Skład i postać leku
Aminomel 10 E

Preparaty Aminomel 10E oraz Aminomel 12,5E to jałowe roztwory do infuzji przeznaczone do żywienia pozajelitowego, zawierające kompleksową mieszaninę aminokwasów egzogennych, warunkowo egzogennych i endogennych w stężeniach odpowiednio 100 g/l i 125 g/l. Oba produkty zawierają również zbalansowane elektrolity, w tym Na+ (69 mmol/l i 87 mmol/l), K+ (45 mmol/l i 56,25 mmol/l), Ca++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), Mg++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), chlorki (90 mmol/l i 112,5 mmol/l), octany (74 mmol/l i 92,5 mmol/l) oraz L-jabłczany (22 mmol/l i 28 mmol/l). Preparaty charakteryzują się osmolarnością odpowiednio 1145 mOsm/l i 1430 mOsm/l, pH 6,0–6,3 oraz wartością energetyczną 1700 kJ/l (400 kcal/l) i 2125 kJ/l (500 kcal/l). Aminomel zawiera także substancje pomocnicze, takie jak disodu edetynian dwuwodny i kwas jabłkowy, zapewniające stabilność roztworu.

Pobierz ChPL PDF Aminomel 10 E – Roztwór do infuzji – –
  1. Pełen skład leku Aminomel, jego postać oraz forma podania
    1. Skład jakościowy i ilościowy
    2. Parametry fizykochemiczne i wartość odżywcza
    3. Substancje pomocnicze
    4. Postać farmaceutyczna i rodzaj opakowania
    5. Warunki przechowywania i okres ważności
    6. Niezgodności farmaceutyczne
    7. Przygotowanie do podania
    8. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. żywienie pozajelitowe
Substancja czynna
  1. acetylocysteina
  2. glicyna
  3. kwas L-asparaginowy
  4. kwas L-glutaminowy
  5. L-alanina
  6. L-arginina
  7. L-fenyloalanina
  8. L-histydyna
  9. L-izoleucyna
  10. L-leucyna
  11. L-lizyny octan
  12. L-metionina
  13. L-ornityny chlorowodorek
  14. L-prolina
  15. L-seryna
  16. L-treonina
  17. L-tryptofan
  18. L-walina
  19. magnezu chlorek sześciowodny
  20. N-acetylo-L-tyrozyna
  21. potasu chlorek
  22. sodu chlorek
  23. sodu octan trójwodny
  24. sodu wodorotlenek
  25. wapnia chlorek dwuwodny
Kategoria leku
  1. roztwory aminokwasów do żywienia pozajelitowego

Pełen skład leku Aminomel, jego postać oraz forma podania

Produkty lecznicze Aminomel 10E oraz Aminomel 12,5E występują w postaci roztworów do infuzji, zawierających kompleksową mieszaninę aminokwasów wzbogaconą elektrolitami. Są to jałowe roztwory, pozbawione pirogenów, przeznaczone do żywienia pozajelitowego pacjentów wymagających suplementacji aminokwasowej.1

Skład jakościowy i ilościowy

Preparaty Aminomel zawierają pełne spektrum aminokwasów egzogennych i endogennych w precyzyjnie określonych stężeniach, dostosowanych do potrzeb żywieniowych pacjentów. Produkty różnią się zawartością aminokwasów: Aminomel 10E zawiera 100 g/l, natomiast Aminomel 12,5E zawiera 125 g/l aminokwasów.2

Substancje czynne Aminomel 10E (g/1000 ml) Aminomel 12,5E (g/1000 ml)
Aminokwasy egzogenne
L-izoleucyna 5,85 7,31
L-leucyna 6,24 7,80
L-lizyny octan (w przeliczeniu na lizynę) 10,02 12,53
L-metionina 4,68 5,85
L-fenyloalanina 5,40 6,75
L-treonina 5,00 6,25
L-tryptofan 2,00 2,50
L-walina 5,00 6,25
Aminokwasy warunkowo egzogenne i endogenne
L-arginina 9,66 12,08
L-histydyna 3,30 4,13
L-alanina 15,50 19,38
Kwas L-glutaminowy 5,00 6,25
Glicyna 7,55 9,44
L-prolina 7,50 9,38
L-ornityny chlorowodorek (w przeliczeniu na ornitynę) 2,42 3,02
Kwas L-asparaginowy 1,91 2,39
L-seryna 4,30 5,38
Acetylocysteina (w przeliczeniu na cysteinę) 0,673 0,84
N-acetylo-L-tyrozyna (w przeliczeniu na tyrozynę) 2,00 2,50
Elektrolity
Sodu octan trójwodny 3,456 4,320
Sodu wodorotlenek 1,324 1,664
Sodu chlorek 0,625 0,780
Potasu chlorek 3,355 4,194
Magnezu chlorek sześciowodny 1,017 1,270
Wapnia chlorek dwuwodny 0,735 0,919

Oba produkty zawierają zbalansowaną kompozycję elektrolitów, których stężenia jonowe przedstawiają się następująco:3

