte-Free potwierdziły dobrą tolerancję roztworu do infuzji zawierającego kompleksową mieszaninę aminokwasów o całkowitej zawartości 85 g/l, w tym 38,7 g/l aminokwasów niezbędnych, w tym cysteiny i tyrozyny. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6 oraz osmolalnością 810 mOsm/kg H2O, zawiera 13,5 g/l azotu i dostarcza 1,4 MJ/l (350 kcal/l). Dodatkowo preparat zawiera około 90 mmol octanu w formie kwasu octowego i octanu lizyny, co wpływa na jego profil biochemiczny i tolerancję.
alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas niezbędny, arginina, cysteina, cysteina i tyrozyna, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, mieszanina aminokwasów, octan lizyny, osmolalność, parametr fizykochemiczny, profil aminokwasowy, prolina, roztwór do infuzji, seryna, substancja przeciwutleniająca, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminoven Infant 10% –
Aminoven Infant 10% to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego niemowląt i małych dzieci, zawierający precyzyjnie dobrane aminokwasy egzogenne (np. L-izoleucyna 8,00 g, L-leucyna 13,00 g, L-lizyna 8,51 g), częściowo egzogenne (L-arginina 7,50 g, L-histydyna 4,76 g) oraz endogenne (np. L-alanina 9,30 g, L-prolina 9,71 g) w 1000 ml roztworu. Preparat charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością 885 mOsm/l, kwasowością 27-40 mmol NaOH/l oraz pH w zakresie 5,5-6,0. Produkt dostępny jest w butelkach o pojemnościach 100 ml, 250 ml i 1000 ml i przeznaczony jest wyłącznie do dożylnej infuzji. Ze względu na ryzyko zakażenia mikrobiologicznego i niezgodności farmaceutycznych, nie należy mieszać go z innymi lekami poza składnikami żywienia pozajelitowego, a wszelkie dodatki (węglowodany, tłuszcze, elektrolity, witaminy, pierwiastki śladowe) muszą być dodawane aseptycznie i po potwierdzeniu zgodności farmaceutycznej.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas częściowo egzogenny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, aseptyka, elektrolity, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, kwas jabłkowy, kwas tłuszczowy, leucyna, metionina, nadtlenek, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, osmolarność, pierwiastek śladowy, prolina, roztwór do infuzji, seryna, tauryna, treonina, tryptofan, walina, zakażenie mikrobiologiczne, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vamin 18 Electrolyte-Free –
Produkt leczniczy Vamin 18 Electrolyte-Free to roztwór do infuzji zawierający pełen profil aminokwasów o łącznej zawartości 114 g/l, w tym 51,6 g aminokwasów niezbędnych, takich jak cysteina (560 mg/1000 ml) i tyrozyna (230 mg/1000 ml). Preparat charakteryzuje się pH 5,6, osmolalnością 1130 mOsm/kg H2O oraz zawartością azotu 18 g/l. Nie zawiera elektrolitów poza około 110 mmol octanu (kwas octowy i octan lizyny). Brak jest dedykowanych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz wpływu na płodność, jednak literatura medyczna potwierdza bezpieczeństwo stosowania roztworów aminokwasów w tych populacjach. Decyzja o zastosowaniu powinna uwzględniać indywidualną ocenę korzyści i ryzyka, stan odżywienia pacjentki oraz konieczność monitorowania parametrów biochemicznych i stanu klinicznego matki.
alanina, aminokwas, aminokwas endogenny, aminokwas niezbędny, arginina, cysteina, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, octan lizyny, osmolalność, parametr biochemiczny, preparat aminokwasowy, prolina, roztwór do infuzji, seryna, suplementacja elektrolitów, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Octany – Wskazania do stosowania
Preparat Olimel N9E jest emulsją do żywienia pozajelitowego zawierającą octany w postaci octanu sodu trójwodnego oraz octanu lizyny, które pełnią kluczową rolę w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej. Preparat dostępny jest w trzech objętościach: 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, zawierających odpowiednio 54 mmol, 80 mmol oraz 107 mmol octanów. W składzie znajdują się także precyzyjnie dobrane elektrolity: sód (35,0-70,0 mmol), potas (30,0-60,0 mmol), magnez (4,0-8,0 mmol), wapń (3,5-7,0 mmol), fosforany (15,0-30,0 mmol) i chlorki (45-90 mmol), co umożliwia kompleksowe wsparcie metaboliczne i precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Wartość energetyczna preparatu wynosi od 1070 kcal do 2140 kcal, z czego energia niebiałkowa stanowi 840-1680 kcal, a stosunek energii glukozy do tłuszczów wynosi 52/48, zapewniając optymalne wykorzystanie składników odżywczych.
