zaburzenia oponowe

Zaburzenia oponowe obejmują szerokie spektrum patologii związanych z oponami mózgowo-rdzeniowymi – trzema błonami otaczającymi mózg i rdzeń kręgowy (oponą twardą, pajęczą i miękką). Do najczęstszych zaburzeń oponowych należą krwiaki (podtwardówkowe i nadtwardówkowe), zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz nowotwory opon.

Krwiaki podtwardówkowe powstają na skutek pęknięcia naczyń żylnych między oponą twardą a pajęczą, najczęściej w wyniku urazu. Mogą być ostre, podostre lub przewlekłe, a ich objawy kliniczne zależą od lokalizacji i wielkości krwiaka. Krwiaki nadtwardówkowe występują między oponą twardą a kością czaszki, zazwyczaj w następstwie urazu z uszkodzeniem tętnicy oponowej środkowej.

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych może mieć etiologię bakteryjną, wirusową, grzybiczą lub pasożytniczą. Charakteryzuje się zespołem objawów obejmujących gorączkę, bóle głowy, sztywność karku i fotofobię. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania płynu mózgowo-rdzeniowego uzyskanego podczas punkcji lędźwiowej.

Pierwotne nowotwory opon, takie jak oponiaki, wywodzą się z komórek meningothelialnych opony pajęczej. Stanowią około 30% wszystkich pierwotnych guzów wewnątrzczaszkowych. Leczenie zaburzeń oponowych zależy od ich rodzaju i obejmuje interwencje neurochirurgiczne, antybiotykoterapię, leczenie przeciwzapalne lub radioterapię.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl