prątek kwasoodoporny
Prątki kwasooporne (acid-fast bacilli, AFB) to bakterie charakteryzujące się obecnością grubej, woskowej warstwy kwasów mykolowych w ścianie komórkowej, która nadaje im oporność na odbarwianie alkoholem kwaśnym podczas barwienia metodą Ziehla-Neelsena. Do tej grupy należą m.in. prątki z rodzaju Mycobacterium, w tym patogeny wywołujące gruźlicę (M. tuberculosis) i trąd (M. leprae).
Identyfikacja prątków kwasoopornych stanowi kluczowy element diagnostyki mikrobiologicznej zakażeń prątkowych. W preparacie barwionym metodą Ziehla-Neelsena prątki kwasooporne zachowują czerwone zabarwienie (fuksyną), podczas gdy inne bakterie ulegają odbarwieniu i przyjmują kolor niebieskiego barwnika kontrastowego. Poza klasycznym barwieniem stosuje się również modyfikacje z wykorzystaniem fluorochromów (np. auraminą O), co zwiększa czułość badania.
Wykrywanie prątków kwasoopornych w materiale klinicznym stanowi podstawę wstępnego rozpoznania zakażeń prątkowych, szczególnie gruźlicy. Pozytywny wynik badania mikroskopowego wymaga potwierdzenia metodami hodowlanymi lub molekularnymi, które umożliwiają identyfikację gatunku oraz określenie lekowrażliwości, co ma fundamentalne znaczenie dla wyboru odpowiedniej terapii przeciwprątkowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Detreomycyna 1% 10 mg/g
Preparat Detreomycyna 1% w postaci maści zawiera chloramfenikol w stężeniu 10 mg/g i należy do grupy antybiotyków stosowanych miejscowo (kod ATC: D06AX02). Chloramfenikol wykazuje szerokie spektrum działania bakteriostatycznego, obejmujące bakterie Gram-dodatnie (Staphylococcus spp., Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae) oraz Gram-ujemne (Haemophilus influenzae, Salmonella spp., Neisseria spp., Klebsiella spp., Escherichia coli, Proteus mirabilis, Shigella spp., Serratia marcescens). Ponadto wykazuje wysoką aktywność wobec bakterii beztlenowych Propionibacterium acnes oraz umiarkowaną wobec Bacteroides fragilis, a także skuteczność przeciwko bakteriom atypowym, takim jak Mycoplasma spp., Rickettsia spp. i Chlamydia spp. Chloramfenikol nie jest skuteczny wobec Pseudomonas aeruginosa, prątków kwasoodpornych (w tym Mycobacterium tuberculosis) oraz niektórych laseczek Bacillus.
angina paciorkowcowa, antybiotyk miejscowy, Bacillus, Bacteroides fragilis, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, chlamydia, chloramfenikol, czerwonka bakteryjna, Detreomycyna, działanie bakteriostatyczne, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella, krętki, meningokoki, Mycobacterium tuberculosis, Mycoplasma, Neisseria, pałeczka okrężnicy, pałeczka ropy błękitnej, patogen dróg oddechowych, patogen oportunistyczny, patogen przewodu pokarmowego, patogen układu moczowego, peptydylotransferaza, podjednostka 50S rybosomu, polimeryzacja aminokwasów, prątek gruźlicy, prątek kwasoodoporny, Propionibacterium acnes, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Rickettsia, Salmonella, Serratia marcescens, shigella, Staphylococcus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, trądzik, zakażenie dróg moczowych, zakażenie oczu, zakażenie skóry, zakażenie szpitalne, zapalenie płuc pozaszpitalne