choroba Leśniowskiego-Crohna, dysfagia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, niedrożność przewodu pokarmowego, octan lizyny, octan sodu trójwodny, octan w żywieniu pozajelitowym, osmolarność, ostre zapalenie trzustki, równowaga kwasowo-zasadowa, rozległy zabieg operacyjny, roztwór aminokwasów, terapia żywieniowa, wartość energetyczna niebiałkowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie wchłaniania, zapalenie jelita, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nephrotect
Nephrotect to roztwór do infuzji aminokwasów stosowany w żywieniu pozajelitowym, o stężeniu 10% (0,1 g/ml), zawierający 100 g/l aminokwasów i 16,3 g/l azotu, co odpowiada wartości energetycznej 1600 kJ/l (400 kcal/l). Preparat charakteryzuje się zbilansowanym składem aminokwasów, w tym aminokwasów rozgałęzionych (L-izoleucyna 5,80 g/l, L-leucyna 12,80 g/l, L-walina 8,70 g/l), zasadowych (L-lizyna 12,00 g/l, L-arginina 8,20 g/l, L-histydyna 9,80 g/l), zawierających siarkę (L-metionina 2,00 g/l, N-acetylo-L-cysteina odpowiadająca 0,40 g L-cysteiny/l), aromatycznych (L-fenyloalanina 3,50 g/l, L-tyrozyna 0,60 g/l, N-glicylo-L-tyrozyna 3,16 g/l) oraz innych aminokwasów (np. L-treonina 8,20 g/l, L-tryptofan 3,00 g/l). Formuła preparatu zapewnia odpowiednie wsparcie metaboliczne bez ryzyka działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu.
acetylocysteina, alanina, aminokwasy aromatyczne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy siarkowe, aminokwasy zasadowe, arginina, działanie niepożądane, fenyloalanina, glicylotyrozyna, glicyna, histydyna, izoleucyna, kompozycja aminokwasów, leucyna, metionina, octan lizyny, personel medyczny, profil bezpieczeństwa, prolina, roztwór do infuzji, seryna, stosunek korzyści do ryzyka, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wartość energetyczna, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Lizyna – Działania niepożądane
Lizyna, niezbędny aminokwas stosowany w formie octanu lub chlorowodorku lizyny, odgrywa kluczową rolę w syntezie białek, produkcji kolagenu, wchłanianiu wapnia oraz funkcjonowaniu układu immunologicznego. Preparaty zawierające lizynę mogą wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od wysypek i pokrzywki po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne objawiające się m.in. sinicą obwodową, tachykardią, dusznością, świstem krtaniowym oraz zmianami ciśnienia tętniczego. Często obserwuje się także zaburzenia ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka), które mogą być związane zarówno z samą lizyną, jak i z żywieniem pozajelitowym. Dodatkowo, preparaty te mogą powodować poważne zaburzenia funkcji wątroby i dróg żółciowych, takie jak hiperamonemia, cholestaza, stłuszczenie, marskość czy zapalenie pęcherzyka żółciowego, a także wpływać na nerki, wywołując azotemię i wielomocz.
azotemia, chlorowodorek lizyny, cholestaza, enzym wątrobowy, hepatomegalia, hiperamonemia, hiperlipidemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, leukopenia, marskość wątroby, niewydolność wątroby, octan lizyny, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica obwodowa, splenomegalia, stłuszczenie wątroby, świst krtaniowy, tachykardia, trombocytopenia, układ pokarmowy, wielomocz, wynaczynienie, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie oddychania, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół przeciążenia tłuszczami, zmiana ciśnienia tętniczego, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminoplasmal Hepa 10%
Aminoplasmal Hepa 10% to specjalistyczny roztwór do infuzji aminokwasów, dedykowany pacjentom z marskością wątroby i zaburzeniami metabolicznymi. Preparat zawiera 100 g/l aminokwasów o zmodyfikowanym profilu, w tym wysokie stężenia aminokwasów rozgałęzionych (BCAA: leucyna 13,6 g, izoleucyna 8,8 g, walina 10,6 g na 1000 ml) oraz ograniczone ilości aminokwasów aromatycznych (fenyloalanina 1,6 g, acetylotyrozyna 0,86 g) i metioniny (1,2 g). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością 875 mOsm/l, pH 5,5–6,5 oraz wartością energetyczną 400 kcal/l (1675 kJ/l). Zawiera także elektrolity: octany 51 mmol/l, chlorki 10 mmol/l oraz 0,3–2,3 mmol sodu na 1000 ml. Aminoplasmal Hepa 10% wspomaga normalizację profilu aminokwasowego, poprawiając tolerancję białek i biosyntezę białek, co jest kluczowe w leczeniu encefalopatii wątrobowej i innych powikłań neurologicznych marskości wątroby.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas, aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas rozgałęziony, arginina, asparagina jednowodna, BCAA, biosynteza, chlorowodorek ornityny, encefalopatia wątrobowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, marskość wątroby, metionina, octan lizyny, osmolarność, prolina, roztwór do perfuzji, seryna, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, substytut krwi, treonina, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe