prekursor androgenów
Prekursory androgenów to substancje, które w organizmie ulegają przekształceniu do aktywnych hormonów androgenowych, takich jak testosteron i dihydrotestosteron. Głównym prekursorem androgenów jest cholesterol, który w procesie steroidogenezy przekształcany jest w różne hormony steroidowe, w tym androgeny.
Do najważniejszych prekursorów androgenów należą dehydroepiandrosteron (DHEA) i jego siarczan (DHEA-S) oraz androstendion. Są one produkowane głównie w nadnerczach i gonadach, a następnie przekształcane w tkanach docelowych do aktywnych androgenów. DHEA stanowi najobficiej występujący steroid w ludzkim organizmie i jest często określany jako „hormon młodości”.
Prekursory androgenów odgrywają istotną rolę w diagnostyce endokrynologicznej wielu zaburzeń, w tym zespołu policystycznych jajników, hirsutyzmu, wirylizacji u kobiet, wrodzonego przerostu nadnerczy i niektórych nowotworów hormonalnie czynnych. Pomiar stężenia prekursorów androgenów we krwi może dostarczyć cennych informacji diagnostycznych o źródle nadmiernej produkcji androgenów.
W kontekście terapeutycznym, suplementacja prekursorami androgenów jest czasem stosowana jako alternatywa dla bezpośredniej terapii testosteronem, szczególnie u osób starszych. Należy jednak pamiętać, że efekty takiej suplementacji są mniej przewidywalne i słabiej udokumentowane niż konwencjonalna terapia zastępcza testosteronem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Femistelin 10 mg
Femistelin w dawce 10 mg dehydroepiandrosteronu (DHEA) w formie tabletek jest wskazany do terapii substytucyjnej u kobiet z potwierdzonym laboratoryjnie niedoborem DHEA (hipodehydroepiandrosteronemia). Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z kreską dzielącą umożliwiającą podział na dawki po 5 mg, co pozwala na indywidualizację leczenia. Każda tabletka zawiera 10 mg DHEA oraz 90 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy, niedoboru laktazy typu Lapp lub zespołu złego wchłaniania glukozy-galaktozy u pacjentek.
badanie biochemiczne, dehydroepiandrosteron, diagnostyka hormonalna, glikokortykosteroid, hormon steroidowy, kora nadnerczy, niedobór DHEA, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nadnerczy, prekursor androgenów, suplementacja DHEA, terapia substytucyjna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Letrozole Eugia 2,5 mg
Letrozol, niesteroidowy inhibitor aromatazy z grupy L02B G04, skutecznie hamuje biosyntezę estrogenów poprzez konkurencyjne wiązanie z miejscem aktywnym aromatazy, co prowadzi do obniżenia stężenia estronu i estradiolu w surowicy o 75-95% u kobiet po menopauzie z rakiem piersi. Działanie to jest wysoce selektywne, nie wpływa na produkcję innych steroidów nadnerczowych ani na poziomy androgenów, LH, FSH czy funkcję tarczycy. W badaniach klinicznych, takich jak BIG 1-98, letrozol wykazał przewagę nad tamoksyfenem w leczeniu uzupełniającym raka piersi z receptorami hormonalnymi, poprawiając 5-letnie przeżycie bez choroby (DFS) do 84% w porównaniu do 81,4% (HR=0,87; 95% CI: 0,78-0,97; p=0,01) oraz wykazując tendencję do zmniejszenia ryzyka odległych przerzutów i zgonów. W badaniu MA-17 letrozol zmniejszył ryzyko nawrotu o 42% (HR=0,58; 95% CI: 0,45-0,76; p=0,00003) w terapii przedłużonej po tamoksyfenie.
11-deoksykortyzol, 17-hydroksyprogesteron, aktywność reninowa osocza, aldosteron, androgeny nadnerczowe, androstendion, biosynteza estrogenów, BMD kręgosłupa lędźwiowego, cytochrom P450, estradiol, funkcja tarczycy, gęstość mineralna kości, glikokortykoid, grupa hemowa, inhibitor aromatazy, inwazyjny rak piersi, kortyzol, leczenie neoadjuwantowe, leczenie pierwszego rzutu, leczenie uzupełniające, mineralokortykoid, niedobór estrogenów, niesteroidowy inhibitor aromatazy, nowotwór zależny od estrogenów, obiektywna odpowiedź guza, osteopenia, osteoporoza, prekursor androgenów, produkcja steroidów, przedłużone leczenie uzupełniające, przerzuty do narządów miąższowych, przeżycie bez choroby, przeżycie bez przerzutów, przeżywalność całkowita, rak piersi, rak piersi z receptorami hormonalnymi, siarczan estronu, status receptorowy, stężenie androgenów, stężenie cholesterolu, suchość pochwy, terapia oszczędzająca pierś, uderzenia gorąca, wskaźnik obiektywnych odpowiedzi, wznowa raka piersi