metabolizm rysperydonu
Metabolizm rysperydonu odbywa się głównie w wątrobie poprzez izoenzym CYP2D6 cytochromu P450. W wyniku hydroksylacji powstaje 9-hydroksyrysperydon (paliperidon), który wykazuje działanie farmakologiczne podobne do związku macierzystego. Ze względu na podobną aktywność rysperydonu i jego głównego metabolitu, ich łączne stężenie określa się jako aktywną frakcję leku.
Polimorfizm genetyczny CYP2D6 wpływa znacząco na metabolizm rysperydonu – osoby z wolnym metabolizmem (poor metabolizers) mają wyższe stężenia rysperydonu w stosunku do 9-hydroksyrysperydonu niż osoby z szybkim metabolizmem (extensive metabolizers). Mimo tych różnic, całkowite stężenie aktywnej frakcji pozostaje podobne u obu grup pacjentów, co uzasadnia stosowanie podobnych dawek.
Eliminacja rysperydonu i jego metabolitów zachodzi głównie przez nerki. Okres półtrwania rysperydonu wynosi około 3 godziny u osób z szybkim metabolizmem i około 20 godzin u osób z wolnym metabolizmem, natomiast okres półtrwania 9-hydroksyrysperydonu to około 21-30 godzin. Ze względu na występowanie interakcji lekowych związanych z metabolizmem, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów lub induktorów CYP2D6.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Torendo Q-Tab w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest biorównoważny z tabletkami powlekanymi Torendo. Rysperydon jest całkowicie wchłaniany po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w 1-2 godziny, z bezwzględną dostępnością biologiczną wynoszącą 70% (CV=25%). Wchłanianie nie jest zależne od obecności pokarmu. Stan stacjonarny rysperydonu osiągany jest w ciągu 1 dnia, natomiast metabolitu 9-hydroksyrysperydonu w 4-5 dni. Rysperydon wiąże się z białkami osocza w 90%, a jego metabolizm odbywa się głównie przez CYP2D6 do aktywnego 9-hydroksyrysperydonu. Farmakokinetyka czynnej frakcji przeciwpsychotycznej (rysperydon + 9-hydroksyrysperydon) jest podobna u osób intensywnie i wolno metabolizujących. Okres półtrwania rysperydonu wynosi około 3 godziny, a 9-hydroksyrysperydonu 24 godziny. Eliminacja odbywa się głównie przez mocz (70%) i kał (14%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych.
9-hydroksyrysperydon, albumina, białko osoczowe, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, dostępność biologiczna bezwzględna, dostępność biologiczna względna, dystrybucja rysperydonu, eliminacja leku, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka populacyjna, izoenzym CYP 2D6, izoenzym cytochromu P450, klirens czynnej frakcji, kwaśna alfa-1-glikoproteina, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm rysperydonu, mikrosom wątrobowy, N-dealkilacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stan stacjonarny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wolna frakcja rysperydonu -
Leksykon leków
Rysperydon, substancja czynna leku Risperidon Vipharm (1 mg, tabletki powlekane), charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w ciągu 1-2 godzin. Bezwzględna dostępność biologiczna wynosi 70% (CV=25%), a względna dostępność tabletki w porównaniu z roztworem to 94% (CV=10%). Metabolizowany jest głównie przez izoenzym CYP2D6 do aktywnego metabolitu 9-hydroksyrysperydonu, który wraz z rysperydonem tworzy czynną frakcję przeciwpsychotyczną. Stan stacjonarny osiągany jest szybko dla rysperydonu (1 dzień) i nieco później dla metabolitu (4-5 dni). Objętość dystrybucji wynosi 1-2 l/kg, a stopień wiązania z białkami osocza to 90% dla rysperydonu i 77% dla 9-hydroksyrysperydonu. Okres półtrwania rysperydonu wynosi około 3 godziny, natomiast metabolitu i czynnej frakcji 24 godziny. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydaleniem 70% dawki w moczu w ciągu tygodnia.
9-hydroksyrysperydon, bezwzględna dostępność biologiczna, całkowite wchłanianie, czynna frakcja przeciwpsychotyczna, farmakokinetyka liniowa, intensywny metabolizm, izoenzym CYP 2D6, izoenzymy cytochromu P450, kwaśna alfa-1-glikoproteina, metabolizm rysperydonu, mikrosomy wątrobowe, N-dealkilacja, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, polimorfizm genetyczny, rysperydon, słaby metabolizm, stan stacjonarny, stężenie w osoczu krwi, szybka dystrybucja, wolna frakcja, względna dostępność biologiczna