Elektrolity Aminomel 10E Aminomel 12,5E
Na+ 69 mmol/l (87 mEq/l) 87 mmol/l (87 mEq/l)
K+ 45 mmol/l (45 mEq/l) 56,25 mmol/l (56,25 mEq/l)
Ca++ 5 mmol/l (10 mEq/l) 6 mmol/l (12 mEq/l)
Mg++ 5 mmol/l (10 mEq/l) 6 mmol/l (12 mEq/l)
Chlorki− 90 mmol/l (90 mEq/l) 112,5 mmol/l (112,5 mEq/l)
Octany− 74 mmol/l (74 mEq/l) 92,5 mmol/l (92,5 mEq/l)
L-jabłczany− 22 mmol/l (22 mEq/l) 28 mmol/l (28 mEq/l)

Parametry fizykochemiczne i wartość odżywcza

Roztwory Aminomel charakteryzują się określonymi parametrami fizykochemicznymi, istotnymi dla prawidłowego stosowania w warunkach klinicznych:4

Parametr Aminomel 10E Aminomel 12,5E
Teoretyczna osmolarność 1145 mOsm/l 1430 mOsm/l
pH 6,0 – 6,3 6,0 – 6,3
Kwasowość miareczkowa (do pH=7,4) 18 – 25 mmol/l 22 – 30 mmol/l
Zawartość azotu 15,6 g/l 19,5 g/l
Wartość energetyczna 1700 kJ/l (400 kcal/l) 2125 kJ/l (500 kcal/l)

Substancje pomocnicze

Oprócz substancji czynnych, produkty Aminomel zawierają następujące substancje pomocnicze:5

  • Woda do wstrzykiwań – stanowi rozpuszczalnik dla składników aktywnych, spełniający wymagania farmakopei dotyczące czystości
  • Disodu edetynian dwuwodny – związek chelatujący, stabilizujący roztwór
  • Kwas jabłkowy – dodawany w celu ustalenia odpowiedniego pH roztworu, zapewniającego stabilność aminokwasów

Postać farmaceutyczna i rodzaj opakowania

Aminomel 10E i 12,5E występują w postaci roztworu do infuzji. Są to jałowe, pozbawione pirogenów roztwory, które w warunkach prawidłowego przechowywania pozostają przejrzyste i praktycznie bezbarwne.6

Produkty dostarczane są w butelkach szklanych o pojemności 500 ml lub 1000 ml, które zapewniają odpowiednią ochronę zawartości i umożliwiają wizualną kontrolę roztworu przed podaniem.7

Warunki przechowywania i okres ważności

Preparat Aminomel należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chroniąc przed bezpośrednim światłem. Przy zachowaniu zalecanych warunków przechowywania, okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji.8

Niezgodności farmaceutyczne

Przy stosowaniu Aminomelu należy uwzględnić potencjalne niezgodności farmaceutyczne, szczególnie:9

  • Interakcje z ceftriaksonem – wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwe niezgodności
  • Niezgodności z dodatkami – przed wprowadzeniem jakichkolwiek dodatkowych składników należy sprawdzić ich zgodność z roztworem Aminomel

Przed dodaniem substancji lub leku do roztworu Aminomel należy ocenić, czy są one:10

  1. Rozpuszczalne w wodzie
  2. Stabilne w roztworze wodnym
  3. Kompatybilne z zakresem pH produktu Aminomel

Po dodaniu substancji do roztworu należy dokładnie sprawdzić, czy nie występują:11

  • Zmiany barwy roztworu
  • Wytrącanie osadu
  • Powstawanie nierozpuszczalnych kompleksów
  • Krystalizacja składników

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym podawaniu wapnia i fosforanów, gdyż zwiększa to ryzyko tworzenia się osadów fosforanu wapnia.12

Przygotowanie do podania

Preparat Aminomel wymaga przestrzegania określonych zasad przygotowania do podania:13

  1. Przed użyciem należy upewnić się, że roztwór jest przejrzysty, praktycznie bezbarwny, a pojemnik nie jest uszkodzony
  2. Po otwarciu pojemnika roztwór należy zużyć natychmiast
  3. Nie należy przechowywać otwartego roztworu do wykorzystania w kolejnej infuzji
  4. Zabrania się ponownego podłączania częściowo zużytego pojemnika

W przypadku konieczności dodania substancji dodatkowych do pojemnika z Aminomelem, należy:14

  1. Zachować warunki aseptyczne podczas całej procedury
  2. Sprawdzić stabilność i zgodność dodawanych substancji z roztworem Aminomel
  3. Odpowiednio przygotować miejsce do wstrzyknięć na pojemniku
  4. Przebić wejście iniekcyjne i wstrzyknąć substancje dodatkowe za pomocą igły do wstrzyknięć lub zestawu przetaczającego
  5. Dokładnie wymieszać roztwór z dodaną substancją
  6. Sprawdzić końcowy roztwór pod kątem:
    • zmian barwy
    • obecności widocznych cząstek
    • szczelności pojemnika
  7. Upewnić się, że dodatkowe składniki były przechowywane zgodnie z zaleceniami producenta

Należy pamiętać, że nieprawidłowe dodawanie substancji lub leków do roztworu Aminomel może prowadzić do niezgodności farmaceutycznych, które mogą zagrażać bezpieczeństwu pacjenta.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl